Ёва 8 разьдзел

Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна

 
 

У адказ Балдад Сугіт сказаў:
 
І адказаў Більдад з Шуаху, і сказаў:

«Як доўга ты будзеш так гаварыць? А словы вуснаў тваіх — вецер навальнічны!
 
«Як доўга ты будзеш так гаварыць? Словы вуснаў тваіх — як вецер гвалтоўны.

Ці ж Бог скажае прысуд або Усемагутны перакручвае тое, што справядліва?
 
Ці ж Бог перакручвае суд? Ці Усемагутны перакручвае праведнасьць?

І, калі сыны твае зграшылі супраць Яго і пакінуў Ён іх у руцэ правіннасці іх,
 
Калі сыны твае саграшылі супраць Яго, дык Ён аддаў іх у рукі злачыннасьці іхняй.

ты, калі на світанні ўздымешся да Бога і будзеш маліцца Усемагутнаму,
 
Аднак, калі ты на сьвітаньні зьвернешся да Бога і будзеш маліць Усемагутнага,

калі падыдзеш [да Яго] чысты і справядлівы, зараз устане Ён да цябе і дасць супакойнае жытло справядлівасці тваёй;
 
і калі будзеш чысты і праведны, Ён сустрэне цябе і дасьць табе супакой паводле праведнасьці тваёй.

настолькі, што, калі пачаткі твае былі малыя, то рэшткі твае памножацца значна.
 
І хоць былі малыя пачаткі твае, канец твой будзе вельмі вялікі.

Спытай у даўнейшага пакалення і спасцігні глыбока ўспаміны бацькоў.
 
Распытай пакаленьні даўнейшыя і зваж на досьвед бацькоў тваіх,

Мы — учарашнія і нічога не ведаем, бо дні нашыя на зямлі, быццам цень.
 
бо мы — учора [нарадзіліся] і мала ведаем, бо дні нашыя на зямлі — быццам цень.

Хіба ж яны не навучаць цябе, не пагавораць з табою і ад шчырага сэрца не прамовяць слова?
 
А яны навучаць цябе, і скажуць табе, і ад сэрца свайго скажуць слова табе.

Ці ж можа зелянець трыснёг без вільгаці або чарот расці без вады?
 
Ці ж можа расьці трысьнёг бяз вільгаці, або чарот без вады?

Нават калі ён у квецені і не вырываецца рукою, то засыхае раней за ўсе травы.
 
Ён яшчэ квітнее і не сарваныя рукой кветкі ягоныя, але ён сохне раней за ўсю траву.

Такія дарогі ўсіх, што забываюцца пра Бога, і надзея бязбожнага загіне.
 
Такі шлях усіх, якія забываюцца пра Бога, і надзея бязбожнага загіне.

Спадзяванне яго — тонкая нітка, а надзея яго — быццам павуцінне.
 
Надзея яго ценькая, як нітка, пэўнасьць ягоная — як павуціньне.

Абапрэцца ён на дом свой, але той не ўстаіць, падапрэ яго, але ён не ўздымецца.
 
Абапрэцца ён на дом свой, але той не ўстаіць, схопіцца за яго, але ён не ўтрымаецца.

Здаецца ён вільготным да таго, як узыдзе сонца, і ў садзе яго праб’ецца парастак яго;
 
Зелянее ён на сонцы і выпускае галінкі свае,

на кучы камянёў скопяцца карані яго, і застанецца жыць ён сярод камянёў.
 
і ў купу камянёў запускаюцца карані ягоныя, і паміж камянёў ён вырас.

Калі выкараняць яго з месца яго, яно адмовіцца ад яго і скажа: “Не ведаю цябе”.
 
А калі вырвуць яго з месца ягонага, адрачэцца яно ад яго: “Ня ведаю я цябе”.

Гэта вось радасць дарогі яго, каб ізноў з зямлі вырасталі іншыя.
 
Такая вось радасьць шляху ягонага, а з пылу вырастаюць іншыя.

Бог не адкіне шчырага і не падасць рукі ліхадзеям,
 
Бог не адкіне нявіннага і ня дасьць рукі ліхотнікам.

яшчэ напоўняцца вусны твае смехам і рот твой — радасным ускліканнем.
 
Ён напоўніць вусны твае сьмехам, і губы твае — радасным ускліканьнем.

Тыя, што ненавідзяць цябе, агорнуцца сорамам, і не выстаіць палатка бязбожных».
 
Тыя, што ненавідзяць цябе, асаромяцца, і не ўстаіць намёт бязбожных».