Ёва 9 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна
І сказаў Ёў у адказ:
І адказаў Ёў, і сказаў:
«Сапраўды, ведаю, што так ёсць, ды як апраўдаецца чалавек, перад Богам?
«Сапраўды, ведаю, што так ёсьць, але як апраўдаецца чалавек перад Богам?
Калі хто захоча спрачацца з Ім, Ён не адкажа яму і на адно [пытанне] з тысячы.
Калі хто захоча спрачацца з Ім, Ён не адкажа яму нават на адно пытаньне з тысячы.
Ён мудры сэрцам і магутны сілаю; хто супрацівіўся Яму і застаўся цэлым?
Ён — мудры розумам і магутны сілаю. Хто супрацівіцца Яму і застанецца цэлым?
Ён пераносіць горы, і не ведаюць яны, якія пераварочвае Ён у гневе Сваім.
Ён пераносіць горы, і ня ведаюць яны, што Ён пераварочвае іх у гневе Сваім.
Ён зрушае зямлю з месца свайго, і слупы яе трасуцца.
Ён зрушвае зямлю з месца ейнага, і падваліны яе трасуцца.
Ён загадвае сонцу, і тое не ўзыходзіць, і замыкае зоркі, быццам пад пячаткай.
Ён загадвае сонцу, і тое не ўзыходзіць, і на зоркі накладае пячатку.
Ён адзін расцягвае нябёсы і крочыць па хвалях марскіх.
Ён Сам расьцягвае нябёсы і крочыць па хвалях марскіх.
Ён стварае Арктур, і Арыён, і Гіяды, і скрытыя [зоркі] поўдня.
Ён стварыў Воз, Касцоў, Стажар’е і зоркі паўднёвая.
Ён стварае вялікае, і недаследнае, і дзівоснае без ліку.
Ён творыць вялікія і недасьледныя рэчы і цуды, якіх ніхто палічыць ня можа.
Калі Ён прыйдзе да мяне, я не ўбачу Яго; калі адыдзе, не зразумею.
Калі Ён прыйдзе да мяне, я ня ўбачу Яго, а калі Ён адыйдзе, не заўважу.
Калі Ён раптам схопіць [каго], хто ж Яму перашкодзіць? Або хто можа сказаць: “Што Ты робіш?”
Калі Ён раптам схопіць, хто Яму перашкодзіць? Або хто зможа сказаць: “Што Ты робіш?”
Бог не ўстрымлівае гневу Свайго, і пад ім схіляюцца прыхільнікі Рагаба.
Бог ня стрымлівае гневу Свайго, перад ім схіляюцца служкі Рагава.
Дык ці ж я такі вялікі, каб адказваць Яму і гаварыць з Ім падабранымі словамі?
Дык хто я такі, каб адказваць Яму і гаварыць з Ім падабранымі словамі?
Бо, нават калі б я быў справядлівы, я не адказваў бы, а толькі ўпрошваў бы суддзю майго.
Хоць бы я быў праведны, ня буду адказваць, буду толькі маліць Судзьдзю свайго.
І калі б Ён пачуў мяне, які прызывае Яго, не паверу, што Ён выслухаў бы голас мой.
Калі буду клікаць, і Ён адкажа, не паверу, што Ён выслухаў голас мой.
Бо Ён знішчыць віхурай мяне і павялічыць раны мае нават без прычыны.
Ён можа зьнішчыць ураганам мяне, і павялічыць раны мае без прычыны.
Ён не дазваляе супакоіцца духу майму і напаўняе мяне горыччу.
Ён ня дасьць супакою душы маёй, і напоўніць мяне бядотамі.
Калі спытаць пра сілу — Ён магутнейшы; калі пра суд — хто ж асудзіў бы Яго?
Што да сілы, дык Ён мацнейшы, што да суду, дык хто зможа Яго вінаваціць?
Калі захачу сябе апраўдаць, то мае ж вусны асудзяць мяне; калі я буду даказваць, што я бязгрэшны, Ён засведчыць, што я заганны.
Калі б я хацеў сябе апраўдаць, вусны мае асудзяць мяне. І калі б я выявіўся нявінным, Ён прызнае мяне вінаватым.
Нават калі я буду шчыры, гэтага не прызнае душа мая і я асуджу жыццё маё.
Калі б я быў невінаваты, гэтага ня хоча ведаць душа мая, і я асуджу жыцьцё сваё.
Усё адно, як я сказаў: і бязгрэшнага, і бязбожнага Ён знішчае.
Усё адно, кажу я, і невінаватага, і грэшнага Ён зьнішчыць разам.
Калі раптоўна каго біч [смерці] забівае, з бяды бязгрэшных Ён пасмяецца.
Калі раптоўна некага біч [сьмерці] забівае, з бяды нявінных Ён насьміхаецца.
Зямля аддадзена ў рукі бязбожнага, твар суддзяў яе Ён закрывае. Калі не Ён гэта, дык хто?
Зямля аддадзена ў рукі бязбожных, аблічча судзьдзяў яе Ён закрывае. Калі ня Ён гэта, дык хто?
Дні мае хутчэйшыя за бегуна: уцяклі і не бачылі дабра,
Дні мае хутчэйшыя за бегуна, уцяклі і ня бачылі дабра,
праляцелі, як чаўны трысняговыя, як арол, што ляціць па ежу.
праляцелі, як чаўны з чароту, і як арол, які імкне за здабычай.
Калі скажу я: “Забудуся пра смутак свой, змяню аблічча сваё і стану я вясёлы”,
Калі я скажу: “Забудуся пра смутак свой, зьмяню аблічча сваё і стану я вясёлы”
дык дрыжу перад усімі пакутамі маімі, ведаючы, што Ты не апраўдаеш мяне.
дык дрыжу дзеля ўсіх пакутаў маіх, ведаючы, што Ты не апраўдаеш мяне.
Калі я такі бязбожны, навошта дарма мардуюся?
Калі я такі грэшны, навошта дарма мучуся?
Калі я буду абмыты, быццам снегавой вадою, і ачышчу лугам рукі мае,
Калі б я памыўся ў вадзе са сьнегу і лугам абмыў рукі свае,
то і тады Ты ўвапхнеш мяне ў бруд і будзе брыдзіцца мною адзенне маё.
і тады Ты ўвапхнеш мяне ў балота, і будзе брыдзіцца мною адзеньне маё.
Бо не чалавеку, які падобны да мяне, буду я адказваць; і не чалавек Ён, з якім я буду спрачацца ў судзе.
Бо Ён — не чалавек, падобны да мяне, каб я мог адказаць Яму. Ён — не чалавек, з якім мне разам ісьці на суд.
Няма між намі пасрэдніка, які паклаў бы руку сваю на абодвух.
Няма між намі пасярэдніка, які паклаў бы руку на абодвух.
Хай Ён забярэ ад мяне бізун Свой, і страх Яго хай не палохае мяне.
Няхай Ён забярэ ад мяне біч Свой, і страх Ягоны няхай не палохае мяне.
І буду я тады гаварыць, і не буду баяцца Яго, бо так я сам не ў сабе.
І тады я буду гаварыць, і ня буду баяцца Яго, бо так я ня маю адвагі.
