Ёва 21 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна
У адказ сказаў Ёў:
І адказаў Ёў, і сказаў:
«Паслухайце, прашу, словы мае, і хай будуць яны вам на пацеху.
«Паслухайце ўважліва словы мае, і няхай будуць яны на пацяшэньне вашае.
Цярпліва выслухайце мяне, а я буду гаварыць; і пасля слоў маіх будзеце смяяцца.
Дазвольце, і я буду казаць, а пасьля словаў маіх сьмейцеся сабе.
Ці ж мая прамова — супраць чалавека, што я заслужана не павінен быць нецярплівы?
Ці ж я гавару супраць чалавека, і ці ж няслушна маю быць нецярплівы?
Звярніце ўвагу на мяне і аслупянейце, і пакладзіце на вусны свае палец.
Паглядзіце на мяне і аслупянейце, і ўдарце рукою ў вусны свае.
І я, калі ўзгадаю, палохаюся, і трымценне калоціць цела маё.
Калі я ўзгадваю гэта, я палохаюся, і дрыжаньне калоціць цела маё.
Чаму ж жывуць бязбожнікі, дажываюць да старасці і ўмацаваны багаццем?
Чаму жывуць бязбожнікі, дажываюць да старасьці, і багацеюць?
Нашчадкі іх заўсёды перад імі, і дзеці іх — перад абліччам іх.
Насеньне іхняе моцнае ў іх, і ўнукі іхнія гадуюцца на вачах іхніх.
Дамы ў іх — бестурботныя і мірныя, і няма біча Божага над імі.
Дамы ў іх забясьпечаныя ад страху, і няма кары Божай над імі.
Цёлка ў іх пачынае ва ўлонні і не скідае, карова нараджае і не пазбаўляецца цяляці свайго.
Бугай у іх заўсёды плодны і не зьнемагае, і карова целіцца, і не скідае [цяляці].
Дзеці іх, як статак, выходзяць, і малыя іх радуюцца, гуляючы.
Дзеці іхнія, як статак, выходзяць, і малыя іхнія гуляюць вакол іх.
Яны трымаюць тымпан і цытру і весяляцца пры гуках труб,
Яны сьпяваюць пад бубны і гусьлі і весяляцца пры гуках жалейкі,
праводзяць яны ў дабротах дні свае і ў адно імгненне сыходзяць у апраметную.
і праводзяць у радасьці дні свае, і спакойна зыходзяць у адхлань.
Яны казалі Богу: “Адыдзіся ад нас! Не хочам ведаць шляхоў Тваіх.
Яны кажуць Богу: “Адыйдзіся ад нас! Ня хочам ведаць шляхоў Тваіх.
Хто такі Усемагутны, каб мы служылі Яму, і што нам за карысць, калі б мы памаліліся Яму?”
Хто такі Усемагутны, каб служыць Яму, і што Ён нам дапаможа, калі будзем маліць Яго?”
Няхай даброты іх у іх руках, але рада бязбожніка няхай будзе далёка ад мяне.
Маюць яны ў руках сваіх дабрабыт, хоць думкі іхнія далёка ад Яго.
Ці часта згасае свяцільнік бязбожнікаў, і ці прыйдзе на іх згуба, і ці надасць Ён пакут [ім] у гневе Сваім?
Як часта тухне лямпа бязбожнікаў і нахлынае на іх загуба? Ці [часта] ў гневе [Божым] прыходзяць на іх пакуты?
Ці будуць яны, быццам саломінка перад ветрам і быццам попел, які разносіць віхура?
Ці яны падобныя да мякіны на ветры і да попелу гарачага, які вецер разносіць?
Ці захавае Бог для сыноў яго несправядлівасць яго? Хай аддасць Ён яму, каб ён ведаў.
[Скажаш:] “Бог захоўвае для дзяцей ягоных кару Сваю”. Няхай аднагародзіць Ён яму, каб ён ведаў.
Убачаць вочы яго пагібель сваю, і нап’ецца ён гневу Усемагутнага.
Няхай убачаць вочы ягоныя загубу яго, і няхай нап’ецца ён гневу Усемагутнага.
Бо што з дому яго патрэбна яму пасля яго, калі лік месяцаў яго спыніцца?
Бо які будзе клопат яму пра дом ягоны, калі лік месяцаў ягоных спыніцца?
Ці ж хто навучыць Бога мудрасці, Таго, Хто судзіць нябёсы?
Ці ж можа хто вучыць веданьню Бога? А Ён судзіць найвышэйшых.
Адзін памірае ў сіле і здаровы, багаты і шчаслівы;
Адзін памірае ў сіле і здаровы, багаты і ў супакоі.
нутро яго поўнае тлушчу, а косці яго багатыя мозгам.
Начыньні ягоныя поўныя малака, і косткі ягоныя напоўнены сьвежым шпікам.
А іншы памірае ў горычы душы, без аніякага набытку;
А іншы памірае ў горычы душы і ня цешыўся дабром.
ды аднак разам будуць яны спаць у парахне, і абодвух апануюць чэрві.
Аднак разам будуць яны спаць у парахне, і абодвух апануюць чэрві.
Добра зразумеў я думкі вашыя і ліхія намеры вашыя адносна мяне.
Вось, я ведаю думкі вашыя і намеры вашыя, каб нашкодзіць.
Бо вы кажаце: “Дзе дом князя, а дзе палаткі бязбожнікаў?”
Бо вы кажаце: “Дзе дом шляхетнага, а дзе намёт бязбожніка?”
Ці вы не пыталіся каго з падарожнікаў і ці не спазналі довадаў іх,
Ці вы не пыталіся некага з падарожнікаў і словаў іхніх вы не зразумелі,
што ў дзень пагібелі ашчаджаецца ліхі і ў дзень гневу адводзіцца ўбок.
што ліхотнік захаваны ў дзень загубы і збаўлены ў дзень гневу?
Хто пакажа яму з дакорам дарогу яго, і за тое, што ён зрабіў, хто аддасць яму?
Хто будзе дакараць яго за шляхі ягоныя? І за тое, што ён зрабіў, хто аднагародзіць яму?
Яго прывядуць да магілы і пры надгробку яго паставяць варту.
Яго прынясуць да магілы, і пра дамавіну ягоную задбаюць.
Салодкімі яму будуць груды зямлі, і за сабой ён цягне кожнага чалавека, і перад ім безліч.
Салодкімі яму будуць груды зямлі, бо за ім ідуць усе людзі, і перад ім — безьліч.
Дык чаму ж вы надарма пацяшаеце мяне, калі ў адказе вашым застаецца падман?»
Дык чаму ж вы надарма пацяшаеце, калі ў адказе вашым адзін падман?»
