Ёва 36 разьдзел

Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Васіля Сёмухі

 
 

І ў дадатак Элію вось што сказаў:
 
І гаварыў далей Эліуй і сказаў:

«Пачакай мяне хвілінку, і я пакажу табе: бо я маю яшчэ нешта сказаць пра Бога.
 
пачакай мяне крыху, і я пакажу табе, што я маю яшчэ што сказаць за Бога.

Паўтару навуку маю здалёк і Творцу майму аддам справядлівасць.
 
Пачну мае разважаньні здалёку і аддам справядлівасьць Садзецелю майму,

Бо праўдзівыя і без падману словы мае, і перад табой [я] дасканалы ў веданні.
 
бо словы мае сапраўды не мана: перад табою — дасканалы ў пазнаньні.

Не дасць Бог магутны і не адкідае Магутны моцаю сэрца,
 
Вось, Бог магутны і не пагарджае моцнага сілаю сэрца;

не дасць Ён жыць бязбожніку, але чыніць суд для бедных.
 
Ён не падтрымлівае бязбожных і аддае належнае прыгнечаным;

Не адверне Ён ад справядлівага вачэй сваіх і цароў на пасадзе размяшчае на векі, і яны ўзвышаюцца.
 
Ён не адварочвае вачэй Сваіх ад праведнікаў, а з царамі назаўсёды садзіць іх на троне, і яны ўзвышаюцца.

І, калі яны будуць закаваныя ў кайданы і звязаныя путамі бядоты,
 
Калі ж яны закаваныя ў ланцугі і трымаюцца ў аковах гароты,

Ён пакажа ім справы іх і злачынствы іх, што яны былі гвалтоўныя.
 
дык Ён паказвае ім на дзеі іхнія і на беззаконьні іхнія, бо яны памножыліся,

І адкрые Ён вуха іх, каб навучыць іх з дакорам, і будзе гаварыць ім, каб адвярнуліся ад злачыннасці.
 
і адчыняе ім вуха дзеля настаўленьня на розум і кажа ім, каб яны адхінуліся ад бязбожнасьці.

Калі паслухаюцца і будуць шанаваць Яго, то пражывуць свае дні ў дабрабыце і свае гады ў шчасці.
 
Калі паслухаюцца і будуць служыць Яму, дык правядуць дні свае ў дабрадзенстве і гады свае ў радасьці;

А калі не паслухаюцца, то пройдуць праз раку смерці і загінуць у безразважнасці.
 
калі ж не паслухаюцца, дык загінуць ад стралы і памруць у неразумстве.

А бязбожнікі складаць будуць гнеў Божы ў сваім сэрцы і не прызавуць Яго, калі будуць скаваныя.
 
А крывадушнікі пестуюць у сэрцы гнеў і не заклікаюць Яго, калі Ён замыкае іх у ковы;

Памрэ ў маладосці дух іх, і жыццё іх — у юнацтве.
 
таму і душа іхняя памірае ў маладосьці і жыцьцё іхняе з блуднікамі.

Ён уратуе беднага ад нястачы яго і адкрые вуха ў бядзе яго.
 
Ён ратуе беднага ад бяды ягонай і ва ўціску адчыняе вуха яму.

Дык выбавіць Ён цябе з уціску, і будзе прастора, а не цяснота перад табою, і будзе поўнае тлушчу ўсё на стале тваім.
 
І цябе вывеў бы Ён зь цясноцьця на прастору, дзе няма сьціску, і тое, што пастаўляецца на стол твой, было б напоўнена тлушчам;

Справа твая асуджана, быццам бязбожніка; яны атрымаюць суд і справядлівасць.
 
але ты перапоўнены думкамі бязбожных: меркаваньні іх і асуда — блізкія.

Сцеражыся, каб не звяло цябе багацце і мноства дароў не скрывіла цябе.
 
Хай не пакарае цябе гнеў Божы караю! Вялікі выкуп ня выратуе цябе.

Ці будзеш ты крычаць і выкарыстоўваць усе намаганні сілы тваёй, пакуль ты не ў цясноце?
 
Ці дасьць Ён якую цану твайму багацьцю? Не, — ні золату і ніякаму скарбу.

Не чакай прагна той ночы, каб узняўся натоўп дзеля іх.
 
Не жадай той ночы, калі народы вынішчаюцца на месцы сваім.

Сцеражыся, каб не звярнуўся да злачынства, бо праз яго спазнаеш ты гора.
 
Сьцеражыся, ня схіляйся да бязбожнасьці, якую ты паставіў над пакутаю.

Вось жа, Бог высокі ў моцы Сваёй, які настаўнік падобны да Яго?
 
Бог высокі магутнасьцю Сваёю, і хто такі, як Ён, настаўнік?

Хто зможа прасачыць дарогі Яго, або хто можа Яму сказаць: “Ты ўчыніў несправядлівасць”?
 
Хто пакажа Яму шлях Ягоны: хто можа сказаць: Ты робіш несправядліва?

Памятай, каб услаўляць справу Яго, пра якую спяваюць мужы.
 
Памятай пра тое, каб узвышаць дзеі Ягоныя, якія людзі бачаць.

Усе людзі бачаць Яго, кожны прыглядаецца здалёк.
 
Усе людзі могуць бачыць іх, чалавек можа бачыць іх здалёк.

Вось жа, Бог вялікі і пераўзыходзіць веданне наша; лік гадоў Яго невызначальны.
 
Вось, Бог вялікі, і мы ня можам спазнаць Яго; лік гадоў Ягоных недасьледны.

Ён збірае кроплі дажджу і вылівае ліўні ракою,
 
Ён забірае кроплі вады; яны ў мностве выліваюцца дажджом:

іх праліваюць хмары, скропліваючы многіх людзей.
 
з хмараў капаюць і выліваюцца зьлівай на людзей.

Хто, сапраўды, можа зразумець разлегласць хмар, грымоты палаткі Яго?
 
Хто можа таксама спасьцігнуць прыцягненьне воблакаў, трэск намёта Ягонага?

Вось, Ён расцягнуў вакол Сябе маланкі Свае і накрыў глыбіні мора.
 
Вось, Ён распасьцірае над ім сьвятло Сваё і пакрывае дно мора.

Праз іх Ён судзіць народы і шчодра корміць іх.
 
Адтуль Ён судзіць народы, дае багата ежы.

У руках сваіх Ён трымае маланку і загадвае ёй, каб біла.
 
Ён трымае ў далонях Сваіх маланку і загадвае ёй, каго біць.

Грукат яе паведамляе аб ёй, палаючы гневам супраць злачыннасці.
 
Трэск яе дае знак пра яе; жывёлы таксама адчуваюць, што адбываецца.