Ёва 16 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна
У адказ сказаў Ёў:
І адказаў Ёў, і сказаў:
«Часта я чуў такія рэчы! Усе вы нікчэмныя пацяшыцелі.
«Часта я чуў такія рэчы! Усе вы — марныя пацяшыцелі.
Ці ж будзе канец пустым словам, або што так раздражняе цябе, што ты [так] адказваеш?
Ня маюць канца пустыя словы, і што змусіла цябе так адказваць?
Мог і я гаварыць падобна, як вы, ды няхай бы душа ваша была на месцы маёй душы. Распачаў бы я да вас прамову і ківаў бы на вас галавою сваёй,
І я падобна як вы гаварыў бы, калі б было ў душы вашай тое, што ў маёй. І вёў бы я пра вас гаворку, і ківаў бы на вас галавой сваёй,
падбадзёрваў бы вас вуснамі сваімі і не стрымліваў бы руху вуснаў маіх.
і падбадзёрваў бы вас вуснамі сваімі, і ня стрымліваў бы губы свае.
Калі гаварыць буду, не суцішыцца боль мой; і калі замаўчу, не адыдзе ён ад мяне;
Калі буду гаварыць, не суцішу болю майго, і калі замаўчу, не адыйдзе ён ад мяне.
а цяпер змардаваў мяне боль мой і Ты спустошыў усю сям’ю маю.
Цяпер замучыў мяне боль мой, спустошыў усю грамаду маю.
Маршчыны мае сведчаць супраць мяне, і паўстае змардаванасць перад абліччам маім, пярэчачы мне.
Зморшчкі мае сьведчаць супраць мяне, паўстае слабасьць мая супраць мяне, дакараючы мяне.
Гнеў Яго разрывае мяне, і супрацівіцца мне, і скрыгоча зубамі сваімі на мяне. Вораг мой утаропіў вочы свае на мяне.
Гнеў ягоны разрывае і б’е мяне, скрыгоча зубамі сваімі на мяне. Вораг мой утаропіў вочы свае на мяне.
Яны разявілі на мяне пашчы свае, і, наракаючы, б’юць мяне ў сківіцу, і, сабраўшыся разам, — супраць мяне.
Яны разьзявілі на мяне пашчы свае, і, лаючыся, б’юць мяне па твары, і зьбіраюцца разам супраць мяне.
Замыкае мяне Бог у несправядлівага і перадае мяне ў рукі бязбожнікаў.
Аддаў мяне Бог злачынцы, у рукі ліхадзеяў выдаў мяне.
Я, той самы задаволены калісьці, знянацку раструшчаны стаўся. Схапіў Ён мяне за шыю, зламаў мяне і паставіў мяне перад Сабою, быццам на знак.
Я быў спакойны, але Ён устрос мяне, схапіў мяне за шыю і раструшчыў мяне, і зрабіў мяне як цэль для Сябе.
Акружыў Ён мяне дзідамі Сваімі, разарваў клубы мае, не пашкадаваў; ды расцярушыў па зямлі печань маю.
Акружылі мяне лучнікі Ягоныя, Ён разрывае ныркі мае і, не шкадуючы, жоўць маю выліў на зямлю.
Ён раздзірае мяне, рвучы і катуючы, абрушыўся на мяне, быццам волат.
Ён робіць у-ва мне вылом за выломам, бяжыць на мяне, як волат.
Пашыў я радно сабе на скуру і схіліў да зямлі рог мой.
Зрэбніцу апрануў я на скуру маю і схіліў да зямлі галаву маю.
Твар мой пачырванеў ад плачу, а павекі мае пацямнелі,
Твар мой пачырванеў ад плачу, вочы мае агарнуў цень сьмяротны,
хоць без правіннасці рукі мае, бо малітвы мае былі чыстыя.
хоць рукі мае ня сквапныя, і чыстая малітва мая.
О зямля! Не закрый крыві маёй, і хай крык мой не знойдзе ў табе месца, дзе б сціх.
О, зямля! Не закрый крыві маёй, і няхай лямант мой не замаўчыць у табе.
Бо вось на небе Сведка мой і Той, Хто ведае мяне, — на вышынях.
Бо вось, цяпер у небе Сьведка мой, і Заступнік мой — на вышынях.
Вешчуны мае — думкі мае: да Бога струменіцца вока маё.
Насьміхаюцца нада мною бліжнія мае, да Бога ліе сьлёзы вока маё.
О, каб чалавек мог так судзіцца з Богам, як судзіцца сын чалавечы са сваім прыяцелем,
О, каб чалавек мог судзіцца з Богам, як судзіцца сын чалавечы з бліжнім сваім,
бо вось, прамінуць кароткія гады, і я пайду шляхам, з якога не вярнуся!
бо мінуць палічаныя гады, і я пайду шляхам, з якога няма вяртаньня.
