Ёва 32 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017
І перасталі тыя тры чалавекі адказваць Ёву, бо ён быў праведны ў вачах сваіх.
І тыя тры чалавекі перасталі адказваць Ёву, бо ён выглядаў справядлівым у вачах сваіх.
І ўзгарэўся гневам Элігу, сын Барахеэля Бузяніна, з роду Рама. І запалаў ён гневам на Ёва, бо той лічыў душу сваю больш праведнай за Бога.
Тады ўзгарэўся гневам Элію, сын Барахэля Бузіта, з роду Рамы. І загневаўся ён на Ёва, бо той казаў перад Богам, што ён справядлівы.
І запалаў гнеў ягоны таксама на сяброў ягоных, што не знайшлі яны адказу яму, але [толькі] вінавацілі Ёва.
І загневаўся таксама на прыяцеляў яго, бо не знайшлі адказу [яму], але толькі вінавацілі Ёва.
І чакаў Элігу, калі Ёў гаварыў, бо яны былі старэйшымі за яго днямі.
Дык Элію перачакаў, калі Ёў гаварыў, бо тыя, што гаварылі, былі старэйшымі за яго.
І ўбачыў Элігу, што тыя тры ня маюць адказу ў вуснах сваіх, і запалаў гнеў ягоны.
Калі, аднак, Элію ўбачыў, што тыя тры не змаглі адказаць, тады дужа разгневаўся.
І адказаў Элігу, сын Барахеэля Бузяніна, і сказаў: «Я — малодшы за вас днямі, а вы — старэйшыя, дзеля гэтага я вагаўся і баяўся выказваць вам думку сваю.
І прамовіў у адказ Элію, сын Барахэля Бузіта: «Я малодшы за вас гадамі, вы ж старэйшыя, дзеля таго я саромеўся і баяўся выказваць вам сваю думку.
Я казаў сабе: “Няхай [многія] дні гавораць, і няхай шматгадовы вучыць мудрасьці”.
Я сказаў сам сабе: “Хай шаноўны ўзрост гаворыць, і хай доўгі век вучыць мудрасці”.
Але дух ёсьць у чалавеку і дыханьне Усемагутнага дае яму разуменьне.
Але, як бачу, дух ёсць у чалавеку і подых Усемагутнага дае разуменне.
Не [заўсёды] шматгадовы — мудры, і ня [толькі] старыя разумеюць суд.
Не шматгадовыя — мудрыя, і не старыя разумеюць праўду.
Таму я кажу: “Паслухайце мяне, і я выкажу веданьне сваё”.
Таму я скажу: “Паслухайце мяне, і нават я выкажу вам сваё разуменне.
Вось, чакаў я на словы вашыя, і настаўляў вуха на разумнасьць вашую, пакуль вы шукалі словаў,
Перачакаў я словы вашы, наставіў вушы на вашу мудрасць, пакуль вы шукалі [слоў],
і намагаўся, каб мне зразумець вас. І вось, няма такога, хто аспрэчыць Ёва, і хто можа адказаць на словы ягоныя.
і стараўся, каб мне зразумець вас. Але, як бачу, няма такога, хто б мог аспрэчыць Ёва і хто б з вас мог адказаць на яго словы.
Не кажыце: “Мы знайшлі мудрасьць. Няхай Бог пераможа яго, а не чалавек”.
Каб часам вы не казалі: “Знайшлі мы мудрасць, Бог пакінуў яго, а не чалавек.
Ня супраць мяне словы [Ёва], і не паводле словаў вашых адкажу яму.
Не буду я рыхтаваць словы сабе, і я не паводле слоў вашых буду адказваць яму”.
Яны спалохаліся, і не адказваюць болей, і ня маюць ужо словаў.
Яны спалохаліся, і не адказвалі болей, і адганялі ад сябе прамовы.
Яшчэ пачакаў я, яны не гаварылі, стаялі і болей не адказвалі.
І паколькі я пачакаў, а яны не гаварылі, стаялі і болей не адказвалі,
Я таксама адкажу ў сваю чаргу, і выкажу думку маю.
то і я адкажу ў сваю чаргу і выкажу сваю думку.
Бо я поўны словаў, і сьціскае дыханьне ў-ва мне дух мой.
“Поўны я слоў, і сціскае мяне дух сэрца майго,
Таксама нутро маё, як віно закаркаванае, што разрывае новыя мяхі.
і нутро маё, як брага без адтуліны, якая разрывае новыя бутэлькі.
Няхай я скажу і стане лягчэй крыху, адкрыю вусны мае і адкажу.
Няхай я скажу і крыху выпушчу дух, адкрыю вусны свае і дам адказ.
Ня буду зьвяртаць увагі на асобу, і ня буду патураць чалавеку,
Не буду звяртаць увагі на асобу, і ні перад адным чалавекам ліслівіць не буду.
бо ня ўмею лісьлівіць, іначай няхай адразу возьме мяне Творца мой.
Ды я і не ўмею ліслівіць, бо зараз жа ўзяў бы мяне Творца мой.
