Ёва 28 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017
Сапраўды, срэбра мае пачаткі жылаў, і ёсьць месца для золата, дзе яго ачышчаюць.
Срэбра мае пачаткі жылаў, і ў золата ёсць месца, дзе яго плавяць.
Жалеза здабываецца з парахна, і з каменя топіцца медзь.
Жалеза здабываецца з зямлі, і камень, растоплены жарам, у медзь ператвараецца.
[Чалавек] паставіў мяжу цемры, і дасьледуе ўсё да краю, і [шукае] камяні ў цемры і ценю сьмерці.
Усталяваў [чалавек] мяжу цемры, і даследуе ўсё сам да канца, нават камень змроку і ценю.
Капаюць капальні там, дзе не хадзілі ногі, зыходзяць у глыбіню, вісяць і хістаюцца далёка ад людзей.
Вандроўны люд адкрыў падземныя праходы, якія забыты нагою; вісяць яны, хістаючыся больш за вандроўніка.
Зямля, з якой хлеб вырастае, у глыбіні перавернута, як агнём.
Зямля, з якой хлеб вырастаў, у глыбіні перавернута, як агнём.
Камяні ейныя — месца шафіра, і пясок золата ў ёй.
Камяні яе — месца сапфіра, і глеба яе — золата.
Драпежная птушка ня ведае сьцежкі [туды], і ня бачыць яе вока арла.
Драпежная птушка не ведае сцежкі туды, і не бачыць яе вока арла.
Не тапталі яе сыны пыхлівасьці, і не праходзіў па ёй леў.
Не тапталі яе сыны пыхі, і не праходзіла па ёй ільвіца.
Выцягвае [чалавек] руку сваю на крэмень, і пераварочвае горы да падножжа.
Выцягвае ён руку сваю на крэмень, да падножжа пераварочвае горы.
У скалах высякае каналы, і ўсё каштоўнае бачыць вока ягонае.
У скалах высякае каналы, і ўсё каштоўнае бачыць вока яго.
І спыняе ён цячэньне рэк, і скарбы выдабывае на сьвятло.
Выведаў ён глыбіні рачныя і вывеў на свет утоенае.
Але дзе знаходзіцца мудрасьць, і дзе месца розуму?
Але дзе знайсці мудрасць? І дзе месца розуму?
Чалавек ня ведае туды дарогі і не знаходзіць яе на зямлі жывых.
Чалавек не ведае яе сутнасці, і не знайсці [яе] на зямлі жывых.
Бездань кажа: “Няма яе ў-ва мне”, і мора кажа: “Няма яе ў-ва мне”.
Бездань кажа: “Няма яе ўва мне”, і мора гаворыць: “Няма яе ўва мне”.
Не даецца яна за золата і не здабываецца яна за вагу срэбра.
Нельга даць за яе чыстага золата, і не ўзважыць срэбра ў абмен на яе.
Ня плаціцца за яе ані золатам Афіру, ані каштоўным оніксам або шафірам.
Нельга заплаціць золатам Афіру, ані найкаштоўнейшым сарданіксам, ані сапфірам.
Не раўняецца да яе золата і шкло, не замяніць яе на посуд залаты.
Не зраўняецца з ёю золата або шкло, не прамяняць яе на залаты посуд.
Каралі і крышталь ня ўзгадваюцца [пры ёй]; цана мудрасьці — большая за пэрлы.
Пра каралі і крышталь не ўспомняць у параўнанні з ёй, і валоданне мудрасцю лепшае за перлы.
Ня варты яе тапаз з Кушу, і золатам чыстым не ацэніш яе.
Не зраўняецца з ёю тапаз з Этыёпіі, і не прыпадобніш яе да найчысцейшага золата.
Адкуль паходзіць мудрасьць, і дзе месца розуму?
Дык адкуль паходзіць мудрасць і дзе месца розуму?
Схаваная яна ад вачэй усіх жывых, птушкам нябесным невядомая.
Схаваная яна ад вачэй усіх жывых і нябесным птушкам невядомая.
Абадон і сьмерць кажуць: “Вушамі нашымі мы чулі пра славу яе”.
Абадон і смерць кажуць: “Вушамі нашымі мы чулі пра славу яе”.
Бог разумее шлях яе, і Ён ведае месца ейнае.
Бог ведае дарогу яе, і Ён ведае месца яе.
Бо Ён разглядае краі зямлі, і бачыць усё, што пад небам.
Ён бачыць ускрайкі зямлі і заўважае ўсё, што пад небам.
Калі даваў Ён сілу ветру і ўсталёўваў водам берагі,
Ён надаў вятрам вагу і воды адмераў меркаю.
калі даваў закон дажджам, і шлях грымоту і маланцы,
Калі даваў закон дажджам і шлях навальніцам грымотным,
тады бачыў Ён яе, і выявіў, і ўмацаваў яе, і дасьледаваў яе.
тады ўбачыў Ён яе і расказаў, і прыгатаваў, і даследаваў яе.
І сказаў Ён чалавеку: “Страх перад Госпадам — гэта мудрасьць; а пазьбягаць зла — розум”».
І сказаў Ён чалавеку: “Вось, страх Госпадаў — гэта і ёсць мудрасць; а пазбягаць зла — гэта розум”».
