Ёва 11 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017
І адказаваў Софар Наамацянін, і сказаў:
І сказаў у адказ Зафар Нааматыт:
«Ціж на множасьць словаў нельга даць адказу, і ціж праўда гаваруна?
«Ці ж таму, хто шмат гаворыць, нельга адказаць? Або ці чалавек гаваркі апраўдаецца?
Выдумкамі сваімі ты сіліў маўчэць сьмяротных і зьдзекаваўся, і ня было каму засароміць цябе.
Ці ж твая пустая гаворка прымусіць людзей маўчаць і не будзе каму спыніць цябе, калі ты пасміхаешся з іншымі?
Ты сказаў: "Чыстая навука мая, і чысты я ў ваччу Тваім".
Бо ты сказаў: “Шчырае слова маё, і чысты я ў вачах Тваіх”.
Але калі б сталася, што Бог загукаў, і адчыніў вусны Свае да цябе,
Няхай бы Сам Бог пагаварыў з табою і адкрыў вусны Свае для цябе;
І каб азнайміў табе тайны мудрасьці, бо ты ўдвая заслужыў кары! І ведай, што Бог спаганяе зь цябе меней, чымся ё бяспраўя твайго.
каб паказаў Ён табе таямніцы мудрасці і патаемныя рады Яго, — ты б зразумеў, што многа менш Ён патрабуе ад цябе, чым заслугоўвае правіннасць твая.
Ці можаш скуманьням знайсьці Бога? Ці можаш канчальна знайсьці Ўсемагучага?
Хіба заўважыш ты сляды Божыя і хіба спасцігнеш дасканала Усемагутнага?
Ён вышшы за нябёсы, — што можаш зрабіць? глыбшы за пеклу, — што можаш даведацца?
Ён вышэй за неба, і што ты зробіш? Ён глыбей за пекла, і што ты спасцігнеш?
Даўжэйшая за зямлю мера Ягоная й шыршая за мора.
Даўжэйшая за зямлю мерка Яго і шырэйшая за мора.
Калі Ён пройдзе, і зачыне, і зьбярэць, хто можа пераказіць Яму?
Калі Ён руйнуе або закрывае і сціскае, хто запярэчыць Яму?
Бо Ён знае сьмяротных, манлівых, і бача ашуку, і ці пакіне бяз увагі?
Бо Ён ведае марнасць чалавечую; і няўжо ж не заўважае правіннасць, бачачы яе?
А пусты чалавек зразумее тады, як асьліца народзе чалавека.
Але і чалавек пусты робіцца разважлівым; а нараджаецца ён, як дзікае асляня.
Калі ты добра наснудзіш сэрца свае, і выцягнеш да Яго далоні свае,
Ты ж, калі сэрца сваё ўмацуеш і да Яго ўзнімеш свае рукі,
Калі ё ашука ў руццэ тваёй, аддаль яе, і ня дай бяспраўю жыць у буданох сваіх;
калі несправядлівасць, што ў руцэ тваёй, ты адкінеш ад сябе і не застанецца няпраўды ў тваёй палатцы,
Дык тады падыймеш відзеньне свае бяз плямы, будзеш бясьпечны і ня будзеш баяцца.
тады ты зможаш падняць аблічча тваё без заганы, і будзеш сталы, і не будзеш баяцца.
Забудзешся няшчасьце; успомніш, як воды, што працякалі.
Бо забудзешся ты на сваё гора і ўзгадаеш яго, як воды, што сплылі.
І лепшае за паўдня станецца жыцьцё твае; цемнь яго будзе, як раньне.
І быццам бы святло паўдзённае ўзыдзе для цябе пад вечар, і, калі ты падумаеш, што цябе пакрыла цемра, заззяеш, як зараніца.
І будзеш мець даверлівасьць, бо ё надзея; і абкапаеш навокал сябе, і будзеш ляжаць у бясьпечнасьці.
І будзеш ты мець надзею, паклаўшы перад сабою спадзяванне, і, пахаваны, будзеш спаць спакойна.
Ляжаш, і ніхто цябе не спалохае; шмат хто будзе прасіць цябе.
Будзеш адпачываць, і не будзе каму цябе палохаць, і многія будуць запабягаць перад тваім абліччам.
А вочы нягодных выцякуць, і пацехі будуць страчаны імі; і надзея іхная, як выдых душы».
А вочы бязбожных аслепнуць, і прыбежышча знікне ад іх, і надзея іх — знікненне».
