Ёва 26 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Антонія Бокуна
І адказаў Ёў, і сказаў:
І адказаў Ёў, і сказаў:
«Як ты памог нясілу, як выбавіў плячо нямоцнага!
«Як ты дапамог кволаму, і як падтрымаў рамяно бясьсільнае!
Як ты парадзіў нямудраму і мудрых падумкаў шмат азнайміў!
Якую ты даў параду нямудраму і выявіў цьвярозы розум для многіх!
Каму ты азнайміў гэтыя словы, і чый дых выходзіў зь Цябе?
Каго ты навучыў словам сваім, і які дух выходзіць з цябе?
Рэфаімы дрыжаць пад водамі і жывучыя ў іх.
Рэфаімы дрыжаць пад водамі, і тыя, што жывуць разам з імі.
Аголены шэоль перад Ім, і ня мае закрыцьця загуба.
Адхлань адкрытая перад Ім, і няма заслоны для Абадону.
Ён расьцягнуў поўнач над пусьцінёю, павесіў зямлю на нічым.
Ён расьцягнуў поўнач над пусткаю і павесіў зямлю на нічым.
Ён зьвязуе воды ў булакох Сваіх, і булак ня ськепіцца пад імі.
Ён укладае воды ў аблокі Свае, і хмары ня рвуцца ад іх [цяжару].
Ён дзяржыць відзеньне пасаду, расьцягнуў над ім булак Свой.
Ён закрывае поўню месяца і расьцягнуў над ім хмару Сваю.
Рысу правёў над зьверхам вады аж да граніцаў сьвятла зь цемняю.
Ён пазначыў мяжу на абліччы вады, аж да мяжы між сьвятлом і цемраю.
Стаўпы нябёс дрыжаць а жахаюцца ад вайцяньня Ягонага.
Слупы нябесныя дрыжаць і баяцца гневу Ягонага.
Сілаю Сваёй сьцішыў мора і розумам Сваім паразіў Рагаба.
Магутнасьцю Сваёю Ён супакойвае мора, і мудрасьцю Сваёй Ён зьнішчыў Рагава.
Ветрам Ягоным нябёсы прыбраны; рука Ягоная схармавала ўцякаючага гада.
Дух Ягоны распагоджвае неба, і рука Ягоная нішчыць зьмея, які ўцякае.
Вось, гэта часьці дарогаў Ягоных; і як мала мы чулі празь Яго! А гром магутнасьці Ягонае хто можа ўцяміць?»
Вось такія канцы шляхоў Ягоных; і толькі слабыя словы мы чуем пра Яго. Хто можа зразумець грымоты велічы Ягонай?»
