Ёва 8 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Васіля Сёмухі
І адказаў Більдад з Шуаху, і сказаў:
І адказваў Вілдад Саўхэянін і сказаў:
«Як доўга ты будзеш так гаварыць? Словы вуснаў тваіх — як вецер гвалтоўны.
ці доўга ты будзеш гаварыць так? — словы вуснаў тваіх бурны вецер!
Ці ж Бог перакручвае суд? Ці Усемагутны перакручвае праведнасьць?
Няўжо Бог скажае суд, і Ўсеўладны ператварае праўду!
Калі сыны твае саграшылі супраць Яго, дык Ён аддаў іх у рукі злачыннасьці іхняй.
Калі сыны твае зграшылі прад Ім, дык Ён і аддаў іх у руку беззаконьня іхняга.
Аднак, калі ты на сьвітаньні зьвернешся да Бога і будзеш маліць Усемагутнага,
Калі ж ты знойдзеш Бога і памолішся Ўсеўладнаму,
і калі будзеш чысты і праведны, Ён сустрэне цябе і дасьць табе супакой паводле праведнасьці тваёй.
і калі ты чысты і з праўдаю, дык Ён сёньня ж устане над табою і замірыць жытлішча праўды тваёй.
І хоць былі малыя пачаткі твае, канец твой будзе вельмі вялікі.
І калі спачатку ў цябе было мала, дык з часам будзе досыць многа.
Распытай пакаленьні даўнейшыя і зваж на досьвед бацькоў тваіх,
Бо спытайся ў ранейшых родаў і паглыбіся ў назіраньні бацькоў іхніх;
бо мы — учора [нарадзіліся] і мала ведаем, бо дні нашыя на зямлі — быццам цень.
а мы — учарашнія і нічога ня ведаем, бо нашыя дні на зямлі — цень.
А яны навучаць цябе, і скажуць табе, і ад сэрца свайго скажуць слова табе.
Вось, яны цябе навучаць, скажуць табе і ад сэрца свайго вымавяць словы:
Ці ж можа расьці трысьнёг бяз вільгаці, або чарот без вады?
ці падымаецца трысьнёг бязь вільгаці? ці расьце чарот без вады?
Ён яшчэ квітнее і не сарваныя рукой кветкі ягоныя, але ён сохне раней за ўсю траву.
Яшчэ ён у сьвежасьці сваёй і ня зрэзаны, а раней за ўсякую траву засыхае.
Такі шлях усіх, якія забываюцца пра Бога, і надзея бязбожнага загіне.
Такія шляхі ўсіх, што забываюць Бога, і надзея крывадушніка загіне;
Надзея яго ценькая, як нітка, пэўнасьць ягоная — як павуціньне.
спадзяваньне ягонае падсечана, і ўпэўненасьць ягоная — дом павука.
Абапрэцца ён на дом свой, але той не ўстаіць, схопіцца за яго, але ён не ўтрымаецца.
Абапрэцца на дом свой і ня ўстоіць; ухопіцца за яго і не ўтрымаецца.
Зелянее ён на сонцы і выпускае галінкі свае,
Зелянее ён перад сонцам, а за сад прасьціраецца гольле ягонае;
і ў купу камянёў запускаюцца карані ягоныя, і паміж камянёў ён вырас.
у крушню ўплятаюцца карані ягоныя, паміж камянямі ўрэзваюцца.
А калі вырвуць яго з месца ягонага, адрачэцца яно ад яго: “Ня ведаю я цябе”.
Але калі вырвуць яго зь месца ягонага, яно адмовіцца ад яго: я ня бачыла цябе!
Такая вось радасьць шляху ягонага, а з пылу вырастаюць іншыя.
Вось радасьць шляху ягонага! а зь зямлі вырастуць іншыя.
Бог не адкіне нявіннага і ня дасьць рукі ліхотнікам.
Бачыш, Бог не адкідае беззаганнага і не падтрымлівае рук ліхадзеяў.
Ён напоўніць вусны твае сьмехам, і губы твае — радасным ускліканьнем.
Ён яшчэ напоўніць сьмехам вусны твае і губы твае радасным клікам.
Тыя, што ненавідзяць цябе, асаромяцца, і не ўстаіць намёт бязбожных».
Ненавісьнікі твае апрануцца ў сорам, і намёту бязбожных ня стане.
