Ёва 19 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча
У адказ сказаў Ёў:
І адказаў Ёў, і сказаў:
«Што вы ўсе кроіце душу маю і мучыце мяне словамі?
«Пакуль будзеце немарасьціць душу маю і крышыць мяне словамі?
Вунь, дзесяцікратна асуджаеце мяне, ды не чырванееце, прыгнятаючы мяне.
Вось, дзесяць разоў вы высьміялі й не сароміцеся, чураецеся мяне.
Відавочна, калі я сапраўды зграшыў, дык грэх мой застанецца са мною.
І нават калі я запраўды абмыліўся, абмыла мая з імною застаецца.
Калі вы ўздымаецеся супраць мяне і папракаеце мяне ганьбамі маімі,
Калі ж запраўды вы вяльмуецеся каля мяне і ўпікаеце імне маёю ганьбаю,
дык, прынамсі, цяпер зразумейце, што Бог пакараў мяне неадпаведным судом і сеццю Сваёй аблытаў мяне.
То ведайце, што Бог скрывіў мяне й абклаў мяне Сваёй сецьцю.
Бо калі я крычу: “Гвалт цярплю я!”, мяне не чуюць; калі ўзношу голас, няма Таго, Хто б судзіў.
Вось, я крычу: «Ґвалт!» і не адказуюць; галашу, няма суду.
Ён загарадзіў дарогу мне, і не магу я прайсці, і на сцежцы маёй Ён раскінуў цемру.
Ён загарадзіў імне гасьцінец, і не магу прайсьці, і на сьцежкі мае паклаў цемнь.
Ён сцягнуў з мяне славу маю і забраў вянец з галавы маёй.
Славу маю сьцягнуў зь мяне й вянок зьняў з галавы мае.
Ён зруйнаваў мяне з усіх бакоў, і я гіну, і зваліў Ён, як дрэва, спадзяванне маё.
Навокал спустошыў мяне, і я адыходжу; і, як дзерва, Ён вырваў надзею маю.
Разгневалася на мяне абурэнне Яго, і так пачаў Ён лічыць мяне ворагам Сваім.
Запалаў на мяне гневам Сваім, і ўважае мяне памеж варагоў Сваіх.
І прыбылі разам дружыны Яго, і праклалі сабе дарогу супраць мяне, і акружылі аблогаю палатку маю.
Разам прышлі вяткі Ягоныя, яны праклалі дарогі свае супроці мяне й разьлягліся табарам навокал будану майго.
Аддаліў Ён братоў маіх ад мяне, і знаёмыя мае, быццам чужыя, адышліся ад мяне.
Братоў маіх Ён аддаліў ад мяне, і знаючыя мяне ўсяляк чураюцца мяне.
Пакінулі мяне мае сваякі і тыя, што ведалі мяне, забыліся пра мяне.
Узьдзержуюцца ад мяне блізкія мае, і знаёмыя мае забыліся мяне.
Хатнія ў доме маім і служанкі мае за чужога пачалі лічыць мяне, і быццам прыхадзень стаўся я ў вачах іх.
Жывучыя ў доме маім і служэбкі мае маюць мяне за чужніка; я стаў чужніком у вачох іх.
Паклікаў я слугу свайго, а ён не адгукнуўся; я вуснамі ўласнымі ўпрошваў яго.
Гукаю слугу свайго, і ён не адгукаецца; вуснамі сваімі я маю маліць яго.
Дыханнем маім брыдзілася жонка мая, і смярдзючы я для дзяцей улоння майго.
Дыханьня майго чураецца жонка мая і ўздыханьня дзяцей улоньня майго.
Пагарджалі мною дзеці малыя, і, калі я ўставаў, яны здзекаваліся з мяне.
Нават дзеці грэбуюць імною; падыймаюся, і яны гукаюць супроці мяне.
Пагарджаць пачалі мною колішнія суразмоўцы мае, і той, каго я больш за ўсіх любіў, адвярнуўся ад мяне.
Брыдзяцца імною ўсі людзі даверу майго; і тыя, каторых я любіў, зьвярнуліся супроці мяне.
Да скуры маёй у змардаваным целе прысохла косць мая, і змарнелі дзёсны мае вакол зубоў маіх.
Косьці мае прыліплі да скуры мае а цела майго, і я ўратаваўся адно із скураю каля зубоў сваіх.
Злітуйцеся нада мною, злітуйцеся нада мною хоць вы, прыяцелі мае; бо рука Госпадава дакранулася да мяне.
Зьмілуйцеся над імною, зьмілуйцеся над імною вы, прыяцелі мае, бо рука Божая даткнулася да мяне.
Чаму вы, як Бог, пераследуеце мяне і чаму не насычаецеся целам маім?
Чаму вы перасьлядуеце мяне, як Бог? І целам маім ня можаце насыціцца?
Хто прадставіць мне [магчымасць], каб былі запісаны словы мае? Хто дасць мне, каб былі яны зазначаны ў кнізе
О, каб мовы мае былі запісаны! каб яны былі нарысаваны ў кнізе!
разцом жалезным і алавяным, каб навечна былі высечаны на камені?
Пяром зялезным а волавам на векі ў скале яны былі высечаны!
Ведаю вось я, што Адкупіцель мой жыве і што ў апошні дзень падымецца Ён над парахном;
Але я ведаю, што Адкупіцель мой жывець, і наапошку Ён стане на пыле;
і пасля таго, як сцягнуць з мяне гэтую скуру, з цела свайго ўбачу я Бога.
Просьле тога, як гэта скура мая зьнішчыцца, у целе сваім я буду мець відзень Бога;
Яго сам я ўбачыць мушу, і вочы мае павінны аглядаць [Яго], і нішто іншае. Змарнелі ныркі мае ва ўлонні маім.
Я абачу Яго сам, і мае вочы абачаць, а ня чужыя. Нутр мой нішчыцца ў вулоньню маім.
Калі вы кажаце цяпер: “Як жа мы будзем пераследаваць яго і корань слова знойдзем супраць яго?” —
Вам належыла б сказаць: "Нашто мы перасьлядуем яго?" Бо карэнь ліха знойдзены ў імне.
дык бойцеся вастрыя ляза, бо мсціўца за несправядлівасці — меч; ды ведайце, што ёсць суд».
Бойцеся мяча, бо меч ё помсьнік няпраўды, і ведайце, што ё суд».
