Ёва 39 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017
Ці ты ведаеш час пароду дзікіх козаў у скалах, або сачыў за пародамі ланяў?
Ці ведаеш ты час народзін дзікіх коз у скалах, або сачыў за родамі ланей?
Ці ты лічыш месяцы цяжарнасьці іхняй, або ведаеш час іх нараджэньня?
Ці лічыш ты месяцы цяжарнасці іх або ведаеш час іх нараджэння?
Схіляюцца яны, родзячы дзяцей сваіх, і вызваляюцца ад болю нараджэньня.
Выгінаюцца яны дзеля плода і выпускаюць плод свой на святло.
Дзеці іхнія набіраюць сілы і растуць у полі, і выходзяць, і не вяртаюцца да іх.
Іх дзеці набіраюць сілы і растуць у полі, і выходзяць, і не вяртаюцца да іх.
Хто пусьціў дзікага асла на свабоду, і хто разьвязаў путы ягоныя?
Хто пусціў дзікага асла на свабоду, і хто развязаў путы яго?
Я даў яму дом у пустыні, і на зямлі салёнай прызначыў жытло яму.
Я даў яму дом на пустыні, і на салёнай зямлі — жытло яго.
Ён сьмяецца з гармідару гораду і ня чуе крыку паганятага,
Ён пагарджае гармідарам горада і не чуе крыку паганятага,
на гарах знаходзіць сабе пашу і шукае ўсякую зеляніну.
выведвае ён горы выгану свайго і шукае ўсякую зеляніну.
Ці захоча аднарог служыць табе, ці пераначуе ён пры ясьлях тваіх?
Ці захоча дзікі бык служыць табе або ці пераначуе ён пры яслях тваіх?
Ці ты можаш прывязаць аднарога вяроўкаю да плуга, ці будзе ён араць лагчыны за табою?
Ці можаш прывязаць дзікага быка вяроўкаю сваёй дзеля ўзорвання або ці стане ён рассякаць глебу лагчын за табою?
Ці ты паверыш у вялікую сілу ягоную, і даручыш яму працу тваю?
Ці ты паверыш у вялікую сілу яго і даручыш яму работу сваю?
Ці паверыш яму, што ён верне зерне тваё і зьбярэ на ток?
Ці паверыш яму, што ён вернецца і збярэ зерне тваё на ток?
Крылы страуса радасна махаюць, але ці яны такія, як крылы і пер’е бусла?
Ці ты даў прывабныя крылы паўліну ды пер’я і пух страусу?
Бо ён пакідае яйкі свае на зямлі, і яны грэюцца ў пяску,
Калі ён пакідае яйкі свае на зямлі, яны грэюцца ў пяску,
і забываецца ён, што можа нага стаптаць іх і зьвер палявы раздушыць.
забываецца ён, што можа нага іх стаптаць або дзікі звер струшчыць.
Нячулы ён да дзяцей сваіх, быццам яны не ягоныя, і не трывожыцца ён, што праца ягоная можа быць дарэмнай,
Не чулы ён да дзяцей сваіх, быццам яны не яго, і не трывожыцца аніякім страхам, дарэмна працуючы,
бо пазбавіў яго Бог мудрасьці і ня даў яму розуму.
бо пазбавіў яго Бог мудрасці і не даў яму розуму.
А калі прыйдзе час, і ён падыме ўгору крылы, тады ён сьмяецца з каня і вершніка ягонага.
А калі прыйдзе час і падыме ён крылы дагары, тады смяяцца будзе з каня ды яго вершніка.
Ці ты даеш каню сілу? Ці ты ахінаеш шыю ягоную грывай?
Ці ты даў каню сілу або ці ты ахінуў шыю яго грывай?
Ці ты прымусіш бегчы яго, як саранчу? Велічнае іржаньне ягонае жах наводзіць.
Ці ты ўзрушыш яго, як саранчу? Іржанне яго — страх.
Ён б’е зямлю капытом, і цешыцца сілаю, і выходзіць адважна насустрач зброі.
Рые ён зямлю капытом, скача смела насустрач зброі.
Ён сьмяецца над страхам, не палохаецца, і не ўцякае перад мячом.
Пагарджае ён страхам, не палохаецца, і не саступае мечу.
Калі гучыць над ім сагайдак, вострыва дзіды, ці рагаціны,
Загучыць над ім калчан, заблішчыць дзіда і шчыт,
ён з шаленствам і лютасьцю каўтае зямлю, і не спыняецца пры гуку трубы.
палаючы, з фырканнем глытае ён зямлю і не спыняецца, калі загучыць гранне трубы.
На гук трубы іржэ: “І-га-га!” і здалёку ён вычувае бітву, воклічы князёў і крык [ваенны].
Калі пачуе ён трубу, іржэ: “І-га-га!”, і здалёк чуе ён бой, воклічы ваяводаў і голас.
Ці паводле разуменьня твайго лётае ястраб і накіроўвае крылы свае на поўдзень?
Ці па тваёй мудрасці лётае ястраб і накіроўвае крылы свае на поўдзень?
Ці паводле загаду твайго падымаецца арол, і на вышынях робіць гняздо сваё?
Ці па тваім загадзе падымецца арол і на недасяжных месцах будзе ладзіць гняздо сваё?
Ён жыве на скалах і [там] начуе, на вяршынях скальных замчышча ягонае.
Ён жыве на скалах і начуе на скрытых камянях і на непрыступных скалах.
Адтуль выгледжвае ён сабе ежу, вочы ягоныя бачаць далёка,
Адтуль выследжвае ён сабе пажыву і вочы яго бачаць здалёк.
а птушаняты ягоныя п’юць кроў, і дзе толькі забіты, там і ён».
Птушаняты яго будуць піць кроў, і дзе толькі з’явіцца труп, там і ён».
І адказаў ГОСПАД Ёву, і сказаў:
І прамовіў Госпад Ёву ў адказ:
«Ці той, хто спрачаецца з Усемагутным, будзе вучыць? Той, хто вінаваціць Бога, няхай адкажа».
«Ці спрачаецца супраціўнік з Усемагутным? Хто вінаваціць Бога, павінен адказаць на гэтыя пытанні».
І адказаў Ёў ГОСПАДУ, і сказаў:
Ёў жа адказаў Госпаду:
«Вось, я, нікчэмны, што магу Табе адказаць? Я кладу руку маю на вусны мае.
«Вось, я неразумна гаварыў, што магу Табе адказаць? Я кладу руку сваю на вусны свае.
Раз я гаварыў, і гэтага не паўтару, і другі раз, але нічога не дадам».
Раз я гаварыў — і гэтага не паўтару, і другі раз, але да гэтага нічога не дадам».
