Ёва 27 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Яна Станкевіча
І працягваў Ёў прамову сваю, і сказаў:
І ўзноў рабіў Ёў свае адумысловае прыраўнаньне, і сказаў:
«На жыцьцё Бога, Які адкінуў суд мой, і на Усемагутнага, Які да горычы давёў душу маю,
«Жыў Бог, што адвярнуў суд мой, і Ўсемагучы, што зьнемарасьціў душу маю,
пакуль яшчэ трывае дыханьне ў-ва мне, і пакуль Дух Божы ў ноздрах маіх,
Што, пакуль яшчэ дых мой у імне, і дух Божы ў ноздрах маіх,
ня скажуць вусны мае няпраўды, і язык мой ня будзе гаварыць хлусьні.
Ня будуць гукаць вусны мае несправядлівасьці, і язык мой ня выдумае маны!
Далёкі я ад таго, каб лічыць вас праведнымі. Пакуль не памру, не адступлюся ад нявіннасьці маёй.
Далёка я ад тога, каб прызнаць вас за справядлівых; пакуль не сканаю, не адракуся ад беззаганнасьці свае.
У праведнасьці маёй буду трымацца моцна і не адкіну яе, ня будзе дакараць сэрца маё дзён [жыцьця] майго.
Моцна дзяржаў я справядлівасьць сваю і ня скволю яе; ня ўпікнець імне сэрца мае ўсі дні мае.
Няхай будзе як бязбожнік вораг мой, і той, хто паўстае супраць мяне — як злачынца.
Хай непрыяцель мой будзе, як нягоднік, і паўстаючы на мяне, як несправядлівы;
Якая надзея крывадушніка, калі ён будзе адсечаны, калі Бог забярэ душу ягоную.
Бо што за надзея падлыжніку, як будзе ён адцяты, як Бог возьме душу ягоную?
Ці выслухае Бог крык ягоны, калі прыйдзе да яго бяда?
Ці галашэньне ягонае пачуе Бог, як прыйдзе на яго бяда?
Ці зможа ён цешыцца Усемагутным і клікаць Бога ўвесь час?
Ці будзе мець пацеху ў Усемагучым? ці будзе гукаць Бога ў кажным часе?
Я навучу вас пра руку Божую, нічога не схаваю пра Усемагутнага.
Наўчу вас, што ў руццэ Божай; што ў Усемагучага, не схаваю.
Вось, вы ўсё гэта бачылі, дык навошта пустая гаворка?
Вось, усі вы сузіралі самы; дык нашто вам марнасьцяй марнавацца?
Такая вось доля чалавека ліхога і спадчына крыўдзіцеля, якую атрымаюць яны ад Усемагутнага.
Гэта дзель нягодніку ад БОГА, і спадак, што ўцісканьнікі ад Усемагучага возьмуць.
Калі памножацца сыны ягоныя, упадуць ад мяча, і нашчадкі ягоныя не насыцяцца хлебам.
Калі памножацца сыны ягоныя, то пад меч; і патомкі ягоныя не насыцяцца хлебам.
Хто застанецца ад іх, тых зьнішчыць зараза, і ўдовы ягоныя ня будуць плакаць.
Засталых па ім сьмерць зьвядзець да гробу, і ўдовы іх ня будуць плакаць.
Калі назьбірае ён срэбра, як пяску, і нарыхтуе адзеньня, як гліны,
Хоць ён назьбірае срэбра, як пылу, і на спраўляе адзецьця, як гліны;
ён, прыгатуе, але апранецца праведнік, і срэбра падзеліць нявінны.
Дык ён наспраўляе, але адзявацца будзе справядлівы, і срэбра падзеле нявінны.
Пабудаваў ён, як павук, дом сабе, і як вартаўнік зрабіў сабе будан.
Як павучыньне, дом, што ён станове, як буда, якую вартаўнік робе.
Багатым кладзецца спаць, і такім не ўстае, расплюшчыць вочы свае — і няма нічога.
Кладзецца спаць багатыром, а гэткім ня ўстане; адчыне вочы, і ён ужо ня тый.
Ахопяць яго жахі, як паводка, і ўначы схопіць яго бура.
Як воды, стрэнуць яго жахі; ночы ўхопе яго віхор.
Падхопіць яго вецер усходні і панясе, і віхура адарве яго ад месца ягонага.
Падыйме яго вецер усходні, і ён пойдзе, і зь месца ягонага абура яго.
Ён кіне яго і не пашкадуе, хоць будзе ўцякаць з рукі Ягонай.
Пусьце на яго, і не пажалее; ад рукі Ягонае ён уцякае стрым галаву.
Будуць пляскаць над ім рукамі сваімі і засьвішчуць над ім на кожным месцы.
Плясьне сваімі рукамі па ім, і засьвішча па ім зь месца свайго!
