Ёва 11 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Чарняўскага 2017
І адказваў Сатар Нааміцянін і сказаў:
І сказаў у адказ Зафар Нааматыт:
хіба на мноства слоў нельга даць адказу, і хіба чалавек шматслоўны мае рацыю?
«Ці ж таму, хто шмат гаворыць, нельга адказаць? Або ці чалавек гаваркі апраўдаецца?
Пустаслоўе тваё ці ж прымусіць маўчаць мужоў, каб ты глуміўся, і ня было каму прысароміць цябе?
Ці ж твая пустая гаворка прымусіць людзей маўчаць і не будзе каму спыніць цябе, калі ты пасміхаешся з іншымі?
Ты сказаў: меркаваньне маё правільнае, і чысты я ў вачах Тваіх.
Бо ты сказаў: “Шчырае слова маё, і чысты я ў вачах Тваіх”.
Але калі б Бог загаварыў і растуліў вусны Свае дзеля цябе
Няхай бы Сам Бог пагаварыў з табою і адкрыў вусны Свае для цябе;
і адкрыў табе таямніцы мудрасьці, што табе ўдвая больш належала перацерпець! Дык вось ведай, што Бог дзеля цябе некаторыя з тваіх беззаконьняў аддаў забыцьцю.
каб паказаў Ён табе таямніцы мудрасці і патаемныя рады Яго, — ты б зразумеў, што многа менш Ён патрабуе ад цябе, чым заслугоўвае правіннасць твая.
Ці можаш ты дасьледаваньнем знайсьці Бога? Ці можаш цалкам спасьцігнуць Усеўладнага?
Хіба заўважыш ты сляды Божыя і хіба спасцігнеш дасканала Усемагутнага?
Ён вышэйшы за нябёсы, — што можаш зрабіць? глыбейшы за апраметную, — што можаш даведацца?
Ён вышэй за неба, і што ты зробіш? Ён глыбей за пекла, і што ты спасцігнеш?
Даўжэйшая за зямлю мера Ягоная і шырэйшая за мора.
Даўжэйшая за зямлю мерка Яго і шырэйшая за мора.
Калі Ён прыйдзе і замкне каго-небудзь у кайданы і паставіць на суд, дык хто адхіліць Яго?
Калі Ён руйнуе або закрывае і сціскае, хто запярэчыць Яму?
Бо Ён ведае людзей манлівых і бачыць беззаконьне, і ці ж пакіне яго без увагі?
Бо Ён ведае марнасць чалавечую; і няўжо ж не заўважае правіннасць, бачачы яе?
Але пусты чалавек мудруе, хоць чалавек нараджаецца падобна дзікаму асьляняці.
Але і чалавек пусты робіцца разважлівым; а нараджаецца ён, як дзікае асляня.
Калі ты ўправіш сэрца сваё і працягнеш да Яго рукі твае,
Ты ж, калі сэрца сваё ўмацуеш і да Яго ўзнімеш свае рукі,
і калі ёсьць загана ў руцэ тваёй, а ты выдаліш яе і не дасі беззаконьню жыць у намётах тваіх,
калі несправядлівасць, што ў руцэ тваёй, ты адкінеш ад сябе і не застанецца няпраўды ў тваёй палатцы,
дык падымеш незаплямлены твар твой і будзеш цьвёрды і ня будзеш баяцца.
тады ты зможаш падняць аблічча тваё без заганы, і будзеш сталы, і не будзеш баяцца.
Тады забудзеш гора: як пра ваду, што працякла, будзеш успамінаць пра яго.
Бо забудзешся ты на сваё гора і ўзгадаеш яго, як воды, што сплылі.
І ясьней за полудзень пойдзе жыцьцё тваё; прасьветлішся, як раніца.
І быццам бы святло паўдзённае ўзыдзе для цябе пад вечар, і, калі ты падумаеш, што цябе пакрыла цемра, заззяеш, як зараніца.
І будзеш спакойны, бо ёсьць надзея; ты аслонены і можаш спаць у бясьпецы.
І будзеш ты мець надзею, паклаўшы перад сабою спадзяванне, і, пахаваны, будзеш спаць спакойна.
Будзеш ляжаць, і ня будзе застрашніка, і многія будуць ласьціцца да цябе.
Будзеш адпачываць, і не будзе каму цябе палохаць, і многія будуць запабягаць перад тваім абліччам.
І вочы беззаконьнікаў растануць, і прыстанішча прападзе ў іх, і надзея іхняя шчэзьне.
А вочы бязбожных аслепнуць, і прыбежышча знікне ад іх, і надзея іх — знікненне».
