Ёва 24 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна
Чаму не ўтоены час ад Усемагутнага і тыя, што пазналі Яго, не ведаюць дзён Яго?
Чаму ня вызначаны час [суду] Усемагутнага, і тыя, што ведаюць Яго, ня бачаць дзён Ягоных?
Адны пераносяць межы, рабуюць статкі і пасвяць іх,
[Бязбожнікі] межы пераносяць, рабуюць статкі і пасьвяць іх,
у сірот адбіраюць асла, бяруць у заклад вала ўдавы,
асла ў сіротаў адбіраюць, бяруць у заклад вала ў удавы,
убогіх збіваюць са шляху, і ўсе пакорлівыя зямлі змушаны хавацца.
убогіх спіхваюць з дарогі, і ўсе прыгнечаныя зямлі змушаныя хавацца.
Другія, як аслы на пустыні, выходзяць яны на працу сваю, чуваючы дзеля здабычы, дзеля хлеба для дзяцей на пустыннай зямлі.
Вось, як аслы ў пустыні, выходзяць [небаракі] на працу сваю, шукаючы хлеб для дзяцей у стэпе.
Жнуць яны не на сваім полі і збіраюць вінаград у бязбожніка.
Жнуць яны траву на полі і зьбіраюць вінаград у бязбожнага,
Начуюць яны голыя, без адзення, і не маюць чым накрыцца ў холад.
начуюць голыя, без адзеньня, і ня маюць чым накрыцца ў холад,
Мокнуць яны пад горным дажджом і, не маючы прыстанішча, туляцца да скал.
мокнуць у гарах ад дажджоў, і, ня маючы прытулку, туляцца да скалаў.
Адрываюць сірот ад грудзей і ўбогага бяруць у заклад.
Адрываюць сіротаў ад грудзей, і ад убогіх бяруць заклад.
Голыя ходзяць яны, без адзення, і галодныя зносяць снапы.
Голыя ходзяць яны, без адзеньня, і галодныя носяць снапы.
Сярод муроў выціскаюць алей і, тупаючы ў выціскальнях, смагнуць.
У мурах выціскаюць алей, і ціснуць віно ў тоўчні, і смагнуць.
У гарадах, паміраючы, стогнуць; і душа зраненых крычыць, ды Бог не забараняе гэтага.
У гарадах, паміраючы, стогнуць; душа калечаных крычыць, але Бог не зважае на зло.
Яны былі супраць святла, і не ведалі шляхоў Яго, і не затрымліваюцца на сцежках Яго.
Яны бунтуюцца супраць сьвятла, і ня ведаюць шляхоў Ягоных, і не сядзяць на сьцежках Ягоных.
На світанні ўстае забойца, забівае ён няшчаснага і беднага, а ноччу ён будзе, быццам злодзей.
На сьвітаньні ўстае забойца, забівае ён беднага і ўбогага, і ноччу ходзіць як злодзей.
Вока чужаложніка чакае цемры, кажучы: “Не ўбачыць мяне вока”, і хавае ён твар свой.
Вока чужаложніка чакае цемры, кажучы: “Ня ўбачыць мяне вока”, і хавае твар свой за заслонай.
У поцемках падкопваюцца яны пад дамы, а днём яны хаваюцца і не ведаюць святла.
У поцемках падкопваюцца пад дамы, а днём замыкаюцца, і ня ведаюць яны сьвятла.
Калі ж нечакана заззяе зараніца, яны лічаць яе ценем смерці; калі нават развіднее — [для іх] гэта страхі ценю смяротнага.
Бо раніца для іх усіх — цень сьмерці; бо ведаюць яны жудасьці цемры.
Лёгкі такі на паверхні вады, і праклятая доля яго на зямлі, і няма нікога, хто б накіраваў яго да вінаграднікаў.
Лёгкі ён на абліччы вады, і праклятая доля ягоная на зямлі, і ня вернецца ён на шлях да вінаградніку.
Суш і спякота занадта высушылі воды, і гэтак пекла — тых, што зграшылі.
Суш і сьпякота высушылі воды сьнегавыя, і гэткая адхлань для тых, што саграшылі.
Хай забудзецца пра яго ўлонне маці, хай станецца ён асалодай чарвям, хай не застаецца аб ім успаміну, але, як дрэва, хай зломіцца злачыннасць.
Няхай забудзецца пра яго ўлоньне [маці], і няхай смакуюць цела ягонае чэрві, няхай не застаецца памяці пра яго, але як дрэва няхай зломіцца беззаконьнік.
Ліха ўчыніў ён бясплоднай, якая не нараджае, і ўдаве не ўчыніў ён дабра.
Ён пасьвіцца з бясплоднай, якая не нараджала, і ўдаве ня робіць дабра.
Ён здужвае сілай сваёю магутных, і калі ён падымецца, то не будзе верыць жыццю свайму.
Ён здужвае сілай сваёю магутных, ён устае, і [ніхто] ня мае пэўнасьці ў жыцьці сваім.
Але Бог даў яму месца бяспечнае, на якое ён абапёрся, але вочы Яго на шляхах яго.
[Бог] дае яму месца бясьпекі, і ён на гэта абапёрся, але вочы Ягоныя — на шляхах іхніх.
Падняліся яны невысока і не ўтрымаюцца, і паніжаны будуць, як усе, і прападуць, і, як вярхі каласоў, будуць зрэзаны.
Падняліся яны трохі, і няма іх, і паніжаны, і прападаюць, і зрэзаныя яны як каласы.
Калі гэта не так, хто можа мяне аспрэчыць, што я схлусіў, і нікчэмнасцю палічыць мае словы?»
Калі гэта ня так, хто зможа мяне аспрэчыць і марнотай палічыць словы мае?»