Ёва 36 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча
І ў дадатак Элію вось што сказаў:
І далей гукаў Елігу, і сказаў:
«Пачакай мяне хвілінку, і я пакажу табе: бо я маю яшчэ нешта сказаць пра Бога.
«Патрывай імне крыху, і я пакажу табе, бо яшчэ ё ўзглядам Бога словы.
Паўтару навуку маю здалёк і Творцу майму аддам справядлівасць.
Прынясу веданьне свае здалеку і аддам справядлівасьць Учыніцелю свайму;
Бо праўдзівыя і без падману словы мае, і перад табой [я] дасканалы ў веданні.
Бо запраўды не манлівыя словы мае, з табою дасканальны ў веданьню.
Не дасць Бог магутны і не адкідае Магутны моцаю сэрца,
Вось, Бог магучы, але ня грэбуе. Ён магучы сілаю сэрца.
не дасць Ён жыць бязбожніку, але чыніць суд для бедных.
Ён не ажыўляе нягоднага, але права ўбогім даець.
Не адверне Ён ад справядлівага вачэй сваіх і цароў на пасадзе размяшчае на векі, і яны ўзвышаюцца.
Ён не адварачае ад справядлівага аччу Сваіх, але з каралямі на пасадзе садзе іх навекі і вывышае іх;
І, калі яны будуць закаваныя ў кайданы і звязаныя путамі бядоты,
І калі яны спутаны зялезьзям, і ўзяты ў палон паварозамі гароты,
Ён пакажа ім справы іх і злачынствы іх, што яны былі гвалтоўныя.
Тады Ён азнаймляе ім іхны ўчынак і іхныя выступы, бо яны ўмацаваліся.
І адкрые Ён вуха іх, каб навучыць іх з дакорам, і будзе гаварыць ім, каб адвярнуліся ад злачыннасці.
Адкрывае вушы іхныя да навукі й кажа, каб яны адвярнуліся ад бяспраўя.
Калі паслухаюцца і будуць шанаваць Яго, то пражывуць свае дні ў дабрабыце і свае гады ў шчасці.
Калі паслухаюць і будуць служыць Яму, то скончаць дні свае ў дабрабыце і гады свае ў любаце.
А калі не паслухаюцца, то пройдуць праз раку смерці і загінуць у безразважнасці.
Але калі ня слухаюць, то будуць зьнішчаны мячом і сканаюць бязь сьведам’я.
А бязбожнікі складаць будуць гнеў Божы ў сваім сэрцы і не прызавуць Яго, калі будуць скаваныя.
Двудушныя сэрцам зьбіраюць гнеў; яны ня крычаць, бо Ён зьвязаў іх.
Памрэ ў маладосці дух іх, і жыццё іх — у юнацтве.
Паміраюць у маладосьці душы іхныя, і жыцьцё іхнае меж бязуляў.
Ён уратуе беднага ад нястачы яго і адкрые вуха ў бядзе яго.
Ён вывальняе зьбедаваных ізь бяды іхнае, і адкрывае вушы іхныя ў нядолі.
Дык выбавіць Ён цябе з уціску, і будзе прастора, а не цяснота перад табою, і будзе поўнае тлушчу ўсё на стале тваім.
Ён нават цябе вывеў бы з уціску на прастору, няма сьціску там, і стаўлянае на стол твой было б поўнае туку.
Справа твая асуджана, быццам бязбожніка; яны атрымаюць суд і справядлівасць.
І судам нягоднікавым ты поўны; суд а справядлівасьць падпіраюць цябе.
Сцеражыся, каб не звяло цябе багацце і мноства дароў не скрывіла цябе.
Бо ё гнеў, глядзі, каб ня вывеў цябе вытням; і вялікі выкуп не адхінець цябе.
Ці будзеш ты крычаць і выкарыстоўваць усе намаганні сілы тваёй, пакуль ты не ў цясноце?
Ці зважа Ён на багацьце твае? Ані на золата, ані на ўсю магутнасьць сілы.
Не чакай прагна той ночы, каб узняўся натоўп дзеля іх.
Не жадай тае ночы, калі люды будуць узьняты зь месца свайго.
Сцеражыся, каб не звярнуўся да злачынства, бо праз яго спазнаеш ты гора.
Сьцеражыся, ня сьхінайся да бяспраўя, бо яго ты валей абраў чымся гароту.
Вось жа, Бог высокі ў моцы Сваёй, які настаўнік падобны да Яго?
Вось, Бог высокі магутнасьцю Сваёй; хто падобны да Яго вучыцель?
Хто зможа прасачыць дарогі Яго, або хто можа Яму сказаць: “Ты ўчыніў несправядлівасць”?
Хто прызвачыў Яму дарогу Ягоную альбо хто можа сказаць: "Ты зрабіў крыўду"?
Памятай, каб услаўляць справу Яго, пра якую спяваюць мужы.
Памятуй узьвялічаць справу Ягоную, каторую людзі аглядалі.
Усе людзі бачаць Яго, кожны прыглядаецца здалёк.
Кажны чалавек аглядае яе; людзіна прыглядаецца да яе здалеку.
Вось жа, Бог вялікі і пераўзыходзіць веданне наша; лік гадоў Яго невызначальны.
Вось, Бог высокі й нязнаны; лік год Ягоных няскумальны.
Ён збірае кроплі дажджу і вылівае ліўні ракою,
Ён зьбірае каплі вады, Ён сточуе мыглу Сваю ў дождж,
іх праліваюць хмары, скропліваючы многіх людзей.
Каторы нябёсы ільлюць далоў і капаюць на чалавека ў множасьці.
Хто, сапраўды, можа зразумець разлегласць хмар, грымоты палаткі Яго?
Ці можа спатачыць хто пашырэньне булакоў, грукат будану Ягонага?
Вось, Ён расцягнуў вакол Сябе маланкі Свае і накрыў глыбіні мора.
Вось, Ён пашырае сьвятліню на яго й пакрывае карані мора;
Праз іх Ён судзіць народы і шчодра корміць іх.
Бо гэтым Ён судзе люды, даець еміну ў множасьці.
У руках сваіх Ён трымае маланку і загадвае ёй, каб біла.
Ён пакрывае сьвятло далонямі Сваімі і расказуе яму праз сустрэчы.
Грукат яе паведамляе аб ёй, палаючы гневам супраць злачыннасці.
Агалашае Яго грукат Ягоны, і статак таксама празь Яго ўзыход.
