Ёва 9 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Антонія Бокуна
І адказаў Ёў, і сказаў:
І адказаў Ёў, і сказаў:
«Праўда! ведаю, што так; але як аправіцца чалавек перад Богам?
«Сапраўды, ведаю, што так ёсьць, але як апраўдаецца чалавек перад Богам?
Калі захоча сьперачацца зь Ім, то не адкажа яму на ні воднае з тысяча.
Калі хто захоча спрачацца з Ім, Ён не адкажа яму нават на адно пытаньне з тысячы.
Мудры сэрцам і магучы сілаю; хто ўперся супроці Яго і мае дасьпех?
Ён — мудры розумам і магутны сілаю. Хто супрацівіцца Яму і застанецца цэлым?
Ён перасувае горы, і не пазнаюць, як Ён пераверне іх у гневе Сваім;
Ён пераносіць горы, і ня ведаюць яны, што Ён пераварочвае іх у гневе Сваім.
Ссувае зямлю зь месца яе, і стаўпы яе дрыжаць;
Ён зрушвае зямлю з месца ейнага, і падваліны яе трасуцца.
Скажа сонцу, — і ня ўзыйдзе, і на гвезды наложа пячаць.
Ён загадвае сонцу, і тое не ўзыходзіць, і на зоркі накладае пячатку.
Ён адзін расьцягуе нябёсы й ходзе па вышынях мора;
Ён Сам расьцягвае нябёсы і крочыць па хвалях марскіх.
Учыніў Воз, Касцы а Сітцо а пакоі паўдня;
Ён стварыў Воз, Касцоў, Стажар’е і зоркі паўднёвая.
Чыне вялікае, няскумальнае а чудоснае бязь ліку!
Ён творыць вялікія і недасьледныя рэчы і цуды, якіх ніхто палічыць ня можа.
Вось, Ён пройдзе перад імною, і я не абачу Яго; мінець, і не зацемлю Яго.
Калі Ён прыйдзе да мяне, я ня ўбачу Яго, а калі Ён адыйдзе, не заўважу.
Вось, забірае, і хто забароне Яму? хто скажа Яму: "Што Ты робіш?"
Калі Ён раптам схопіць, хто Яму перашкодзіць? Або хто зможа сказаць: “Што Ты робіш?”
Бог не адхінець гневу Свайго; пад Ім угбаюцца памачнікі Рагаба.
Бог ня стрымлівае гневу Свайго, перад ім схіляюцца служкі Рагава.
І пагатове ці магу я адказаць Яму і выбіраць словы перад Ім?
Дык хто я такі, каб адказваць Яму і гаварыць з Ім падабранымі словамі?
Хоць бы й мая праўда была, але ня буду адказаваць, але буду маліць Судзьдзю свайго.
Хоць бы я быў праведны, ня буду адказваць, буду толькі маліць Судзьдзю свайго.
Калі б я гукаў, і Ён адказаў імне, я не паверыў бы, што Ён прыслухаўся да голасу майго,
Калі буду клікаць, і Ён адкажа, не паверу, што Ён выслухаў голас мой.
Бо Ён у буры мяжджуле мяне і множа раны мае бяз прычыны,
Ён можа зьнішчыць ураганам мяне, і павялічыць раны мае без прычыны.
Не даець імне аддыхнуць, але сыце мяне гарчынёй.
Ён ня дасьць супакою душы маёй, і напоўніць мяне бядотамі.
Калі ходзе празь сілу, Ён магучы; калі справа справядлівасьці, хто пасьветча імне?
Што да сілы, дык Ён мацнейшы, што да суду, дык хто зможа Яго вінаваціць?
Калі я праўлюся, то вусны мае мяне вінуюць; беззаганны я, Ён давядзець, што я крывы;
Калі б я хацеў сябе апраўдаць, вусны мае асудзяць мяне. І калі б я выявіўся нявінным, Ён прызнае мяне вінаватым.
Беззаганны я; я ня знаю душы свае, брыджуся жыцьцём сваім.
Калі б я быў невінаваты, гэтага ня хоча ведаць душа мая, і я асуджу жыцьцё сваё.
Адно яно; затым я сказаў: беззаганнага й нягоднага губе Ён.
Усё адно, кажу я, і невінаватага, і грэшнага Ён зьнішчыць разам.
Як розка прыносе ўраз сьмерць, Ён із трудненьня нявіннага сьмяецца.
Калі раптоўна некага біч [сьмерці] забівае, з бяды нявінных Ён насьміхаецца.
Зямля аддана ў рукі нягодных; віды судзьдзяў яе Ён крые. Калі ня Ён, дык хто ж?
Зямля аддадзена ў рукі бязбожных, аблічча судзьдзяў яе Ён закрывае. Калі ня Ён гэта, дык хто?
І дні мае шыбшыя за ганца, — бягуць, ня бачаць дабра;
Дні мае хутчэйшыя за бегуна, уцяклі і ня бачылі дабра,
Мінаюць, як караблі з трысьціны, як арол падаючы на жыр.
праляцелі, як чаўны з чароту, і як арол, які імкне за здабычай.
Калі сказаць імне: "Забудуся жальбы свае, пакіну хмарны выгляд свой і ўмацуюся";
Калі я скажу: “Забудуся пра смутак свой, зьмяню аблічча сваё і стану я вясёлы”
То баюся ўсіх смуткаў сваіх, бо я ведаю, што Ты не аправіш мяне.
дык дрыжу дзеля ўсіх пакутаў маіх, ведаючы, што Ты не апраўдаеш мяне.
Я буду прызнаны за віннага, дык чаму я марне гарапашнічаў?
Калі я такі грэшны, навошта дарма мучуся?
Хоць бы я абмыўса сьнежнаю вадою і ачысьціў мылам рукі свае,
Калі б я памыўся ў вадзе са сьнегу і лугам абмыў рукі свае,
То й тады Ты занурыш мяне ў яму, і збрыдзяць мяне адзецьці мае;
і тады Ты ўвапхнеш мяне ў балота, і будзе брыдзіцца мною адзеньне маё.
Бо Ён ня людзіна, як я, каб адказаць яму, увыйсьці разам на суд.
Бо Ён — не чалавек, падобны да мяне, каб я мог адказаць Яму. Ён — не чалавек, з якім мне разам ісьці на суд.
Няма меж нас пасярэдніка, што палажыў бы руку сваю на абодвых нас.
Няма між намі пасярэдніка, які паклаў бы руку на абодвух.
Хай аддале Ён ад мяне розку Сваю, і страх Ягоны хай не палохае мяне;
Няхай Ён забярэ ад мяне біч Свой, і страх Ягоны няхай не палохае мяне.
І тады я буду гукаць і не зьлякаюся Яго, бо я не такі сам у сабе.
І тады я буду гаварыць, і ня буду баяцца Яго, бо так я ня маю адвагі.
