Ёва 23 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча
У адказ Ёў сказаў:
І адказаў Ёў, і сказаў:
«І сёння з горыччу жальба мая, бо рука Яго ўзнеслася цяжарам над стогнам маім.
«Яшчэ й цяпер гаркая мова мая, цяжкая рука мая за стогны мае.
О, каб я спазнаў, дзе знайсці Яго, і каб падышоў да пасада Яго!
О, калі б я ведаў і знайшоў Яго, я мог бы падысьці да пасаду Ягонага!
Пакладу я перад Ім суд і напоўню вусны свае нараканнямі,
Я палажыў бы суд свой перад ім і вусны свае напоўніў бы довадамі.
каб ведаў я словы, якімі Ён адкажа мне, і каб зразумеў, што Ён будзе гаварыць мне.
Я даведаўся б словы, што Ён адкажа імне, і ўцяміў бы, што Ён скажа імне.
Ці ж з вялікім запалам будзе Ён спрачацца са мною? Не! Ён будзе толькі слухаць!
Нягож у вялікасьці сілы Свае Ён будзе сьперачацца з імною? Не, Ён меў бы бачнасьць на мяне.
Тады справядлівы будзе судзіцца з Ім, і ад Суддзі свайго пайшоў бы я ў цэласці.
Там пасьцівы разважаў бы зь Ім, і я ўцёк бы ад Судзьдзі свайго на векі.
Калі пайду я на ўсход — Ён не з’явіцца, і калі пайду на захад — не здагадаюся, дзе Ён.
А вось, я йду наперад, і няма Яго, назад — і ня цемлю Яго;
Калі далей пайду налева, не знайду Яго; калі павярну направа, не ўбачу Яго.
Шукаю налева ў дзеяньнях Яго і ня бачу відзені Ягонае; павярнуся направа, але ня бачу Яго.
А Ён ведае дарогу маю, і калі выпрабуе мяне, я выйду [чысты], як золата.
Але Ён знае дарогу, што пры імне; калі б Ён спрабаваў мяне, я выйду, як золата.
Нага мая трымаецца слядоў Яго, я пільную дарогу Яго і не збочваю з яе.
Нага мая цьверда дзяржалася сьцежкі Ягонай; дарогі Ягонае я дзяржаўся і не адхінаўся.
Ад загадаў вуснаў Яго не адступаюся, і ў сэрцы сваім захоўваю словы вуснаў Яго.
Ад расказаньня вуснаў Ягоных я не адступаў; над уставу сваю я хаваў словы вуснаў Ягоных.
Бо Ён адзіны, і хто адштурхне Яго? І што толькі хоча душа Яго, тое робіць.
Але Ён пры адным стаіць; і хто адхінець Яго? І чаго душа Ягоная жадае, тое Ён чыне.
Калі Ён на мне споўніў волю Сваю, то і іншых падобных рэчаў ёсць у Яго багата.
Але, Ён споўне прызначанае імне, і падобнага да гэтага шмат у Яго.
Таму я хвалююся ў прысутнасці Яго і, калі гляджу на Яго, ахоплены страхам.
Затым дрыжу перад відам Ягоным; думаю й лякаюся Яго.
Бог улагодзіў сэрца маё, і Усемагутны ўстрывожыў мяне,
Бог скволіў сэрца мае, і Ўсемагучы напалохаў мяне;
бо не загінуў я ад надыходу цемры і змрок не агарнуў аблічча майго.
Бо я не адцяты ад цемні, і перад імною Ён не закрыў густое цемры.