Ёва 36 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Яна Станкевіча
І гаварыў далей Эліуй і сказаў:
І далей гукаў Елігу, і сказаў:
пачакай мяне крыху, і я пакажу табе, што я маю яшчэ што сказаць за Бога.
«Патрывай імне крыху, і я пакажу табе, бо яшчэ ё ўзглядам Бога словы.
Пачну мае разважаньні здалёку і аддам справядлівасьць Садзецелю майму,
Прынясу веданьне свае здалеку і аддам справядлівасьць Учыніцелю свайму;
бо словы мае сапраўды не мана: перад табою — дасканалы ў пазнаньні.
Бо запраўды не манлівыя словы мае, з табою дасканальны ў веданьню.
Вось, Бог магутны і не пагарджае моцнага сілаю сэрца;
Вось, Бог магучы, але ня грэбуе. Ён магучы сілаю сэрца.
Ён не падтрымлівае бязбожных і аддае належнае прыгнечаным;
Ён не ажыўляе нягоднага, але права ўбогім даець.
Ён не адварочвае вачэй Сваіх ад праведнікаў, а з царамі назаўсёды садзіць іх на троне, і яны ўзвышаюцца.
Ён не адварачае ад справядлівага аччу Сваіх, але з каралямі на пасадзе садзе іх навекі і вывышае іх;
Калі ж яны закаваныя ў ланцугі і трымаюцца ў аковах гароты,
І калі яны спутаны зялезьзям, і ўзяты ў палон паварозамі гароты,
дык Ён паказвае ім на дзеі іхнія і на беззаконьні іхнія, бо яны памножыліся,
Тады Ён азнаймляе ім іхны ўчынак і іхныя выступы, бо яны ўмацаваліся.
і адчыняе ім вуха дзеля настаўленьня на розум і кажа ім, каб яны адхінуліся ад бязбожнасьці.
Адкрывае вушы іхныя да навукі й кажа, каб яны адвярнуліся ад бяспраўя.
Калі паслухаюцца і будуць служыць Яму, дык правядуць дні свае ў дабрадзенстве і гады свае ў радасьці;
Калі паслухаюць і будуць служыць Яму, то скончаць дні свае ў дабрабыце і гады свае ў любаце.
калі ж не паслухаюцца, дык загінуць ад стралы і памруць у неразумстве.
Але калі ня слухаюць, то будуць зьнішчаны мячом і сканаюць бязь сьведам’я.
А крывадушнікі пестуюць у сэрцы гнеў і не заклікаюць Яго, калі Ён замыкае іх у ковы;
Двудушныя сэрцам зьбіраюць гнеў; яны ня крычаць, бо Ён зьвязаў іх.
таму і душа іхняя памірае ў маладосьці і жыцьцё іхняе з блуднікамі.
Паміраюць у маладосьці душы іхныя, і жыцьцё іхнае меж бязуляў.
Ён ратуе беднага ад бяды ягонай і ва ўціску адчыняе вуха яму.
Ён вывальняе зьбедаваных ізь бяды іхнае, і адкрывае вушы іхныя ў нядолі.
І цябе вывеў бы Ён зь цясноцьця на прастору, дзе няма сьціску, і тое, што пастаўляецца на стол твой, было б напоўнена тлушчам;
Ён нават цябе вывеў бы з уціску на прастору, няма сьціску там, і стаўлянае на стол твой было б поўнае туку.
але ты перапоўнены думкамі бязбожных: меркаваньні іх і асуда — блізкія.
І судам нягоднікавым ты поўны; суд а справядлівасьць падпіраюць цябе.
Хай не пакарае цябе гнеў Божы караю! Вялікі выкуп ня выратуе цябе.
Бо ё гнеў, глядзі, каб ня вывеў цябе вытням; і вялікі выкуп не адхінець цябе.
Ці дасьць Ён якую цану твайму багацьцю? Не, — ні золату і ніякаму скарбу.
Ці зважа Ён на багацьце твае? Ані на золата, ані на ўсю магутнасьць сілы.
Не жадай той ночы, калі народы вынішчаюцца на месцы сваім.
Не жадай тае ночы, калі люды будуць узьняты зь месца свайго.
Сьцеражыся, ня схіляйся да бязбожнасьці, якую ты паставіў над пакутаю.
Сьцеражыся, ня сьхінайся да бяспраўя, бо яго ты валей абраў чымся гароту.
Бог высокі магутнасьцю Сваёю, і хто такі, як Ён, настаўнік?
Вось, Бог высокі магутнасьцю Сваёй; хто падобны да Яго вучыцель?
Хто пакажа Яму шлях Ягоны: хто можа сказаць: Ты робіш несправядліва?
Хто прызвачыў Яму дарогу Ягоную альбо хто можа сказаць: "Ты зрабіў крыўду"?
Памятай пра тое, каб узвышаць дзеі Ягоныя, якія людзі бачаць.
Памятуй узьвялічаць справу Ягоную, каторую людзі аглядалі.
Усе людзі могуць бачыць іх, чалавек можа бачыць іх здалёк.
Кажны чалавек аглядае яе; людзіна прыглядаецца да яе здалеку.
Вось, Бог вялікі, і мы ня можам спазнаць Яго; лік гадоў Ягоных недасьледны.
Вось, Бог высокі й нязнаны; лік год Ягоных няскумальны.
Ён забірае кроплі вады; яны ў мностве выліваюцца дажджом:
Ён зьбірае каплі вады, Ён сточуе мыглу Сваю ў дождж,
з хмараў капаюць і выліваюцца зьлівай на людзей.
Каторы нябёсы ільлюць далоў і капаюць на чалавека ў множасьці.
Хто можа таксама спасьцігнуць прыцягненьне воблакаў, трэск намёта Ягонага?
Ці можа спатачыць хто пашырэньне булакоў, грукат будану Ягонага?
Вось, Ён распасьцірае над ім сьвятло Сваё і пакрывае дно мора.
Вось, Ён пашырае сьвятліню на яго й пакрывае карані мора;
Адтуль Ён судзіць народы, дае багата ежы.
Бо гэтым Ён судзе люды, даець еміну ў множасьці.
Ён трымае ў далонях Сваіх маланку і загадвае ёй, каго біць.
Ён пакрывае сьвятло далонямі Сваімі і расказуе яму праз сустрэчы.
Трэск яе дае знак пра яе; жывёлы таксама адчуваюць, што адбываецца.
Агалашае Яго грукат Ягоны, і статак таксама празь Яго ўзыход.
