Ёва 8 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Яна Станкевіча
І адказаў Більдад з Шуаху, і сказаў:
І адказаў Вілдад Шугянін, і сказаў:
«Як доўга ты будзеш так гаварыць? Словы вуснаў тваіх — як вецер гвалтоўны.
«Пакуль ты будзеш гукаць гэтак? і вялікі вецер словы вуснаў тваіх!
Ці ж Бог перакручвае суд? Ці Усемагутны перакручвае праведнасьць?
Нягож Бог перакручуе суд, і Ўсемагучы перакручуе справядлівасьць?
Калі сыны твае саграшылі супраць Яго, дык Ён аддаў іх у рукі злачыннасьці іхняй.
Калі сынове твае ізграшылі перад Ім, то Ён і аддаў іх у рукі бяспраўя іхнага.
Аднак, калі ты на сьвітаньні зьвернешся да Бога і будзеш маліць Усемагутнага,
Калі ты глядзіш золкам Бога й моліш Усемагучага,
і калі будзеш чысты і праведны, Ён сустрэне цябе і дасьць табе супакой паводле праведнасьці тваёй.
І калі ты чысты а пасьцівы, тады Ён прачхнецца дзеля цябе і надгародзе цябе справядліваю сялібаю;
І хоць былі малыя пачаткі твае, канец твой будзе вельмі вялікі.
І калі спачатку было ў цябе мала, то пасьлей будзе вельмі шмат.
Распытай пакаленьні даўнейшыя і зваж на досьвед бацькоў тваіх,
Бо папытайся, калі ласка, у мінулых пакаленьняў і прыгатуйся да скуманьня сваіх айцоў;
бо мы — учора [нарадзіліся] і мала ведаем, бо дні нашыя на зямлі — быццам цень.
А мы ўчорашнія, і нічога ня ведаем, бо сьцень дні нашыя на зямлі.
А яны навучаць цябе, і скажуць табе, і ад сэрца свайго скажуць слова табе.
Ці яны не навучаць цябе, скажуць табе і ад сэрца свайго выкажуць словы.
Ці ж можа расьці трысьнёг бяз вільгаці, або чарот без вады?
Ці падыймаецца папірус без балота? ці расьцець трысьнік без вады?
Ён яшчэ квітнее і не сарваныя рукой кветкі ягоныя, але ён сохне раней за ўсю траву.
Не зразаны ў квеце, уперад за ўсялякае зяленіва, вяне.
Такі шлях усіх, якія забываюцца пра Бога, і надзея бязбожнага загіне.
Гэткія сьцежкі ўсіх забываючых Бога; і надзея падлыжніка загіне;
Надзея яго ценькая, як нітка, пэўнасьць ягоная — як павуціньне.
Спадзева падцята, і пэўнасьць яго — дом павукоў.
Абапрэцца ён на дом свой, але той не ўстаіць, схопіцца за яго, але ён не ўтрымаецца.
Абапрэцца аб дом свой, і ня ўстое; схопіцца за яго, і ня ўдзержыцца,
Зелянее ён на сонцы і выпускае галінкі свае,
Вагкі ён на сонцу, за сад выцягнецца гольле ягонае;
і ў купу камянёў запускаюцца карані ягоныя, і паміж камянёў ён вырас.
У крушню ўплятаецца карэньне ягонае, каменны дом аглядае.
А калі вырвуць яго з месца ягонага, адрачэцца яно ад яго: “Ня ведаю я цябе”.
Але калі выкараняць яго зь месца ягонага, яно адмовіцца ад яго: "Я ня бачыла цябе!"
Такая вось радасьць шляху ягонага, а з пылу вырастаюць іншыя.
Вось гэта радасьць дарогі ягонае! а ізь зямлі растуць іншыя.
Бог не адкіне нявіннага і ня дасьць рукі ліхотнікам.
Бач, Бог ня брыдзіцца беззаганным і не паддзержуе рукі ліхадзеяў.
Ён напоўніць вусны твае сьмехам, і губы твае — радасным ускліканьнем.
Ён яшчэ напоўне сьмехам рот твой і вусны твае радасным гуканьням.
Тыя, што ненавідзяць цябе, асаромяцца, і не ўстаіць намёт бязбожных».
Ненавідзячыя цябе апрануцца ў сорам, і будану нягодных ня будзе».
