Ёва 9 разьдзел

Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

І адказаў Ёў, і сказаў:
 
І сказаў Ёў у адказ:

«Сапраўды, ведаю, што так ёсьць, але як апраўдаецца чалавек перад Богам?
 
«Сапраўды, ведаю, што так ёсць, ды як апраўдаецца чалавек, перад Богам?

Калі хто захоча спрачацца з Ім, Ён не адкажа яму нават на адно пытаньне з тысячы.
 
Калі хто захоча спрачацца з Ім, Ён не адкажа яму і на адно [пытанне] з тысячы.

Ён — мудры розумам і магутны сілаю. Хто супрацівіцца Яму і застанецца цэлым?
 
Ён мудры сэрцам і магутны сілаю; хто супрацівіўся Яму і застаўся цэлым?

Ён пераносіць горы, і ня ведаюць яны, што Ён пераварочвае іх у гневе Сваім.
 
Ён пераносіць горы, і не ведаюць яны, якія пераварочвае Ён у гневе Сваім.

Ён зрушвае зямлю з месца ейнага, і падваліны яе трасуцца.
 
Ён зрушае зямлю з месца свайго, і слупы яе трасуцца.

Ён загадвае сонцу, і тое не ўзыходзіць, і на зоркі накладае пячатку.
 
Ён загадвае сонцу, і тое не ўзыходзіць, і замыкае зоркі, быццам пад пячаткай.

Ён Сам расьцягвае нябёсы і крочыць па хвалях марскіх.
 
Ён адзін расцягвае нябёсы і крочыць па хвалях марскіх.

Ён стварыў Воз, Касцоў, Стажар’е і зоркі паўднёвая.
 
Ён стварае Арктур, і Арыён, і Гіяды, і скрытыя [зоркі] поўдня.

Ён творыць вялікія і недасьледныя рэчы і цуды, якіх ніхто палічыць ня можа.
 
Ён стварае вялікае, і недаследнае, і дзівоснае без ліку.

Калі Ён прыйдзе да мяне, я ня ўбачу Яго, а калі Ён адыйдзе, не заўважу.
 
Калі Ён прыйдзе да мяне, я не ўбачу Яго; калі адыдзе, не зразумею.

Калі Ён раптам схопіць, хто Яму перашкодзіць? Або хто зможа сказаць: “Што Ты робіш?”
 
Калі Ён раптам схопіць [каго], хто ж Яму перашкодзіць? Або хто можа сказаць: “Што Ты робіш?”

Бог ня стрымлівае гневу Свайго, перад ім схіляюцца служкі Рагава.
 
Бог не ўстрымлівае гневу Свайго, і пад ім схіляюцца прыхільнікі Рагаба.

Дык хто я такі, каб адказваць Яму і гаварыць з Ім падабранымі словамі?
 
Дык ці ж я такі вялікі, каб адказваць Яму і гаварыць з Ім падабранымі словамі?

Хоць бы я быў праведны, ня буду адказваць, буду толькі маліць Судзьдзю свайго.
 
Бо, нават калі б я быў справядлівы, я не адказваў бы, а толькі ўпрошваў бы суддзю майго.

Калі буду клікаць, і Ён адкажа, не паверу, што Ён выслухаў голас мой.
 
І калі б Ён пачуў мяне, які прызывае Яго, не паверу, што Ён выслухаў бы голас мой.

Ён можа зьнішчыць ураганам мяне, і павялічыць раны мае без прычыны.
 
Бо Ён знішчыць віхурай мяне і павялічыць раны мае нават без прычыны.

Ён ня дасьць супакою душы маёй, і напоўніць мяне бядотамі.
 
Ён не дазваляе супакоіцца духу майму і напаўняе мяне горыччу.

Што да сілы, дык Ён мацнейшы, што да суду, дык хто зможа Яго вінаваціць?
 
Калі спытаць пра сілу — Ён магутнейшы; калі пра суд — хто ж асудзіў бы Яго?

Калі б я хацеў сябе апраўдаць, вусны мае асудзяць мяне. І калі б я выявіўся нявінным, Ён прызнае мяне вінаватым.
 
Калі захачу сябе апраўдаць, то мае ж вусны асудзяць мяне; калі я буду даказваць, што я бязгрэшны, Ён засведчыць, што я заганны.

Калі б я быў невінаваты, гэтага ня хоча ведаць душа мая, і я асуджу жыцьцё сваё.
 
Нават калі я буду шчыры, гэтага не прызнае душа мая і я асуджу жыццё маё.

Усё адно, кажу я, і невінаватага, і грэшнага Ён зьнішчыць разам.
 
Усё адно, як я сказаў: і бязгрэшнага, і бязбожнага Ён знішчае.

Калі раптоўна некага біч [сьмерці] забівае, з бяды нявінных Ён насьміхаецца.
 
Калі раптоўна каго біч [смерці] забівае, з бяды бязгрэшных Ён пасмяецца.

Зямля аддадзена ў рукі бязбожных, аблічча судзьдзяў яе Ён закрывае. Калі ня Ён гэта, дык хто?
 
Зямля аддадзена ў рукі бязбожнага, твар суддзяў яе Ён закрывае. Калі не Ён гэта, дык хто?

Дні мае хутчэйшыя за бегуна, уцяклі і ня бачылі дабра,
 
Дні мае хутчэйшыя за бегуна: уцяклі і не бачылі дабра,

праляцелі, як чаўны з чароту, і як арол, які імкне за здабычай.
 
праляцелі, як чаўны трысняговыя, як арол, што ляціць па ежу.

Калі я скажу: “Забудуся пра смутак свой, зьмяню аблічча сваё і стану я вясёлы”
 
Калі скажу я: “Забудуся пра смутак свой, змяню аблічча сваё і стану я вясёлы”,

дык дрыжу дзеля ўсіх пакутаў маіх, ведаючы, што Ты не апраўдаеш мяне.
 
дык дрыжу перад усімі пакутамі маімі, ведаючы, што Ты не апраўдаеш мяне.

Калі я такі грэшны, навошта дарма мучуся?
 
Калі я такі бязбожны, навошта дарма мардуюся?

Калі б я памыўся ў вадзе са сьнегу і лугам абмыў рукі свае,
 
Калі я буду абмыты, быццам снегавой вадою, і ачышчу лугам рукі мае,

і тады Ты ўвапхнеш мяне ў балота, і будзе брыдзіцца мною адзеньне маё.
 
то і тады Ты ўвапхнеш мяне ў бруд і будзе брыдзіцца мною адзенне маё.

Бо Ён — не чалавек, падобны да мяне, каб я мог адказаць Яму. Ён — не чалавек, з якім мне разам ісьці на суд.
 
Бо не чалавеку, які падобны да мяне, буду я адказваць; і не чалавек Ён, з якім я буду спрачацца ў судзе.

Няма між намі пасярэдніка, які паклаў бы руку на абодвух.
 
Няма між намі пасрэдніка, які паклаў бы руку сваю на абодвух.

Няхай Ён забярэ ад мяне біч Свой, і страх Ягоны няхай не палохае мяне.
 
Хай Ён забярэ ад мяне бізун Свой, і страх Яго хай не палохае мяне.

І тады я буду гаварыць, і ня буду баяцца Яго, бо так я ня маю адвагі.
 
І буду я тады гаварыць, і не буду баяцца Яго, бо так я сам не ў сабе.