Ёва 28 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Яна Станкевіча
Так! У срэбра ёсьць вытокавая жыліна, і ў золата месца, дзе яго плавяць.
Бо ё жарало срэбра, і месца на золата, ідзе ачышчаюць.
Жалеза здабываецца зь зямлі; з каменьня выплаўляецца медзь.
Зялеза дастаюць ізь зямлі, а з руды літуюць медзь.
Чалавек кладзе мяжу цемры і старанна шукае камень у змроку і цяні сьмяротным.
Ён азначае канец цемні і супоўна скумае камень цемры й сьмяротнага сьценю.
Выкопваюць рудню ў мясьцінах, забытых нагою, спускаюцца ўглыбіню, вісяць і зыбаюцца ўдалечыні ад людзей.
Прабіваецца рака ад месцаў жыхараў, забытых нагамі; яны зьбяднелі і ад людзёў туляюцца.
Зямля, на якой вырастае хлеб, усярэдзіне перакапана як бы агнём.
Зямля, — зь яе паходзе хлеб, а пад ёй парыта бы цяплом.
Камяні яе — месца сапфіра, і ў ёй пясчынкі золата.
Камяні яе — месца шафіру, і пыл золата ў ёй.
Сьцежкі туды ня ведае драпежная птушка, і ня бачыла яе вока каршуна;
Сьцежкі ня ведае дзярлівая птушка, і ня бачыла яе вока каршуна;
не тапталі яе львы, і не хадзіў па ёй шакал.
Не тапталіся па ёй сынове пыхі, і не пераходзіў яе стары леў.
На граніт кладзе ён руку сваю, з коранем перакульвае горы;
На крэмень наложа руку сваю і перакуляе горы з каранямі.
у камянях прасякае каналы, і ўсё каштоўнае бачыць вока ягонае;
Ён высякае каналы ў скалах, і кажную дарагую рэч бача вока ягонае.
спыняе цячэньне патокаў і схаванае выносіць на сьвятло.
Ён зьвязуе рэкі, каб не разьліваліся, і схаванае выносе на сьвятліню.
Але дзе мудрасьць жыве? і дзе месца розуму?
Але мудрасьць, ідзе знайсьці яе? і йдзе месца розуму?
Ня ведае чалавек цаны яе, і яна ня жыве на зямлі жывых.
Ня ведае чалавек цаны яе, і яе не знаходзяць на зямлі жывых.
Бездань кажа: не ўва мне яна; і мора кажа: не ў мяне.
Бяздоньне кажа: "Ня ў імне яна", і мора кажа: "Не ў мяне!"
Не даецца яна за золата, і не набываецца яна за вагу срэбра.
Ня можна даць шчырага золата за яе, і срэбра ня можа быць адважана за цану яе.
Не ацэньваецца яна золатам Афірскім, ні каштоўным аніксам, ні сапфірам;
Не цануюць яе золатам Офірскім, ані дарагім аніксам, ані шафірам.
не раўняецца зь ёю золата і крышталь, і ня выменяеш яе на посуд з чыстага золата.
Не раўня ёй золата а крышталь, і не мяняюць яе на судзьдзе із шчырага золата.
А пра каралы і жэмчуг і згадваць няма чаго, і набыцьцё мудрасьці вышэй за рубіны.
Караляў а пэрлаў і менаваць няма чаго, цана мудрасьці вышэй за рубіны.
Не раўняецца зь ёю тапаз Эфіопскі; чыстым золатам не ацэньваецца яна.
Не раўня ёй топаз Ефіопскі; шчырым золатам не цануюць яе.
Адкуль жа выходзіць мудрасьць? і дзе месца розуму?
А мудрасьць скуль паходзе? і йдзе месца розуму?
Схавана яна ад вачэй усяго жывога і ад птушак нябесных утоена.
Схавана яно ад ачоў усяго жывучага і ад птушак нябёсных затоена.
Авадон і сьмерць кажуць: вушамі нашымі чулі мы чутку пра яе.
Загіна а сьмерць кажуць: "Вушмі нашымі чулі мы галасы празь яе".
Бог ведае шлях яе, і Ён ведае месца яе.
Бог цяме дарогу яе, і Ён ведае месца яе;
Бо бачыць да краёў зямлі і бачыць пад усім небам.
Бо Ён глядзіць на канцы зямлі, бача пад цэлым небам.
Калі Ён ветру даваў вагу і разьмяшчаў ваду па меры,
Як Ён ветру прызначаў вагу і ўладзіў ваду подле меры,
калі назначаў статут дажджу і шлях маланцы громаноснай,
Як азначаў права дажджу й дарогу маланьні грымотнай;
тады Ён бачыў яе і паказаў яе, падрыхтаваў яе і яшчэ выпрабаваў яе
Тады Ён бачыў яе і агаласіў яе; Ён устанавіў яе, і спрабаваў яе.
і сказаў чалавеку: вось страх Гасподні ёсьць сапраўдная мудрасьць, і аддаленьне ад ліха — розум.
І сказаў чалавеку: "Вось, боязьнь Спадарова — гэта мудрасьць, і адвярненьне ад ліха — розум"».
