Ёва 39 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча
Ці ведаеш ты час народзін дзікіх коз у скалах, або сачыў за родамі ланей?
Ці ведаеш ты час, калі родзяць гаравыя козы? Цяленьне ланяў ці назіраў ты?
Ці лічыш ты месяцы цяжарнасці іх або ведаеш час іх нараджэння?
Ці можаш вылічыць месяцы цяжарнасьці? І ці ведаеш пару, калі яны родзяць,
Выгінаюцца яны дзеля плода і выпускаюць плод свой на святло.
Як клякаюць, прыводзячы сваіх патомкаў, і болі іхныя пакідаюць іх?
Іх дзеці набіраюць сілы і растуць у полі, і выходзяць, і не вяртаюцца да іх.
Дужэюць дзеці іхныя, растуць, як збожжа, адыходзяць і не зварачаюцца да іх.
Хто пусціў дзікага асла на свабоду, і хто развязаў путы яго?
Хто паслаў на волю дзікога асла? Хто распутаў хіжага асла,
Я даў яму дом на пустыні, і на салёнай зямлі — жытло яго.
Катораму даў сьцеп на дом, і сялібы яго — салоная зямля?
Ён пагарджае гармідарам горада і не чуе крыку паганятага,
Ён сьмяецца з груду месцкага і крыкаў паганятага ня чуе.
выведвае ён горы выгану свайго і шукае ўсякую зеляніну.
Знаходы на горах — паста ягоная, і кажнае зяленіва соча.
Ці захоча дзікі бык служыць табе або ці пераначуе ён пры яслях тваіх?
Ці захоча тур служыць табе й пераначуе ля ясьляў тваіх?
Ці можаш прывязаць дзікага быка вяроўкаю сваёй дзеля ўзорвання або ці стане ён рассякаць глебу лагчын за табою?
Ці прывяжаш яго да баразны паварозам, альбо ці ён будзе скрадзіць даліну за табою?
Ці ты паверыш у вялікую сілу яго і даручыш яму работу сваю?
Ці здасіся на яго, бо яго сіла вялікая, і пакінеш яму цяжкую работу сваю?
Ці паверыш яму, што ён вернецца і збярэ зерне тваё на ток?
Ці давяраеш яму, што ён зьверне сяўбу тваю і да току твайго зьбярэць?
Ці ты даў прывабныя крылы паўліну ды пер’я і пух страусу?
Крылы пявучых птушак весела махаюць, або крыло стравуса а пер’е ягонае.
Калі ён пакідае яйкі свае на зямлі, яны грэюцца ў пяску,
Ен пакідае яечкі свае на зямлі, і на пяску грэе іх,
забываецца ён, што можа нага іх стаптаць або дзікі звер струшчыць.
І забываецца, што нага можа расьціснуць іх, і палявы зьвер можа растаптаць іх.
Не чулы ён да дзяцей сваіх, быццам яны не яго, і не трывожыцца аніякім страхам, дарэмна працуючы,
Ён зацьвярдзелы да дзяцей сваіх, быццам яны не яго; хоць праца ягоная будзе дармавая, не баіцца адылі;
бо пазбавіў яго Бог мудрасці і не даў яму розуму.
Бо Бог спабыў яго мудрасьці й ня ўзычыў яму кемнасьці.
А калі прыйдзе час і падыме ён крылы дагары, тады смяяцца будзе з каня ды яго вершніка.
А як да гары ён падыймаецца, тады сьмяецца з каня й коньніка яго.
Ці ты даў каню сілу або ці ты ахінуў шыю яго грывай?
Ці ты даў каню сілу, адзеў шыю яго грываю?
Ці ты ўзрушыш яго, як саранчу? Іржанне яго — страх.
Ці можаш ты спудзіць яго, як шаранчу? Харашыня хропу ягонага — жах!
Рые ён зямлю капытом, скача смела насустрач зброі.
Ён капае ў даліне й вяселіцца ў сіле; ён ідзець наўпярэймы зброі.
Пагарджае ён страхам, не палохаецца, і не саступае мечу.
Ён сьмяецца із страху, і не лякаецца, і не адварачаецца ад ляза мяча.
Загучыць над ім калчан, заблішчыць дзіда і шчыт,
Над ім гучыць сагайдак, зіхціць дзіда а пушчальная дзіда.
палаючы, з фырканнем глытае ён зямлю і не спыняецца, калі загучыць гранне трубы.
У шуме а шале ён глытае зямлю і ня вера, што ё гук трубы.
Калі пачуе ён трубу, іржэ: “І-га-га!”, і здалёк чуе ён бой, воклічы ваяводаў і голас.
У часе трубеньня ён іржэць: "Іга-га!" Ён здалеку чуе бітву, гоман вайводцаў і трубеньня.
Ці па тваёй мудрасці лётае ястраб і накіроўвае крылы свае на поўдзень?
Ці тваёй мудрасьцю ўзьлятае крумкач і распушчае крылы свае на паўдня?
Ці па тваім загадзе падымецца арол і на недасяжных месцах будзе ладзіць гняздо сваё?
Ці на твае словы ўзьнімаецца арол і ўець гняздо свае на вышыні?
Ён жыве на скалах і начуе на скрытых камянях і на непрыступных скалах.
На скале ён жывець і начуе на рагу скалы а гораду,
Адтуль выследжвае ён сабе пажыву і вочы яго бачаць здалёк.
Стуль выглядае сабе жыр, і далёка бачаць яго вочы.
Птушаняты яго будуць піць кроў, і дзе толькі з’явіцца труп, там і ён».
Дзеці ягоныя ссуць кроў, і йдзе забітыя, там ён».
І прамовіў Госпад Ёву ў адказ:
«Ці спрачаецца супраціўнік з Усемагутным? Хто вінаваціць Бога, павінен адказаць на гэтыя пытанні».
«Вось, я неразумна гаварыў, што магу Табе адказаць? Я кладу руку сваю на вусны свае.
Раз я гаварыў — і гэтага не паўтару, і другі раз, але да гэтага нічога не дадам».
