Ёва 39 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна
Ці ведаеш ты час народзін дзікіх коз у скалах, або сачыў за родамі ланей?
Ці ты ведаеш час пароду дзікіх козаў у скалах, або сачыў за пародамі ланяў?
Ці лічыш ты месяцы цяжарнасці іх або ведаеш час іх нараджэння?
Ці ты лічыш месяцы цяжарнасьці іхняй, або ведаеш час іх нараджэньня?
Выгінаюцца яны дзеля плода і выпускаюць плод свой на святло.
Схіляюцца яны, родзячы дзяцей сваіх, і вызваляюцца ад болю нараджэньня.
Іх дзеці набіраюць сілы і растуць у полі, і выходзяць, і не вяртаюцца да іх.
Дзеці іхнія набіраюць сілы і растуць у полі, і выходзяць, і не вяртаюцца да іх.
Хто пусціў дзікага асла на свабоду, і хто развязаў путы яго?
Хто пусьціў дзікага асла на свабоду, і хто разьвязаў путы ягоныя?
Я даў яму дом на пустыні, і на салёнай зямлі — жытло яго.
Я даў яму дом у пустыні, і на зямлі салёнай прызначыў жытло яму.
Ён пагарджае гармідарам горада і не чуе крыку паганятага,
Ён сьмяецца з гармідару гораду і ня чуе крыку паганятага,
выведвае ён горы выгану свайго і шукае ўсякую зеляніну.
на гарах знаходзіць сабе пашу і шукае ўсякую зеляніну.
Ці захоча дзікі бык служыць табе або ці пераначуе ён пры яслях тваіх?
Ці захоча аднарог служыць табе, ці пераначуе ён пры ясьлях тваіх?
Ці можаш прывязаць дзікага быка вяроўкаю сваёй дзеля ўзорвання або ці стане ён рассякаць глебу лагчын за табою?
Ці ты можаш прывязаць аднарога вяроўкаю да плуга, ці будзе ён араць лагчыны за табою?
Ці ты паверыш у вялікую сілу яго і даручыш яму работу сваю?
Ці ты паверыш у вялікую сілу ягоную, і даручыш яму працу тваю?
Ці паверыш яму, што ён вернецца і збярэ зерне тваё на ток?
Ці паверыш яму, што ён верне зерне тваё і зьбярэ на ток?
Ці ты даў прывабныя крылы паўліну ды пер’я і пух страусу?
Крылы страуса радасна махаюць, але ці яны такія, як крылы і пер’е бусла?
Калі ён пакідае яйкі свае на зямлі, яны грэюцца ў пяску,
Бо ён пакідае яйкі свае на зямлі, і яны грэюцца ў пяску,
забываецца ён, што можа нага іх стаптаць або дзікі звер струшчыць.
і забываецца ён, што можа нага стаптаць іх і зьвер палявы раздушыць.
Не чулы ён да дзяцей сваіх, быццам яны не яго, і не трывожыцца аніякім страхам, дарэмна працуючы,
Нячулы ён да дзяцей сваіх, быццам яны не ягоныя, і не трывожыцца ён, што праца ягоная можа быць дарэмнай,
бо пазбавіў яго Бог мудрасці і не даў яму розуму.
бо пазбавіў яго Бог мудрасьці і ня даў яму розуму.
А калі прыйдзе час і падыме ён крылы дагары, тады смяяцца будзе з каня ды яго вершніка.
А калі прыйдзе час, і ён падыме ўгору крылы, тады ён сьмяецца з каня і вершніка ягонага.
Ці ты даў каню сілу або ці ты ахінуў шыю яго грывай?
Ці ты даеш каню сілу? Ці ты ахінаеш шыю ягоную грывай?
Ці ты ўзрушыш яго, як саранчу? Іржанне яго — страх.
Ці ты прымусіш бегчы яго, як саранчу? Велічнае іржаньне ягонае жах наводзіць.
Рые ён зямлю капытом, скача смела насустрач зброі.
Ён б’е зямлю капытом, і цешыцца сілаю, і выходзіць адважна насустрач зброі.
Пагарджае ён страхам, не палохаецца, і не саступае мечу.
Ён сьмяецца над страхам, не палохаецца, і не ўцякае перад мячом.
Загучыць над ім калчан, заблішчыць дзіда і шчыт,
Калі гучыць над ім сагайдак, вострыва дзіды, ці рагаціны,
палаючы, з фырканнем глытае ён зямлю і не спыняецца, калі загучыць гранне трубы.
ён з шаленствам і лютасьцю каўтае зямлю, і не спыняецца пры гуку трубы.
Калі пачуе ён трубу, іржэ: “І-га-га!”, і здалёк чуе ён бой, воклічы ваяводаў і голас.
На гук трубы іржэ: “І-га-га!” і здалёку ён вычувае бітву, воклічы князёў і крык [ваенны].
Ці па тваёй мудрасці лётае ястраб і накіроўвае крылы свае на поўдзень?
Ці паводле разуменьня твайго лётае ястраб і накіроўвае крылы свае на поўдзень?
Ці па тваім загадзе падымецца арол і на недасяжных месцах будзе ладзіць гняздо сваё?
Ці паводле загаду твайго падымаецца арол, і на вышынях робіць гняздо сваё?
Ён жыве на скалах і начуе на скрытых камянях і на непрыступных скалах.
Ён жыве на скалах і [там] начуе, на вяршынях скальных замчышча ягонае.
Адтуль выследжвае ён сабе пажыву і вочы яго бачаць здалёк.
Адтуль выгледжвае ён сабе ежу, вочы ягоныя бачаць далёка,
Птушаняты яго будуць піць кроў, і дзе толькі з’явіцца труп, там і ён».
а птушаняты ягоныя п’юць кроў, і дзе толькі забіты, там і ён».
І прамовіў Госпад Ёву ў адказ:
І адказаў ГОСПАД Ёву, і сказаў:
«Ці спрачаецца супраціўнік з Усемагутным? Хто вінаваціць Бога, павінен адказаць на гэтыя пытанні».
«Ці той, хто спрачаецца з Усемагутным, будзе вучыць? Той, хто вінаваціць Бога, няхай адкажа».
Ёў жа адказаў Госпаду:
І адказаў Ёў ГОСПАДУ, і сказаў:
«Вось, я неразумна гаварыў, што магу Табе адказаць? Я кладу руку сваю на вусны свае.
«Вось, я, нікчэмны, што магу Табе адказаць? Я кладу руку маю на вусны мае.
Раз я гаварыў — і гэтага не паўтару, і другі раз, але да гэтага нічога не дадам».
Раз я гаварыў, і гэтага не паўтару, і другі раз, але нічога не дадам».
