Ёва 19 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Яна Станкевіча
І адказаў Ёў, і сказаў:
І адказаў Ёў, і сказаў:
«Дакуль будзеце вы зьдзеквацца з душы маёй і мучыць мяне словамі сваімі?
«Пакуль будзеце немарасьціць душу маю і крышыць мяне словамі?
Ужо дзесяць разоў вы абражалі мяне і не саромеецеся зьневажаць мяне.
Вось, дзесяць разоў вы высьміялі й не сароміцеся, чураецеся мяне.
Калі я сапраўды саграшыў, грэх мой застанецца са мною.
І нават калі я запраўды абмыліўся, абмыла мая з імною застаецца.
Калі ж вы хочаце ўзьвялічыцца нада мною і ўпікнуць мяне брыдотамі маімі,
Калі ж запраўды вы вяльмуецеся каля мяне і ўпікаеце імне маёю ганьбаю,
дык, прынамсі, цяпер зразумейце, што Бог пакараў мяне і сецьцю Сваёй аблытаў мяне.
То ведайце, што Бог скрывіў мяне й абклаў мяне Сваёй сецьцю.
Хоць я крычу: “Гвалт!”, мяне ня чуюць, лямантую, але няма суду.
Вось, я крычу: «Ґвалт!» і не адказуюць; галашу, няма суду.
Ён загарадзіў шлях мне, і я не магу прайсьці, і шлях мой цемраю ахутаў.
Ён загарадзіў імне гасьцінец, і не магу прайсьці, і на сьцежкі мае паклаў цемнь.
Ён сьцягнуў з мяне славу маю і забраў карону з галавы маёй.
Славу маю сьцягнуў зь мяне й вянок зьняў з галавы мае.
Ён нішчыць мяне адусюль, і я гіну, і Ён зваліў, як дрэва, надзею маю.
Навокал спустошыў мяне, і я адыходжу; і, як дзерва, Ён вырваў надзею маю.
Ён загневаўся на мяне ў ярасьці Сваёй, і залічыў мяне за ворага Свайго.
Запалаў на мяне гневам Сваім, і ўважае мяне памеж варагоў Сваіх.
І прыйшлі разам дружыны Ягоныя, і рыхтуюць валы супраць мяне, і акружылі аблогаю намёт мой.
Разам прышлі вяткі Ягоныя, яны праклалі дарогі свае супроці мяне й разьлягліся табарам навокал будану майго.
Адвярнуў Ён братоў маіх ад мяне, і знаёмыя мае, быццам чужыя, адыйшліся ад мяне.
Братоў маіх Ён аддаліў ад мяне, і знаючыя мяне ўсяляк чураюцца мяне.
Пакінулі мяне сваякі мае, і тыя, што ведалі мяне, забыліся пра мяне.
Узьдзержуюцца ад мяне блізкія мае, і знаёмыя мае забыліся мяне.
Хатнія ў доме маім і служкі мае за чужога ўважаюць мяне, і быццам чужынец стаўся я ў вачах іхніх.
Жывучыя ў доме маім і служэбкі мае маюць мяне за чужніка; я стаў чужніком у вачох іх.
Паклікаў я слугу свайго, а ён не паслухаў мяне, хоць вуснамі сваімі ўпрошваю яго.
Гукаю слугу свайго, і ён не адгукаецца; вуснамі сваімі я маю маліць яго.
Дыханьне маё абрыдла жонцы маёй, і сьмярдзючы я для дзяцей улоньня яе.
Дыханьня майго чураецца жонка мая і ўздыханьня дзяцей улоньня майго.
Пагарджаюць мною дзеці малыя, і, калі я ўстаю, яны зьдзекуюцца з мяне.
Нават дзеці грэбуюць імною; падыймаюся, і яны гукаюць супроці мяне.
Брыдзяцца мною ўсе найбліжэйшыя сябры мае, і тыя, каго я найболей любіў, адвярнуліся ад мяне.
Брыдзяцца імною ўсі людзі даверу майго; і тыя, каторых я любіў, зьвярнуліся супроці мяне.
Да скуры маёй і да цела майго прысохлі косткі мае, засталіся толькі дзясны каля зубоў маіх.
Косьці мае прыліплі да скуры мае а цела майго, і я ўратаваўся адно із скураю каля зубоў сваіх.
Зьлітуйцеся нада мною, зьлітуйцеся нада мною, сябры мае! Бо рука Божая дакранулася да мяне.
Зьмілуйцеся над імною, зьмілуйцеся над імною вы, прыяцелі мае, бо рука Божая даткнулася да мяне.
Чаму вы як Бог перасьледуеце мяне і зьдзекуецеся над целам маім?
Чаму вы перасьлядуеце мяне, як Бог? І целам маім ня можаце насыціцца?
Хто запіша словы мае? Хто дасьць мне, каб былі яны зазначаныя ў кнізе,
О, каб мовы мае былі запісаны! каб яны былі нарысаваны ў кнізе!
разцом жалезным на волаве, або высечаны на скале?
Пяром зялезным а волавам на векі ў скале яны былі высечаны!
Я ведаю, што Абаронца мой жывы, і што ў апошні дзень Ён стане над парахном маім,
Але я ведаю, што Адкупіцель мой жывець, і наапошку Ён стане на пыле;
і хоць зьнішчана скура мая, у целе маім я ўбачу Бога.
Просьле тога, як гэта скура мая зьнішчыцца, у целе сваім я буду мець відзень Бога;
Я сам убачу Яго, і вочы мае, а ня іншага, будуць аглядаць Яго. Прагнуць [гэтага] ныркі мае ў нутры маім.
Я абачу Яго сам, і мае вочы абачаць, а ня чужыя. Нутр мой нішчыцца ў вулоньню маім.
Вы ня кажаце: “Навошта мы перасьледуем яго?”, нібыта корань справы знойдзены ў-ва мне.
Вам належыла б сказаць: "Нашто мы перасьлядуем яго?" Бо карэнь ліха знойдзены ў імне.
Дык бойцеся мяча, бо гнеў супраць грэху — гэты меч, і ведайце, што ёсьць суд».
Бойцеся мяча, бо меч ё помсьнік няпраўды, і ведайце, што ё суд».
