Ёва 9 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017
І адказаў Ёў, і сказаў:
І сказаў Ёў у адказ:
«Праўда! ведаю, што так; але як аправіцца чалавек перад Богам?
«Сапраўды, ведаю, што так ёсць, ды як апраўдаецца чалавек, перад Богам?
Калі захоча сьперачацца зь Ім, то не адкажа яму на ні воднае з тысяча.
Калі хто захоча спрачацца з Ім, Ён не адкажа яму і на адно [пытанне] з тысячы.
Мудры сэрцам і магучы сілаю; хто ўперся супроці Яго і мае дасьпех?
Ён мудры сэрцам і магутны сілаю; хто супрацівіўся Яму і застаўся цэлым?
Ён перасувае горы, і не пазнаюць, як Ён пераверне іх у гневе Сваім;
Ён пераносіць горы, і не ведаюць яны, якія пераварочвае Ён у гневе Сваім.
Ссувае зямлю зь месца яе, і стаўпы яе дрыжаць;
Ён зрушае зямлю з месца свайго, і слупы яе трасуцца.
Скажа сонцу, — і ня ўзыйдзе, і на гвезды наложа пячаць.
Ён загадвае сонцу, і тое не ўзыходзіць, і замыкае зоркі, быццам пад пячаткай.
Ён адзін расьцягуе нябёсы й ходзе па вышынях мора;
Ён адзін расцягвае нябёсы і крочыць па хвалях марскіх.
Учыніў Воз, Касцы а Сітцо а пакоі паўдня;
Ён стварае Арктур, і Арыён, і Гіяды, і скрытыя [зоркі] поўдня.
Чыне вялікае, няскумальнае а чудоснае бязь ліку!
Ён стварае вялікае, і недаследнае, і дзівоснае без ліку.
Вось, Ён пройдзе перад імною, і я не абачу Яго; мінець, і не зацемлю Яго.
Калі Ён прыйдзе да мяне, я не ўбачу Яго; калі адыдзе, не зразумею.
Вось, забірае, і хто забароне Яму? хто скажа Яму: "Што Ты робіш?"
Калі Ён раптам схопіць [каго], хто ж Яму перашкодзіць? Або хто можа сказаць: “Што Ты робіш?”
Бог не адхінець гневу Свайго; пад Ім угбаюцца памачнікі Рагаба.
Бог не ўстрымлівае гневу Свайго, і пад ім схіляюцца прыхільнікі Рагаба.
І пагатове ці магу я адказаць Яму і выбіраць словы перад Ім?
Дык ці ж я такі вялікі, каб адказваць Яму і гаварыць з Ім падабранымі словамі?
Хоць бы й мая праўда была, але ня буду адказаваць, але буду маліць Судзьдзю свайго.
Бо, нават калі б я быў справядлівы, я не адказваў бы, а толькі ўпрошваў бы суддзю майго.
Калі б я гукаў, і Ён адказаў імне, я не паверыў бы, што Ён прыслухаўся да голасу майго,
І калі б Ён пачуў мяне, які прызывае Яго, не паверу, што Ён выслухаў бы голас мой.
Бо Ён у буры мяжджуле мяне і множа раны мае бяз прычыны,
Бо Ён знішчыць віхурай мяне і павялічыць раны мае нават без прычыны.
Не даець імне аддыхнуць, але сыце мяне гарчынёй.
Ён не дазваляе супакоіцца духу майму і напаўняе мяне горыччу.
Калі ходзе празь сілу, Ён магучы; калі справа справядлівасьці, хто пасьветча імне?
Калі спытаць пра сілу — Ён магутнейшы; калі пра суд — хто ж асудзіў бы Яго?
Калі я праўлюся, то вусны мае мяне вінуюць; беззаганны я, Ён давядзець, што я крывы;
Калі захачу сябе апраўдаць, то мае ж вусны асудзяць мяне; калі я буду даказваць, што я бязгрэшны, Ён засведчыць, што я заганны.
Беззаганны я; я ня знаю душы свае, брыджуся жыцьцём сваім.
Нават калі я буду шчыры, гэтага не прызнае душа мая і я асуджу жыццё маё.
Адно яно; затым я сказаў: беззаганнага й нягоднага губе Ён.
Усё адно, як я сказаў: і бязгрэшнага, і бязбожнага Ён знішчае.
Як розка прыносе ўраз сьмерць, Ён із трудненьня нявіннага сьмяецца.
Калі раптоўна каго біч [смерці] забівае, з бяды бязгрэшных Ён пасмяецца.
Зямля аддана ў рукі нягодных; віды судзьдзяў яе Ён крые. Калі ня Ён, дык хто ж?
Зямля аддадзена ў рукі бязбожнага, твар суддзяў яе Ён закрывае. Калі не Ён гэта, дык хто?
І дні мае шыбшыя за ганца, — бягуць, ня бачаць дабра;
Дні мае хутчэйшыя за бегуна: уцяклі і не бачылі дабра,
Мінаюць, як караблі з трысьціны, як арол падаючы на жыр.
праляцелі, як чаўны трысняговыя, як арол, што ляціць па ежу.
Калі сказаць імне: "Забудуся жальбы свае, пакіну хмарны выгляд свой і ўмацуюся";
Калі скажу я: “Забудуся пра смутак свой, змяню аблічча сваё і стану я вясёлы”,
То баюся ўсіх смуткаў сваіх, бо я ведаю, што Ты не аправіш мяне.
дык дрыжу перад усімі пакутамі маімі, ведаючы, што Ты не апраўдаеш мяне.
Я буду прызнаны за віннага, дык чаму я марне гарапашнічаў?
Калі я такі бязбожны, навошта дарма мардуюся?
Хоць бы я абмыўса сьнежнаю вадою і ачысьціў мылам рукі свае,
Калі я буду абмыты, быццам снегавой вадою, і ачышчу лугам рукі мае,
То й тады Ты занурыш мяне ў яму, і збрыдзяць мяне адзецьці мае;
то і тады Ты ўвапхнеш мяне ў бруд і будзе брыдзіцца мною адзенне маё.
Бо Ён ня людзіна, як я, каб адказаць яму, увыйсьці разам на суд.
Бо не чалавеку, які падобны да мяне, буду я адказваць; і не чалавек Ён, з якім я буду спрачацца ў судзе.
Няма меж нас пасярэдніка, што палажыў бы руку сваю на абодвых нас.
Няма між намі пасрэдніка, які паклаў бы руку сваю на абодвух.
Хай аддале Ён ад мяне розку Сваю, і страх Ягоны хай не палохае мяне;
Хай Ён забярэ ад мяне бізун Свой, і страх Яго хай не палохае мяне.
І тады я буду гукаць і не зьлякаюся Яго, бо я не такі сам у сабе.
І буду я тады гаварыць, і не буду баяцца Яго, бо так я сам не ў сабе.
