Ёва 19 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017
І адказаў Ёў, і сказаў:
У адказ сказаў Ёў:
«Дакуль будзеце вы зьдзеквацца з душы маёй і мучыць мяне словамі сваімі?
«Што вы ўсе кроіце душу маю і мучыце мяне словамі?
Ужо дзесяць разоў вы абражалі мяне і не саромеецеся зьневажаць мяне.
Вунь, дзесяцікратна асуджаеце мяне, ды не чырванееце, прыгнятаючы мяне.
Калі я сапраўды саграшыў, грэх мой застанецца са мною.
Відавочна, калі я сапраўды зграшыў, дык грэх мой застанецца са мною.
Калі ж вы хочаце ўзьвялічыцца нада мною і ўпікнуць мяне брыдотамі маімі,
Калі вы ўздымаецеся супраць мяне і папракаеце мяне ганьбамі маімі,
дык, прынамсі, цяпер зразумейце, што Бог пакараў мяне і сецьцю Сваёй аблытаў мяне.
дык, прынамсі, цяпер зразумейце, што Бог пакараў мяне неадпаведным судом і сеццю Сваёй аблытаў мяне.
Хоць я крычу: “Гвалт!”, мяне ня чуюць, лямантую, але няма суду.
Бо калі я крычу: “Гвалт цярплю я!”, мяне не чуюць; калі ўзношу голас, няма Таго, Хто б судзіў.
Ён загарадзіў шлях мне, і я не магу прайсьці, і шлях мой цемраю ахутаў.
Ён загарадзіў дарогу мне, і не магу я прайсці, і на сцежцы маёй Ён раскінуў цемру.
Ён сьцягнуў з мяне славу маю і забраў карону з галавы маёй.
Ён сцягнуў з мяне славу маю і забраў вянец з галавы маёй.
Ён нішчыць мяне адусюль, і я гіну, і Ён зваліў, як дрэва, надзею маю.
Ён зруйнаваў мяне з усіх бакоў, і я гіну, і зваліў Ён, як дрэва, спадзяванне маё.
Ён загневаўся на мяне ў ярасьці Сваёй, і залічыў мяне за ворага Свайго.
Разгневалася на мяне абурэнне Яго, і так пачаў Ён лічыць мяне ворагам Сваім.
І прыйшлі разам дружыны Ягоныя, і рыхтуюць валы супраць мяне, і акружылі аблогаю намёт мой.
І прыбылі разам дружыны Яго, і праклалі сабе дарогу супраць мяне, і акружылі аблогаю палатку маю.
Адвярнуў Ён братоў маіх ад мяне, і знаёмыя мае, быццам чужыя, адыйшліся ад мяне.
Аддаліў Ён братоў маіх ад мяне, і знаёмыя мае, быццам чужыя, адышліся ад мяне.
Пакінулі мяне сваякі мае, і тыя, што ведалі мяне, забыліся пра мяне.
Пакінулі мяне мае сваякі і тыя, што ведалі мяне, забыліся пра мяне.
Хатнія ў доме маім і служкі мае за чужога ўважаюць мяне, і быццам чужынец стаўся я ў вачах іхніх.
Хатнія ў доме маім і служанкі мае за чужога пачалі лічыць мяне, і быццам прыхадзень стаўся я ў вачах іх.
Паклікаў я слугу свайго, а ён не паслухаў мяне, хоць вуснамі сваімі ўпрошваю яго.
Паклікаў я слугу свайго, а ён не адгукнуўся; я вуснамі ўласнымі ўпрошваў яго.
Дыханьне маё абрыдла жонцы маёй, і сьмярдзючы я для дзяцей улоньня яе.
Дыханнем маім брыдзілася жонка мая, і смярдзючы я для дзяцей улоння майго.
Пагарджаюць мною дзеці малыя, і, калі я ўстаю, яны зьдзекуюцца з мяне.
Пагарджалі мною дзеці малыя, і, калі я ўставаў, яны здзекаваліся з мяне.
Брыдзяцца мною ўсе найбліжэйшыя сябры мае, і тыя, каго я найболей любіў, адвярнуліся ад мяне.
Пагарджаць пачалі мною колішнія суразмоўцы мае, і той, каго я больш за ўсіх любіў, адвярнуўся ад мяне.
Да скуры маёй і да цела майго прысохлі косткі мае, засталіся толькі дзясны каля зубоў маіх.
Да скуры маёй у змардаваным целе прысохла косць мая, і змарнелі дзёсны мае вакол зубоў маіх.
Зьлітуйцеся нада мною, зьлітуйцеся нада мною, сябры мае! Бо рука Божая дакранулася да мяне.
Злітуйцеся нада мною, злітуйцеся нада мною хоць вы, прыяцелі мае; бо рука Госпадава дакранулася да мяне.
Чаму вы як Бог перасьледуеце мяне і зьдзекуецеся над целам маім?
Чаму вы, як Бог, пераследуеце мяне і чаму не насычаецеся целам маім?
Хто запіша словы мае? Хто дасьць мне, каб былі яны зазначаныя ў кнізе,
Хто прадставіць мне [магчымасць], каб былі запісаны словы мае? Хто дасць мне, каб былі яны зазначаны ў кнізе
разцом жалезным на волаве, або высечаны на скале?
разцом жалезным і алавяным, каб навечна былі высечаны на камені?
Я ведаю, што Абаронца мой жывы, і што ў апошні дзень Ён стане над парахном маім,
Ведаю вось я, што Адкупіцель мой жыве і што ў апошні дзень падымецца Ён над парахном;
і хоць зьнішчана скура мая, у целе маім я ўбачу Бога.
і пасля таго, як сцягнуць з мяне гэтую скуру, з цела свайго ўбачу я Бога.
Я сам убачу Яго, і вочы мае, а ня іншага, будуць аглядаць Яго. Прагнуць [гэтага] ныркі мае ў нутры маім.
Яго сам я ўбачыць мушу, і вочы мае павінны аглядаць [Яго], і нішто іншае. Змарнелі ныркі мае ва ўлонні маім.
Вы ня кажаце: “Навошта мы перасьледуем яго?”, нібыта корань справы знойдзены ў-ва мне.
Калі вы кажаце цяпер: “Як жа мы будзем пераследаваць яго і корань слова знойдзем супраць яго?” —
Дык бойцеся мяча, бо гнеў супраць грэху — гэты меч, і ведайце, што ёсьць суд».
дык бойцеся вастрыя ляза, бо мсціўца за несправядлівасці — меч; ды ведайце, што ёсць суд».
