Ёва 19 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Васіля Сёмухі
І адказаў Ёў, і сказаў:
І адказваў Ёў і сказаў:
«Дакуль будзеце вы зьдзеквацца з душы маёй і мучыць мяне словамі сваімі?
дакуль будзеце мучыць душу маю і рваць мяне прамовамі?
Ужо дзесяць разоў вы абражалі мяне і не саромеецеся зьневажаць мяне.
Вось, ужо разоў дзесяць вы сарамацілі мяне і не саромеецеся ўціскаць мяне.
Калі я сапраўды саграшыў, грэх мой застанецца са мною.
Калі я і сапраўды зграшыў, дык грэх мой пры мне застаецца.
Калі ж вы хочаце ўзьвялічыцца нада мною і ўпікнуць мяне брыдотамі маімі,
Калі ж вы хочаце ўзьвялічыцца над мною і ўпікнуць мяне ганьбаю маёю,
дык, прынамсі, цяпер зразумейце, што Бог пакараў мяне і сецьцю Сваёй аблытаў мяне.
дык ведайце, што Бог скінуў мяне і абклаў мяне Сваёю сеткаю.
Хоць я крычу: “Гвалт!”, мяне ня чуюць, лямантую, але няма суду.
Вось, я крычу: крыўда! і ніхто ня слухае; енчу, і няма суду.
Ён загарадзіў шлях мне, і я не магу прайсьці, і шлях мой цемраю ахутаў.
Ён заступіў мне дарогу, і не магу прайсьці, і сьцежкі мае зацемрыў.
Ён сьцягнуў з мяне славу маю і забраў карону з галавы маёй.
Зьняў зь мяне славу маю і зьняў вянок з галавы маёй.
Ён нішчыць мяне адусюль, і я гіну, і Ён зваліў, як дрэва, надзею маю.
Зусім спустошыў мяне, і я адыходжу; і, як дрэва, Ён вырваў надзею маю.
Ён загневаўся на мяне ў ярасьці Сваёй, і залічыў мяне за ворага Свайго.
Запалаў на мяне гневам Сваім і лічыць мяне сярод ворагаў Сваіх.
І прыйшлі разам дружыны Ягоныя, і рыхтуюць валы супраць мяне, і акружылі аблогаю намёт мой.
Палкі Ягоныя прыйшлі разам і скіравалі дарогу сваю да мяне і разьмясьціліся вакол намёта майго.
Адвярнуў Ён братоў маіх ад мяне, і знаёмыя мае, быццам чужыя, адыйшліся ад мяне.
Братоў маіх Ён зьвёў ад мяне, і тыя, што ведалі мяне, цураюцца мяне.
Пакінулі мяне сваякі мае, і тыя, што ведалі мяне, забыліся пра мяне.
Пакінулі мяне блізкія мае, і знаёмыя мае забылі мяне.
Хатнія ў доме маім і служкі мае за чужога ўважаюць мяне, і быццам чужынец стаўся я ў вачах іхніх.
Прыхадні ў доме маім і служанкі мае чужым лічаць мяне; староньнім зрабіўся я ў вачах у іх.
Паклікаў я слугу свайго, а ён не паслухаў мяне, хоць вуснамі сваімі ўпрошваю яго.
Клічу слугу майго, і ён не адгукаецца; вуснамі маімі павінен я ўмольваць яго.
Дыханьне маё абрыдла жонцы маёй, і сьмярдзючы я для дзяцей улоньня яе.
Дыханьне маё збрыдзела жонцы маёй, і я павінен умольваць яе дзеля дзяцей чэрава майго.
Пагарджаюць мною дзеці малыя, і, калі я ўстаю, яны зьдзекуюцца з мяне.
Нават малыя дзеці пагарджаюць мною; падымаюся, і яны зьдзекуюцца зь мяне.
Брыдзяцца мною ўсе найбліжэйшыя сябры мае, і тыя, каго я найболей любіў, адвярнуліся ад мяне.
Гідзяцца мною ўсе вернікі мае, і тыя, каго я любіў, абярнуліся супроць мяне.
Да скуры маёй і да цела майго прысохлі косткі мае, засталіся толькі дзясны каля зубоў маіх.
Косткі мае прыліплі да скуры маёй і мяса майго, і я застаўся толькі са скураю каля зубоў маіх.
Зьлітуйцеся нада мною, зьлітуйцеся нада мною, сябры мае! Бо рука Божая дакранулася да мяне.
Умілажальцеся зь мяне вы, сябры мае, — бо рука Божая кранулася мяне.
Чаму вы як Бог перасьледуеце мяне і зьдзекуецеся над целам маім?
Навошта і вы перасьледуеце мяне, як Бог, і плоцьцю маёю ня можаце насыціцца?
Хто запіша словы мае? Хто дасьць мне, каб былі яны зазначаныя ў кнізе,
О, калі б запісаны былі словы мае! калі б накрэсьлены былі яны ў кнізе
разцом жалезным на волаве, або высечаны на скале?
разцом жалезным з волавам, — на вечныя часы на камені выразаны былі!
Я ведаю, што Абаронца мой жывы, і што ў апошні дзень Ён стане над парахном маім,
Але я ведаю, Заступнік мой жывы і стане пасьля мяне над зямлёю. І пасьля таго як мая скура будзе разбурана,
і хоць зьнішчана скура мая, у целе маім я ўбачу Бога.
і з плоці маёй я ўбачу Бога.
Я сам убачу Яго, і вочы мае, а ня іншага, будуць аглядаць Яго. Прагнуць [гэтага] ныркі мае ў нутры маім.
Я ўбачу Яго сам; мае вочы, ня вочы іншага, убачаць Яго. Растае сэрца маё ў грудзях маіх!
Вы ня кажаце: “Навошта мы перасьледуем яго?”, нібыта корань справы знойдзены ў-ва мне.
Вам трэба было б сказаць: навошта мы перасьледуем яго? Быццам корань зла знойдзены ўва мне.
Дык бойцеся мяча, бо гнеў супраць грэху — гэты меч, і ведайце, што ёсьць суд».
Збойцеся меча, бо меч ёсьць помсьнік няпраўды, і ведайце, што ёсьць суд.
