Ёва 40 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Антонія Бокуна
І адказаў СПАДАР Ёву, і сказаў:
І адказаў ГОСПАД Ёву з віхуры, і сказаў:
«Ці тый, што сьперачаецца з Усемагучым, можа ўчыць Яго? Хто сьперачаецца з Богам, няхай адкажа на гэта».
«Падперажы, як мужчына, сьцёгны твае. Я буду пытацца ў цябе, а ты тлумач Мне.
І адказаў Ёў СПАДАРУ, і сказаў:
Ці хочаш ты зьнішчыць суд Мой? Ці ты асудзіш Мяне, каб сябе апраўдаць?
«Вось, я малое вагі, што я маю адказаць Табе? Руку сваю кладу на вусны свае.
Калі ты маеш рамяно, як Бог, і калі ты падобным голасам грыміш, як Ён,
Я гукаў раз, і ня буду адказаваць; двойчы, але ня буду болей».
тады апраніся ў маестат і велічнасьць, і адзенься ў годнасьць і красу.
І адказаў СПАДАР Ёву зь віхру, і сказаў:
Зьяві ярасьць гневу твайго, і паглядзі на ўсіх пыхліўцаў, і ўпакор іх.
«Паперажы ж сьцёгны свае, як муж: Я буду пытаць, а ты азнаймляй Імне.
Глянь на ўсіх пыхліўцаў, і асаром іх, і выгубі бязбожных на месцах іхніх.
Ты хочаш адкінуць суд Мой, абвінаваць Мяне, каб аправіць сябе?
Пахавай іх разам у пыле, і абліччы іхнія закрый цемраю.
Ці такое ў цябе плячо, як у Бога, і ты можаш загрымець голасам, як Ён?
І Я таксама буду славіць цябе, калі правіца твая дапаможа табе.
Прыбярыся вяліччам а годнасьцяй, адзенься ў славу а харашыню.
Вось, бегемот, якога Я стварыў, як і цябе, і есьць ён траву як вол.
Вылі пал гневу свайго, і глянь на кажнага гордага, і паніж яго.
Вось, сіла ягоная — у сьцёгнах ягоных, і моц ягоная — у цягліцах жывата ягонага.
Глянь на кажнага гордага, і ўслыш яго, і патапчы нягодных на месцу іхным.
Ён круціць хвастом сваім, як кедрам, жылы сьцёгнаў ягоных моцна сплецены.
Схавай іх у пыле разам, віды іхныя зьвяжы ў схове.
Косткі ягоныя — як трубы мядзяныя, і ногі ягоныя — як пруты жалезныя.
Тады Я прызнаю табе, што спасець цябе правіца твая.
Ён ёсьць пачаткам шляхоў Божых. Толькі Той, Хто стварыў яго, можа паднесьці да яго меч.
Вось бегемот, каторага Я ўчыніў, як цябе; ён есьць траву, як вол.
Горы прыносяць ежу яму, і ўсе зьвяры палявыя гуляюць там.
Вось сіла ягоная ў сьцёгнах ягоных, і дужасьць ягоная ў мускуле бруха ягонага.
Ён сьпіць пад ценем лотасу, схаваўшыся ў трысьнягу і дрыгве.
Ён зьгінае хвост свой, як кедра; жылы ў лядзьвях ягоных перапляліся.
Лотасы хаваюць яго ў ценю сваім, атачаюць яго вербы пры ручаі.
Косьці ягоныя — трубы мядзяныя; косьці ягоныя, як пруты зялезныя.
Калі рака ўздымаецца, ён не баіцца, ён бясьпечны, хоць Ярдан даходзіць да пашчы ягонай.
Ён першы з дарогаў Божых. Тый, што ўчыніў яго, бліжа да яго меч Свой.
Ці можа хто ўзяць яго на вачах ягоных? Ці можаш пракалоць яму ноздры гакам?
Бо корм горы даюць яму, і ўсі зьвяры палявыя гуляюць там.
Ці можаш ты Левіятана выцягнуць кручком і вяроўкаю схапіць яго за язык?
У сьценях іх ляжыць ён, у схове трысьніковым і ў балоце.
Ці ўложыш ты трысьціну ў ноздры ягоныя або ці праколеш пашчэнку ягоную цярнінай?
Даюць яму сьцень рассахатыя дзервы, і вербы ля ручаёў акружаюць яго.
Ці будзе ён дужа прасіць цябе або гаварыць да цябе лагодна?
Вось ён п’ець раку, але не барзьдзіць; ён пэўны, хоць бы Ёрдан лінуўся яму ў рот.
Ці заключыць ён з табою запавет, і ты возьмеш яго як слугу навечна?
Ці можна яго ўзяць перад ачыма ягонымі, ці можаш у пыск яму зацягнуць дрот?
Ці пагуляеш ты з ім, як з птушкаю, або прывяжаш яго для дачок сваіх?
