Ёва 32 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017
І перасталі тры мужы гэныя адказаваць Ёву, бо ён справядлівы ў ваччу сваім.
І тыя тры чалавекі перасталі адказваць Ёву, бо ён выглядаў справядлівым у вачах сваіх.
І ўзгарэўся гнеў Елігу Варахеленка Вузяніна, з радзімы Рамовае: на Ёва ўзгарэўся гнеў ягоны за тое, што ён праўдзіў душу сваю болей за Бога;
Тады ўзгарэўся гневам Элію, сын Барахэля Бузіта, з роду Рамы. І загневаўся ён на Ёва, бо той казаў перад Богам, што ён справядлівы.
А на трох прыяцеляў ягоных узгарэўся гнеў ягоны за тое, што яны не знайшлі адказу, а вінавалі Ёва.
І загневаўся таксама на прыяцеляў яго, бо не знайшлі адказу [яму], але толькі вінавацілі Ёва.
Елігу ж чакаў із словамі сваімі ля Ёва, бо яны былі старшыя за яго гадамі.
Дык Элію перачакаў, калі Ёў гаварыў, бо тыя, што гаварылі, былі старэйшымі за яго.
Але як абачыў Елігу, што нямаш адказу ў вуснах трох мужоў, тады ўзгарэўся гнеў ягоны.
Калі, аднак, Элію ўбачыў, што тыя тры не змаглі адказаць, тады дужа разгневаўся.
І адказаў Елігу Варахеленак Вузянін, і сказаў: «Малады я гадамі, а вы перастаркі; затым я быў нясьмелы й баяўся выказаць вам пагляд свой.
І прамовіў у адказ Элію, сын Барахэля Бузіта: «Я малодшы за вас гадамі, вы ж старэйшыя, дзеля таго я саромеўся і баяўся выказваць вам сваю думку.
Я сказаў: "Дні хай гукаюць, і шматгодзьдзе хай азнаймляе мудрасьць".
Я сказаў сам сабе: “Хай шаноўны ўзрост гаворыць, і хай доўгі век вучыць мудрасці”.
Але запраўды ё дух у чалавеку, дых Усемагучага, што робе яго разумным.
Але, як бачу, дух ёсць у чалавеку і подых Усемагутнага дае разуменне.
Не вялікія людзі мудрыцы ані старыя разумеюць суд.
Не шматгадовыя — мудрыя, і не старыя разумеюць праўду.
Затым я скажу: "Паслухайце мяне, выкажу пагляд свой нават я".
Таму я скажу: “Паслухайце мяне, і нават я выкажу вам сваё разуменне.
Вось, я чакаў слоў вашых, я ўважліва прыслухаўся да разумных разважаньняў вашых, пакуль вы вышукаеце словы.
Перачакаў я словы вашы, наставіў вушы на вашу мудрасць, пакуль вы шукалі [слоў],
Я на вас уважаў, і вось, Ёву няма пераконуючага альбо няма меж вас адказуючых на словы ягоныя.
і стараўся, каб мне зразумець вас. Але, як бачу, няма такога, хто б мог аспрэчыць Ёва і хто б з вас мог адказаць на яго словы.
Каб вы не сказалі: "Мы знайшлі мудрасьць; Бог яго адпіхнуў, а не чалавек".
Каб часам вы не казалі: “Знайшлі мы мудрасць, Бог пакінуў яго, а не чалавек.
Ён не зварачаў словаў сваіх да мяне, і я прамовамі вашымі не адкажу яму.
Не буду я рыхтаваць словы сабе, і я не паводле слоў вашых буду адказваць яму”.
Яны ў сумятні, яны не адказуюць болей, здаліліся ад іх словы.
Яны спалохаліся, і не адказвалі болей, і адганялі ад сябе прамовы.
І я чакаў, бо яны ня гукалі, бо яны адзяржаліся й не адказалі болей.
І паколькі я пачакаў, а яны не гаварылі, стаялі і болей не адказвалі,
Адкажу нават я сваю часьць, выкажу пагляд свой нават я;
то і я адкажу ў сваю чаргу і выкажу сваю думку.
Бо я поўны словаў, дух у імне сіле мяне.
“Поўны я слоў, і сціскае мяне дух сэрца майго,
Вось, у імне, як віно неадаткнёнае, як новыя вінныя мяхі дзяруцца.
і нутро маё, як брага без адтуліны, якая разрывае новыя бутэлькі.
Я буду гукаць, і палягчэе імне; я адчыню вусны свае й адкажу.
Няхай я скажу і крыху выпушчу дух, адкрыю вусны свае і дам адказ.
Хай ня маю бачнасьці на якую асобу і ніякаму чалавеку ня буду падлыгаваць;
Не буду звяртаць увагі на асобу, і ні перад адным чалавекам ліслівіць не буду.
Бо я ня ведаю як падлыгаваць — зараз зьнёс бы мяне Ўчыніцель мой.
Ды я і не ўмею ліслівіць, бо зараз жа ўзяў бы мяне Творца мой.