Ёва 11 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Яна Станкевіча
І адказваў Сатар Нааміцянін і сказаў:
І адказаваў Софар Наамацянін, і сказаў:
хіба на мноства слоў нельга даць адказу, і хіба чалавек шматслоўны мае рацыю?
«Ціж на множасьць словаў нельга даць адказу, і ціж праўда гаваруна?
Пустаслоўе тваё ці ж прымусіць маўчаць мужоў, каб ты глуміўся, і ня было каму прысароміць цябе?
Выдумкамі сваімі ты сіліў маўчэць сьмяротных і зьдзекаваўся, і ня было каму засароміць цябе.
Ты сказаў: меркаваньне маё правільнае, і чысты я ў вачах Тваіх.
Ты сказаў: "Чыстая навука мая, і чысты я ў ваччу Тваім".
Але калі б Бог загаварыў і растуліў вусны Свае дзеля цябе
Але калі б сталася, што Бог загукаў, і адчыніў вусны Свае да цябе,
і адкрыў табе таямніцы мудрасьці, што табе ўдвая больш належала перацерпець! Дык вось ведай, што Бог дзеля цябе некаторыя з тваіх беззаконьняў аддаў забыцьцю.
І каб азнайміў табе тайны мудрасьці, бо ты ўдвая заслужыў кары! І ведай, што Бог спаганяе зь цябе меней, чымся ё бяспраўя твайго.
Ці можаш ты дасьледаваньнем знайсьці Бога? Ці можаш цалкам спасьцігнуць Усеўладнага?
Ці можаш скуманьням знайсьці Бога? Ці можаш канчальна знайсьці Ўсемагучага?
Ён вышэйшы за нябёсы, — што можаш зрабіць? глыбейшы за апраметную, — што можаш даведацца?
Ён вышшы за нябёсы, — што можаш зрабіць? глыбшы за пеклу, — што можаш даведацца?
Даўжэйшая за зямлю мера Ягоная і шырэйшая за мора.
Даўжэйшая за зямлю мера Ягоная й шыршая за мора.
Калі Ён прыйдзе і замкне каго-небудзь у кайданы і паставіць на суд, дык хто адхіліць Яго?
Калі Ён пройдзе, і зачыне, і зьбярэць, хто можа пераказіць Яму?
Бо Ён ведае людзей манлівых і бачыць беззаконьне, і ці ж пакіне яго без увагі?
Бо Ён знае сьмяротных, манлівых, і бача ашуку, і ці пакіне бяз увагі?
Але пусты чалавек мудруе, хоць чалавек нараджаецца падобна дзікаму асьляняці.
А пусты чалавек зразумее тады, як асьліца народзе чалавека.
Калі ты ўправіш сэрца сваё і працягнеш да Яго рукі твае,
Калі ты добра наснудзіш сэрца свае, і выцягнеш да Яго далоні свае,
і калі ёсьць загана ў руцэ тваёй, а ты выдаліш яе і не дасі беззаконьню жыць у намётах тваіх,
Калі ё ашука ў руццэ тваёй, аддаль яе, і ня дай бяспраўю жыць у буданох сваіх;
дык падымеш незаплямлены твар твой і будзеш цьвёрды і ня будзеш баяцца.
Дык тады падыймеш відзеньне свае бяз плямы, будзеш бясьпечны і ня будзеш баяцца.
Тады забудзеш гора: як пра ваду, што працякла, будзеш успамінаць пра яго.
Забудзешся няшчасьце; успомніш, як воды, што працякалі.
І ясьней за полудзень пойдзе жыцьцё тваё; прасьветлішся, як раніца.
І лепшае за паўдня станецца жыцьцё твае; цемнь яго будзе, як раньне.
І будзеш спакойны, бо ёсьць надзея; ты аслонены і можаш спаць у бясьпецы.
І будзеш мець даверлівасьць, бо ё надзея; і абкапаеш навокал сябе, і будзеш ляжаць у бясьпечнасьці.
Будзеш ляжаць, і ня будзе застрашніка, і многія будуць ласьціцца да цябе.
Ляжаш, і ніхто цябе не спалохае; шмат хто будзе прасіць цябе.
І вочы беззаконьнікаў растануць, і прыстанішча прападзе ў іх, і надзея іхняя шчэзьне.
А вочы нягодных выцякуць, і пацехі будуць страчаны імі; і надзея іхная, як выдых душы».
