Ёва 9 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Васіля Сёмухі
І адказаў Ёў, і сказаў:
І адказваў Ёў і сказаў:
«Сапраўды, ведаю, што так ёсьць, але як апраўдаецца чалавек перад Богам?
праўда! ведаю, што так; але як апраўдаецца чалавек прад Богам?
Калі хто захоча спрачацца з Ім, Ён не адкажа яму нават на адно пытаньне з тысячы.
Калі захоча ўступіць у спрэчку зь Ім, дык не адкажа Яму ні на адно з тысячы.
Ён — мудры розумам і магутны сілаю. Хто супрацівіцца Яму і застанецца цэлым?
Мудры сэрцам і магутны сілаю; хто паўставаў супроць Яго і заставаўся ў спакоі?
Ён пераносіць горы, і ня ведаюць яны, што Ён пераварочвае іх у гневе Сваім.
Ён перасоўвае горы, і не пазнаюць іх: Ён ператварае іх у гневе Сваім;
Ён зрушвае зямлю з месца ейнага, і падваліны яе трасуцца.
зрушвае зямлю зь месца яе, і слупы яе дрыжаць:
Ён загадвае сонцу, і тое не ўзыходзіць, і на зоркі накладае пячатку.
скажа сонцу, — і ня ўзыдзе, і на зоркі накладвае пячатку.
Ён Сам расьцягвае нябёсы і крочыць па хвалях марскіх.
Ён адзін распасьцірае нябёсы і ходзіць па вышынях мора;
Ён стварыў Воз, Касцоў, Стажар’е і зоркі паўднёвая.
стварыў Ас, Кесіль, і Хіма і тайнікі поўдня;
Ён творыць вялікія і недасьледныя рэчы і цуды, якіх ніхто палічыць ня можа.
робіць вялікае, непаддасьледнае і цудоўнае бясконца!
Калі Ён прыйдзе да мяне, я ня ўбачу Яго, а калі Ён адыйдзе, не заўважу.
Вось, Ён пройдзе перад мною, і ня ўбачу Яго; праімчыцца, і не заўважу Яго.
Калі Ён раптам схопіць, хто Яму перашкодзіць? Або хто зможа сказаць: “Што Ты робіш?”
Возьме, і хто забароніць Яму? хто скажа Яму: што Ты робіш?
Бог ня стрымлівае гневу Свайго, перад ім схіляюцца служкі Рагава.
Бог не адверне гневу Свайго; прад Ім упадуць паборцы гардунства.
Дык хто я такі, каб адказваць Яму і гаварыць з Ім падабранымі словамі?
Тым больш ці магу я адказваць Яму і шукаць сабе словаў прад Ім?
Хоць бы я быў праведны, ня буду адказваць, буду толькі маліць Судзьдзю свайго.
Хоць бы я і ў праўдзе быў, але ня буду адказваць, а буду ўмольваць Судзьдзю майго.
Калі буду клікаць, і Ён адкажа, не паверу, што Ён выслухаў голас мой.
Калі б я паклікаў і Ён адказаў мне, — я не паверыў бы, што голас мой пачуў Той,
Ён можа зьнішчыць ураганам мяне, і павялічыць раны мае без прычыны.
Хто ў віхуры пабівае мяне і памнажае бязьвінна раны мае,
Ён ня дасьць супакою душы маёй, і напоўніць мяне бядотамі.
не дае мне перавесьці дух, а перапаўняе мяне гаротамі.
Што да сілы, дык Ён мацнейшы, што да суду, дык хто зможа Яго вінаваціць?
Калі дзеяць сілаю, дык Ён магутны; калі судом, хто зьвядзе мяне зь Ім?
Калі б я хацеў сябе апраўдаць, вусны мае асудзяць мяне. І калі б я выявіўся нявінным, Ён прызнае мяне вінаватым.
Калі я буду апраўдвацца, дык мае ж вусны зьвінавацяць мяне; калі я невінаваты, дык Ён прызнае мяне вінаватым.
Калі б я быў невінаваты, гэтага ня хоча ведаць душа мая, і я асуджу жыцьцё сваё.
Невінаваты я; не хачу ведаць душы маёй, пагарджаю жыцьцём маім.
Усё адно, кажу я, і невінаватага, і грэшнага Ён зьнішчыць разам.
Усё адно; таму я сказаў, што Ён губіць і беззаганнага і вінаватага.
Калі раптоўна некага біч [сьмерці] забівае, з бяды нявінных Ён насьміхаецца.
Калі гэтага пабівае Ён бічом раптам, дык з пыткі нявінных сьмяецца.
Зямля аддадзена ў рукі бязбожных, аблічча судзьдзяў яе Ён закрывае. Калі ня Ён гэта, дык хто?
Зямля аддадзена ў рукі бязбожных; твары судзьдзяў яе Ён засланяе. Калі не Ён, тады хто ж?
Дні мае хутчэйшыя за бегуна, уцяклі і ня бачылі дабра,
Дні мае хутчэйшыя за ганца, — бягуць, ня бачаць дабра,
праляцелі, як чаўны з чароту, і як арол, які імкне за здабычай.
імчацца, як лёгкія лодкі, як арол імкне на здабычу.
Калі я скажу: “Забудуся пра смутак свой, зьмяню аблічча сваё і стану я вясёлы”
Калі сказаць мне: «забуду я скаргі мае, адкладу змрочны выгляд свой і падбадзёруся»,
дык дрыжу дзеля ўсіх пакутаў маіх, ведаючы, што Ты не апраўдаеш мяне.
дык трымчу ад усіх пакутаў маіх, ведаючы, што Ты не абвесьціш мяне невінаватым.
Калі я такі грэшны, навошта дарма мучуся?
Калі ж я вінаваты, дык навошта марна пакутую?
Калі б я памыўся ў вадзе са сьнегу і лугам абмыў рукі свае,
Хоць бы я абмыўся і сьнежнаю вадою і цалкам ачысьціў рукі мае,
і тады Ты ўвапхнеш мяне ў балота, і будзе брыдзіцца мною адзеньне маё.
дык і тады Ты апусьціш мяне ў бруд, і пагардзіць мною вопратка мая.
Бо Ён — не чалавек, падобны да мяне, каб я мог адказаць Яму. Ён — не чалавек, з якім мне разам ісьці на суд.
Бо Ён не чалавек, як я, каб я мог адказваць Яму і ісьці разам зь Ім на суд!
Няма між намі пасярэдніка, які паклаў бы руку на абодвух.
Няма паміж імі пасрэдніка, які паклаў бы руку сваю на абодвух нас.
Няхай Ён забярэ ад мяне біч Свой, і страх Ягоны няхай не палохае мяне.
Хай адхіліць Ён ад мяне жазло Сваё і страх Ягоны хай не жахае мяне, —
І тады я буду гаварыць, і ня буду баяцца Яго, бо так я ня маю адвагі.
і тады я буду гаварыць і не збаюся Яго, бо я не такі самы ў сабе.
