Ёва 15 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна
У адказ сказаў Эліфаз Тэманіт:
І адказаў Эліфаз з Тэману, і сказаў:
«Ці ж будзе мудры адказваць на словы пустыя і ці напоўніць жывот свой гарачым ветрам?
«Ці ж будзе мудры адказваць на словы пустыя, і ці напоўніць жывот свой ветрам палючым?
Ці будзе спрачацца словамі пустымі, і словамі, якія нічым не дапамогуць?
Ці будзе спрачацца словамі пустымі і словамі, якія нічым не дапамогуць?
Ты адкідаеш страх Божы і перашкаджаеш у малітве да Бога.
Ты адкідаеш страх Божы і аслабляеш малітву да Бога.
Твая сапсаванасць вучыць твае вусны, і ты карыстаешся мовай хітруноў.
Вусны твае гавораць паводле сапсутасьці тваёй, і ты карыстаешся мовай хітруноў.
Асуджаюць цябе вусны твае, але не я, і язык твой сведчыць супраць цябе.
Асуджаюць цябе вусны твае, але ня я, і губы твае сьведчаць супраць цябе.
Ці ты першы чалавек, які нарадзіўся, і ці ты створаны раней за ўзгоркі?
Ці ты — першы чалавек, які нарадзіўся, і ці ты створаны раней за ўзгоркі?
Ці ты раіўся з Богам і ўзяў сабе мудрасць?
Ці ты слухаў на нарадзе з Богам і ўзяў сабе мудрасьць?
Ці ты нешта ведаеш, чаго мы не ведаем? Або нешта разумееш, чаго мы не разумеем?
Ці ты нешта ведаеш, чаго мы ня ведаем? Або нешта разумееш, чаго мы не разумеем?
Паміж нас ёсць і старыя, і сівыя, шмат старэйшыя, чым твой бацька.
Паміж нас ёсьць і старыя, і сівыя, старэйшыя, чым дні бацькі твайго.
Ці табе мала Божых суцяшэнняў і лагоднага слова, учыненага з табою?
Ці табе мала пацяшэньня Божага і лагоднага слова, якое табе сказанае?
Чаму так уздымаецца сэрца тваё, ды чаму так устрывожаны вочы твае?
Чаму так абураецца сэрца тваё, і чаму так ганарліва глядзяць вочы твае,
Што ты кіруеш супраць Бога дух твой і прамаўляеш з вуснаў тваіх такія словы?
што ты гневаешся на Бога і вырываюцца такія словы з вуснаў тваіх?
Што ёсць чалавек, каб быў ён беззаганным, і каб аказаўся справядлівым народжаны ад жанчыны?
Хто такі чалавек, каб быць яму беззаганным? І ці можа быць праведным народжаны жанчынаю?
Вось, святым Сваім не давярае, і нябёсы не чыстыя перад абліччам Яго.
Ён сьвятым Сваім не давярае, і нябёсы нячыстыя ў вачах Ягоных.
Тым больш сапсаваны і брыдкі чалавек, які, як ваду, п’е несправядлівасць.
Тым больш брыдкі і сапсуты чалавек, які, як ваду, п’е ліхоту.
Я пакажу табе, паслухай мяне: што бачыў, раскажу табе,
Паслухай мяне, і я распавяду табе, і тое, што бачыў, раскажу табе,
пра што мудрыя сведчаць і чаго не ўтаілі ад іх бацькі іх:
што мудрыя чулі і ня ўтойвалі гэтага бацькі іхнія.
ім толькі была дадзена зямля, і паміж іх не праходзіў чужынец.
Ім толькі была дадзена зямля, і паміж іх не хадзіў чужынец.
Бязбожнік мучаецца праз усе дні свае, і няпэўны лік гадоў для гвалтаўніка.
Бязбожнік мучыцца праз усё жыцьцё сваё, і няпэўны лік гадоў злачынцы.
Шум страху заўсёды ў вушах яго, быццам, нават калі супакой, на яго нападае нішчыцель.
Ён заўсёды чуе крык жахлівы вушамі сваімі, і калі падаецца, што ўсё спакойна, на яго нападае нішчыцель.
Ён не верыць, што можа вярнуцца назад з цемры, бо яму наканаваны меч.
Ён ня верыць, што можа вырвацца з цемры, яму прызначана ад мяча загінуць.
Калі намагаецца ён прасіць хлеба, — дык дзе ж? Ён ведае, што ў руцэ яго прыгатаваны дзень цемры.
Ён бадзяецца, [шукаючы] хлеба, і дзе ён? І ён ведае, што падрыхтаваны для яго дзень цемры.
Будзе баяцца ён бяды і нястачы, яны паваляць яго, як цара, які рыхтуецца да бітвы.
Палохае яго бяда, і мучэньне на яго нападае, як валадар, падрыхтаваны да бою.
Бо ён выцягнуў руку сваю супраць Бога і ўздужаўся супраць Усемагутнага,
Выцягвае ён руку сваю на Бога і хоча працівіцца Усемагутнаму,
ён рынуўся на Яго з выцягнутай шыяй, узброены магутным шчытом.
і бяжыць на Яго з выцягнутай шыяй пад заслонай тоўстага шчыта.
Тлустасць пакрыла аблічча яго, а з бакоў яго сала звісае.
Ён пакрыў твар свой тлушчам сваім, а з бакоў ягоных сала зьвісае.
Ён пасяліўся ў гарадах апусцелых, і ў дамах пустых, што ў курганы ператварыліся.
Ён жыве ў гарадах апусьцелых, і ў дамах неабжытых, даведзеных да заняпаду.
Ён не будзе багаты, і не захаваецца маёмасць яго; і на зямлі ён не пусціць кораня свайго.
Ён ня будзе багаты, і не захаваецца маёмасьць ягоная, і на зямлі ён не запусьціць каранёў.
Не выйдзе ён з цемры; спёка спаліць парасткі яго, і вецер знясе квецень яго.
Ня выберацца ён з цемры, і сьпёка спаліць парасткі ягоныя, і вецер абаб’е першацьвет ягоны.
Хай не верыць марнасці ўведзены ў аблуду, бо марнасць будзе яго ўзнагародай.
Няхай ня верыць марнасьці ашуканы, бо марнасьць будзе ўзнагародай ягонай.
Дні яго адымуцца перш, чым споўняцца, і парастак яго не зазелянее.
Перш, чым спыняцца дні ягоныя, ён зьвяне, і галіны ягоныя не зазелянеюць.
Сапсаваная будзе, як вінаграднік у першай квецені, гронка яго, ці, як аліўка, што страсае кветкі свае.
Скіне ён, як вінаградная лаза, недасьпелыя гронкі, і, як аліўка, страсе кветкі свае.
Бо сям’я бязбожніка няплодная, і агонь паглыне палаткі тых, якія ахвотна хабар прымаюць.
Грамада бязбожніка будзе бясплоднай, агонь спаліць намёты хабарнікаў.
Бо ён пачаў пакуту і нарадзіў несправядлівасць, і нутро яго хітрасці рыхтуе».
Бо ён зачаў ліхоту і нарадзіў марнасьць, і нутро ягонае падман рыхтуе».
