Ёва 32 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Яна Станкевіча
Калі тыя трое мужоў перасталі адказваць Ёву, бо ён быў слушны ў вачах сваіх,
І перасталі тры мужы гэныя адказаваць Ёву, бо ён справядлівы ў ваччу сваім.
тады загарэўся гнеў Эліуя, сына Варахіілавага, Вузіцяніна з племя Рамавага: загарэўся гнеў ягоны на Ёва за тое, што ён апраўдваў сябе больш, чым Бога,
І ўзгарэўся гнеў Елігу Варахеленка Вузяніна, з радзімы Рамовае: на Ёва ўзгарэўся гнеў ягоны за тое, што ён праўдзіў душу сваю болей за Бога;
а на трох сяброў ягоных загарэўся гнеў ягоны за тое, што яны не знайшлі што адказаць, а тым часам вінавацілі Ёва.
А на трох прыяцеляў ягоных узгарэўся гнеў ягоны за тое, што яны не знайшлі адказу, а вінавалі Ёва.
Эліуй чакаў, пакуль Ёў гаварыў, бо яны гадамі былі старэйшыя за яго.
Елігу ж чакаў із словамі сваімі ля Ёва, бо яны былі старшыя за яго гадамі.
Калі ж Эліуй убачыў, што няма адказу ў вуснах тых трох мужоў, тады загарэўся гнеў ягоны.
Але як абачыў Елігу, што нямаш адказу ў вуснах трох мужоў, тады ўзгарэўся гнеў ягоны.
І адказваў Эліуй, сын Варахіілаў, Вузіцянін, і сказаў: я малады гадамі, а вы — старцы; таму я нясьмеліўся і баяўся казаць вам, што думаю.
І адказаў Елігу Варахеленак Вузянін, і сказаў: «Малады я гадамі, а вы перастаркі; затым я быў нясьмелы й баяўся выказаць вам пагляд свой.
Я гаварыў сам сабе: няхай гавораць дні, і мнагалецьце навучае мудрасьці.
Я сказаў: "Дні хай гукаюць, і шматгодзьдзе хай азнаймляе мудрасьць".
Але дух у чалавеку і дыханьне Ўсеўладнага дае яму разуменьне.
Але запраўды ё дух у чалавеку, дых Усемагучага, што робе яго разумным.
Не шматгадовыя толькі мудрыя, і не старыя разумеюць праўду.
Не вялікія людзі мудрыцы ані старыя разумеюць суд.
Таму я кажу: выслухайце мяне, абвяшчу вам сваю думку і я.
Затым я скажу: "Паслухайце мяне, выкажу пагляд свой нават я".
Вось, я чакаў слоў вашых, услухоўваўся ў меркаваньні вашыя, пакуль вы прыдумлялі, што сказаць.
Вось, я чакаў слоў вашых, я ўважліва прыслухаўся да разумных разважаньняў вашых, пакуль вы вышукаеце словы.
Я пільна глядзеў на вас, ніхто з вас не выкрывае Ёва і не адказвае на словы яго.
Я на вас уважаў, і вось, Ёву няма пераконуючага альбо няма меж вас адказуючых на словы ягоныя.
Ня скажэце: мы знайшлі мудрасьць: Бог абвергне яго, а не чалавек.
Каб вы не сказалі: "Мы знайшлі мудрасьць; Бог яго адпіхнуў, а не чалавек".
Калі б ён зьвяртаў словы да мяне, дык я ня вашымі словамі адказваў бы яму.
Ён не зварачаў словаў сваіх да мяне, і я прамовамі вашымі не адкажу яму.
Спалохаліся, не адказваюць болей: перасталі гаварыць.
Яны ў сумятні, яны не адказуюць болей, здаліліся ад іх словы.
І як я чакаў, а яны ня кажуць, спыніліся і не адказваюць болей,
І я чакаў, бо яны ня гукалі, бо яны адзяржаліся й не адказалі болей.
дык і я адкажу ад сябе, абвяшчу сваю думку і я.
Адкажу нават я сваю часьць, выкажу пагляд свой нават я;
Бо я поўны словамі, і дух ува мне цісьне мяне.
Бо я поўны словаў, дух у імне сіле мяне.
Вось, нутрына мая, як віно неадчыненае: яна гатовая прарвацца, нібы новыя мяхі.
Вось, у імне, як віно неадаткнёнае, як новыя вінныя мяхі дзяруцца.
Пагавару, і палегчае мне; адкрыю вусны мае і адкажу.
Я буду гукаць, і палягчэе імне; я адчыню вусны свае й адкажу.
На твар чалавека глядзець ня буду і ніякаму чалавеку лісьлівіць ня буду,
Хай ня маю бачнасьці на якую асобу і ніякаму чалавеку ня буду падлыгаваць;
бо я ня ўмею лісьлівіць: цяпер забі мяне, Творца мой.
Бо я ня ведаю як падлыгаваць — зараз зьнёс бы мяне Ўчыніцель мой.
