Ёва 31 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна
Заключыў я дамову з вачамі сваімі, каб не глядзець мне на дзяўчыну.
Я заключыў запавет з вачамі маімі, каб не глядзець мне на дзяўчыну.
Якая ж доля мая ў Бога ў небе, ды якая спадчына ад Усемагутнага на вышынях?
Якая ж доля мая ў Бога на вышыні, і якая спадчына ад Усемагутнага на вышынях?
Ці ж ліхотніку няма загубы і адчужэння тым, хто чыняць несправядлівасць?
Ці ж не загуба [прызначана] для ліхотніка, і няшчасьце — для злачынцы?
Ці ж Ён не бачыў шляхоў маіх і не лічыў усе крокі мае,
Ці ж Ён ня бачыць шляхоў маіх і ня лічыць усе крокі мае?
калі хадзіў я ў марнасці і нага мая спяшалася ў падступнасці?
Ці ж хадзіў я ў марнасьці, і ці ж нага мая сьпяшалася да подступу?
Хай узважыць Ён мяне справядлівымі шалямі і хай ведае Бог маю беззаганнасць.
Няхай узважыць Ён мяне на вагах справядлівых, і няхай ведае Бог невінаватасьць маю.
Ці саступаў крок мой з дарогі, і ці пайшло за вокам маім маё сэрца, і ці запляміла рукі мае што нячыстае?
Калі зыходзіў крок мой са шляху, і пайшло за вокам маім сэрца маё, і запляміла рукі мае што нячыстае,
Сеяў я, а есць іншы, і патомства маё вырванае з каранямі.
няхай я пасею, а есьці будзе іншы, і нашчадкі мае будуць вырваныя з каранямі.
Калі сэрца маё звяла жанчына і калі цікаваў я пры дзвярах таварыша майго,
Калі сэрца маё зьвяла жанчына, і калі цікаваў я пры дзьвярах бліжняга майго,
хай мая жонка меле для другога і хай іншыя схіляюцца над ёю.
няхай жонка мая меле для другога, і няхай іншыя прыхіляюцца да яе.
Бо гэта — недазволенае, злачынства, якое падлягае суду.
Бо гэта брыдота, злачынства, што падлягае суду.
Гэта агонь, што паглынае аж да загубы і што выкараняе ўсё народжанае.
Гэта агонь, які палае для Абадону, які выкараняе ўсю маёмасьць маю.
Хіба не зважаў я ў судзе на правы паслугача свайго і паслугачкі сваёй, калі яны спрачаліся са мною?
Калі я адмовіў суду слузе майму і служцы маёй, калі яны спрачаліся са мною,
Што ж тады буду рабіць, калі паўстане Бог судзіць? І калі будзе пытацца ў мяне, што я Яму адкажу?
што я буду рабіць, калі паўстане Бог? І калі Ён наведае мяне, што я адкажу Яму?
Ці ж не ва ўлонні ўчыніў мяне Той, Хто і яго стварыў, і адзін сфармаваў мяне ва ўлонні?
Ці ж ня Той, Хто мяне ўфармаваў ва ўлоньні, уфармаваў і яго; і ва ўлоньні [маці] ўкшталтаваў нас Адзіны?
Калі адмовіў я бедным у тым, чаго яны хацелі, і калі прымусіў вочы ўдавы засмуціцца,
Ці ж адмовіў я ў просьбе ўбогім і ці засмуціў вочы ўдавы?
калі з’еў я кавалак свой адзін, а сірата не з’еў ад яго?
Ці я адзін зьядаў кавалак свой, і ці ня еў яго сірата?
Бо ад маленства гадаваў я яго, як бацька, і кіраваў [удавой] ад улоння маці.
Бо ад маленства гадаваў я яго, як бацька, і вёў яго ад улоньня маці.
Калі пагардзіў я гаротнікам за тое, што не меў ён адзення, а таксама бедным без вопраткі;
Калі я бачыў таго, што гіне без адзеньня, або бедака, што ня меў чым накрыцца,
калі не дабраславіла мяне цела яго і не сагрэўся ён ад воўны авечак маіх;
ці ж не дабраслаўлялі мяне сьцёгны ягоныя, калі грэла іх воўна авечак маіх?
калі падняў я руку сваю на сірату, калі бачыў у браме дапамогу сабе, —
Калі я падымаў руку маю на сірату, калі бачыў у браме дапамогу сабе,
то хай выпадзе плячо маё з сустава свайго і хай патрушчыцца рука мая разам з касцямі локцевымі,
няхай адпадзе рамяно ад сьпіны маёй, і няхай рука мая адломіцца ад локця.
бо страх для мяне — няшчасце ад Бога і супраць велічы Яго ніяк мне не здужаць!
Бо страшнае мне было пакараньне Божае, перад веліччу Яго я не магу ўстаяць!
Калі лічыў я золата бяспекай маёй і гаварыў чыстаму золату: “Надзея мая!”;
Ці ў золаце я меў спадзяваньне? І ці золату чыстаму я казаў: “Надзея мая”?
калі цешыўся я дзеля мноства багаццяў сваіх і што рука мая столькі прыдбала;
Ці цешыўся я дзеля мноства багацьцяў маіх, што рука мая столькі прыдбала?
калі бачыў я, як ззяе сонца і як ясна ўзыходзіць месяц,
Калі я бачыў сонца, як яно зьзяе, або месяц, які ў яснасьці плыве,
і спакусілася патаемна сэрца маё, і пацалавалі вусны мае руку маю,
ці спакусіўся я таемна ў сэрцы маім, і ці цалавалі вусны мае руку маю?
а гэта — злачыннасць, што падлягае суду, бо я адрокся б ад Бога Узвышняга;
Гэта было б злачынства, што падлягае суду, бо я адрокся б ад Бога на вышынях.
калі радаваўся я з падзення таго, хто мяне ненавідзеў, і весяліўся, што яго напаткала няшчасце,
Ці я цешыўся з падзеньня таго, хто ненавідзеў мяне, і ці радаваўся, што яго напаткала няшчасьце?
бо не дазволіў я грашыць языку майму, каб насылаць праклёны на душу яго;
Але я не даваў грашыць паднябеньню майму, каб праклінаць душу ягоную.
калі не гаварылі людзі палаткі маёй: “О, ці ёсць той, хто б не насыціўся мясам яго!”;
Ці ж не гаварылі людзі намёту майго: “Хто ж не насыціўся мясам ягоным!”
на двары не заставаўся прыхадзень, брама мая адкрытая была для вандроўніка;
На двары не заставаўся прыхадзень, брама мая была адкрытая для падарожнікаў.
калі ўтойваў я грэх свой, як чалавек, і калі хаваў за пазухай злачыннасць сваю;
Ці ўтойваў я грэх мой як [іншы] чалавек, і ці хаваў за пазухай правіну маю?
калі б баяўся я грамады вялікай і пагарда блізкіх палохала б мяне, — то маўчаў бы я больш і не выходзіў з дзвярэй.
Тады б я баяўся грамады вялікай, і пагарда бліжніх палохала б мяне, і маўчаў бы я, і не выходзіў за дзьверы.
Хто мне дасць слухача? Вось жа подпіс мой! Хай Усемагутны адкажа мне! Вось кніга, якую напісаў супраціўнік мой,
Хто мне дасьць таго, хто паслухае мяне? Вось подпіс мой. Няхай Усемагутны адкажа мне! Вось кніга, якую напісаў супраціўнік мой,
каб насіў яе на плячах сваіх і ўсклаў яе на сябе, як вянец.
каб я насіў яе на плячах маіх і налажыў яе сабе, як вянец.
Я паведамлю яму лік крокаў маіх і пайду да яго, як да князя.
Я паведамлю яму лік крокаў маіх і пайду да яго, як да начальніка.
Калі жаліцца на мяне зямля мая, і з ёй плачуць барозны яе,
Калі б жалілася на мяне зямля мая, і з ёй плакалі барозны ейныя,
калі плады яе я еў без грошай і крыўдзіў яе земляробаў, —
што плады ейныя я еў бяз срэбра, і што крыўдзіў душу ўласьніка яе,
то хай замест пшаніцы родзіцца мне церне, а замест ячменю — пустазелле!» Скончыліся словы Ёва.
няхай замест пшаніцы родзіцца мне калючка, а замест ячменю — кукаль!» Скончыліся словы Ёва.
