Ёва 39 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 2017
Ці ведаеш ты час, калі нараджаюць дзікія козы на скалах, і ці заўважаў роды казуль?
Ці ведаеш ты час народзін дзікіх коз у скалах, або сачыў за родамі ланей?
Ці можаш разьлічыць месяцы цяжарнасьці іхняй? і ці ведаеш час родаў іхніх?
Ці лічыш ты месяцы цяжарнасці іх або ведаеш час іх нараджэння?
Яны згінаюцца, нараджаючы дзяцей сваіх, выкідваючы свае ношы;
Выгінаюцца яны дзеля плода і выпускаюць плод свой на святло.
дзеці іхнія ўбіраюцца ў сілу, растуць на полі, сыходзяць і не вяртаюцца да іх.
Іх дзеці набіраюць сілы і растуць у полі, і выходзяць, і не вяртаюцца да іх.
Хто пусьціў дзікага асла на волю, і хто разьвязаў повязі кулану,
Хто пусціў дзікага асла на свабоду, і хто развязаў путы яго?
якому стэп Я прызначыў домам і саланчакі — жытлішчам?
Я даў яму дом на пустыні, і на салёнай зямлі — жытло яго.
Ён сьмяецца з гарадскога шматлюдства і ня чуе крыкаў паганятага,
Ён пагарджае гармідарам горада і не чуе крыку паганятага,
па горах шукае ежы сабе і ганяецца за ўсякаю зелянінаю.
выведвае ён горы выгану свайго і шукае ўсякую зеляніну.
Ці захоча аднарог служыць табе і ці заначуе каля ясьляў тваіх?
Ці захоча дзікі бык служыць табе або ці пераначуе ён пры яслях тваіх?
Ці можаш вяроўкаю прывязаць аднарога да баразны, і ці будзе ён за табою баранаваць тваё поле?
Ці можаш прывязаць дзікага быка вяроўкаю сваёй дзеля ўзорвання або ці стане ён рассякаць глебу лагчын за табою?
Ці паспадзяваешся на яго, таму што ў яго вялікая сіла, і ці дасі яму працу тваю?
Ці ты паверыш у вялікую сілу яго і даручыш яму работу сваю?
Ці паверыш яму, што ён насеньне тваё верне і складзе на гумно тваё?
Ці паверыш яму, што ён вернецца і збярэ зерне тваё на ток?
Ці ты даў прыгожыя крылы паве і пер’е і пух страўсу?
Ці ты даў прывабныя крылы паўліну ды пер’я і пух страусу?
Ён пакідае яйкі свае на зямлі і на пяску грэе іх,
Калі ён пакідае яйкі свае на зямлі, яны грэюцца ў пяску,
і забывае, што нага можа раздушыць іх і польны зьвер можа растаптаць іх;
забываецца ён, што можа нага іх стаптаць або дзікі звер струшчыць.
ён жорсткі да дзяцей сваіх, як бы не да сваіх, і не баіцца, што праца ягоная будзе марная,
Не чулы ён да дзяцей сваіх, быццам яны не яго, і не трывожыцца аніякім страхам, дарэмна працуючы,
таму што Бог ня даў яму мудрасьці і не ўдзяліў яму глузду;
бо пазбавіў яго Бог мудрасці і не даў яму розуму.
а калі падымаецца на вышыню, сьмяецца з каня і вершніка ягонага.
А калі прыйдзе час і падыме ён крылы дагары, тады смяяцца будзе з каня ды яго вершніка.
Ці ты даў каню сілу і апрануў шыю ягоную ў грыву?
Ці ты даў каню сілу або ці ты ахінуў шыю яго грывай?
Ці можаш ты спалохаць яго, як саранчу? Храп ноздраў ягоных — жудасьць;
Ці ты ўзрушыш яго, як саранчу? Іржанне яго — страх.
капае нагамі зямлю і захапляецца сілаю; ідзе насустрач зброі;
Рые ён зямлю капытом, скача смела насустрач зброі.
ён сьмяецца зь небясьпекі і не палохаецца і не адварочваецца ад меча;
Пагарджае ён страхам, не палохаецца, і не саступае мечу.
калчан гучыць над ім, бліскае кап’ё і дзіда;
Загучыць над ім калчан, заблішчыць дзіда і шчыт,
у парыве і лютасьці ён глытае зямлю і ня можа стаяць пры гуку трубы;
палаючы, з фырканнем глытае ён зямлю і не спыняецца, калі загучыць гранне трубы.
пры трубным гуку ён падае голас: гу! гу! і здалёк чуе бітву, зычныя галасы правадыроў і крык.
Калі пачуе ён трубу, іржэ: “І-га-га!”, і здалёк чуе ён бой, воклічы ваяводаў і голас.
Ці тваёю мудрасьцю лётае каршук і кіруе крылы свае на поўдзень?
Ці па тваёй мудрасці лётае ястраб і накіроўвае крылы свае на поўдзень?
Ці па тваім слове ўзносіцца арол і кладзе на вышыні гняздо сваё?
Ці па тваім загадзе падымецца арол і на недасяжных месцах будзе ладзіць гняздо сваё?
Ён жыве на скале і начуе на зубцы ўцёсаў і на месцах недаступных;
Ён жыве на скалах і начуе на скрытых камянях і на непрыступных скалах.
адтуль выглядвае сабе ежу: вочы яго глядзяць далёка;
Адтуль выследжвае ён сабе пажыву і вочы яго бачаць здалёк.
птушаняты ягоныя п’юць кроў, і дзе труп, там і ён.
Птушаняты яго будуць піць кроў, і дзе толькі з’явіцца труп, там і ён».
І гаварыў Гасподзь далей і сказаў Ёву:
І прамовіў Госпад Ёву ў адказ:
ці будзе спаборнік з Усеўладным яшчэ вучыць? Выкрывальнік Бога хай адказвае Яму.
«Ці спрачаецца супраціўнік з Усемагутным? Хто вінаваціць Бога, павінен адказаць на гэтыя пытанні».
І адказваў Ёў Госпаду, і сказаў:
Ёў жа адказаў Госпаду:
вось, я нікчэмны; што буду я адказваць Табе? Руку маю кладу на вусны мае.
«Вось, я неразумна гаварыў, што магу Табе адказаць? Я кладу руку сваю на вусны свае.
Аднойчы я казаў, — цяпер адказваць ня буду, нават двойчы, але болей ня буду.
Раз я гаварыў — і гэтага не паўтару, і другі раз, але да гэтага нічога не дадам».
