Ёва 38 разьдзел

Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017

 
 

І адказаў ГОСПАД з віхуры, і сказаў:
 
Тады Госпад з віхуры сказаў Ёву ў адказ:

«Хто гэта, што неразумнымі словамі зацямняе задумы Мае?
 
«Хто гэта, што неразумнымі словамі зацямняе задуму?

Падперажы, як мужчына, паясьніцу тваю, і Я буду пытацца ў цябе, і ты тлумач Мне.
 
Перапаяшы, як мужчына, сцёгны свае, і Я буду пытацца ў цябе, і ты тлумач Мне.

Дзе ты быў, калі Я закладваў падваліны зямлі? Адкажы Мне, калі маеш веды?
 
Дзе ты быў, калі Я закладваў падмурак зямлі? Адкажы Мне, калі маеш розум.

Хто даў меру ёй, ці ты ведаеш? Або хто працягнуў над ёй вяроўку мерную?
 
Хто даў меру ёй, ці ты ведаеш? Або хто працягнуў над ёй вяроўку мерную?

На чым замацаваны падваліны яе? Або хто залажыў кутні камень яе,
 
На чым замацавана апірышча яе? Або хто залажыў кутні камень яе,

калі гаманілі з радасьцю зоркі ранішнія, і калі радасна ўсклікалі ўсе сыны Божыя?
 
калі гаманілі разам зоркі раннія і калі радасна цешыліся ўсе сыны Божыя?

Хто зачыніў мора брамамі, калі вырывалася яно, [нібы] з улоньня выходзіла;
 
Хто зачыніў мора брамамі, калі вырывалася яно, нібы з улоння выходзячы,

калі апранаў у хмары яго, і ў імглу, як у пялёнкі, спавіваў?
 
калі апранаў у хмары яго і ў імглу яго, як у пялёнкі, спавіваў?

Я паставіў мору межы ейныя, і паставіў загарадкі і брамы,
 
Я акрэсліў яго сваімі межамі і паставіў загарадку і брамы,

і сказаў: “Дасюль дойдзеш, а далей не пяройдзеш, і тут спыніш узбураныя хвалі твае”.
 
і сказаў: “Дасюль дойдзеш, а далей не пяройдзеш, і тут разаб’еш узбураныя хвалі твае”.

Ці ты загадваў у дні твае сьвітаньню і ці вызначаў зараніцы месца яе,
 
Ці загадваў ты па днях сваіх світанню і ці вызначаў зараніцы месца яе,

каб ахапіла яна канцы зямлі, і каб вынішчаны былі на ёй бязбожнікі,
 
і, калі б ты трымаў за канцы зямлю, ці выкалачаны былі б бязбожнікі з яе?

каб [зямля] зьмянілася як гліна пад пячаткай, і сталася, як адзеньне каляровае,
 
Той, хто пад пячаткай, зменіцца, як гліна, і стане, як адзенне каляровае.

каб забранае было ад бязбожных сьвятло іхняе і зламанае рамяно ўзьнесенае?
 
Будзе забранае ў бязбожных святло іх, і зламаецца рука ўзнесеная.

Ці ты даходзіў да крыніцаў мора, і ці ты хадзіў па дне бяздоньня?
 
Ці даходзіў ты да крыніц мора, і ці хадзіў па дне бяздоння?

Ці адкрытыя былі табе брамы сьмерці, і ці бачыў ты дзьверы цемры сьмяротнай?
 
Ці адкрытыя былі табе брамы смерці, і ці бачыў ты дзверы цемры?

Ці аглядаў ты абшары зямлі? Раскажы Мне, калі ведаеш усё гэта.
 
Ці аглядаў ты абшары зямлі? Раскажы Мне, калі ведаеш усё.

Пры якой дарозе жыве сьвятло, і дзе месца цемры,
 
Пры якой дарозе святло жыве, і дзе месца цемрадзі,

каб завесьці яе да межаў ейных, і ведаць сьцежкі да дому яе?
 
каб давёў ты кожнае паасобку да межаў сваіх і зразумеў шляхі дому яго?

Ты ведаеш, бо тады ты быў ужо народжаны, і лік дзён тваіх вельмі вялікі!
 
Ты ведаеш, бо тады ты быў ужо народжаны, і лічба дзён тваіх вельмі вялікая!

Ці ты даходзіў да сховішча сьнегу і ці бачыў сховішча граду,
 
Ці даходзіў ты да сховішча снегу і ці бачыў ты сховішчы граду,

які Я падрыхтаваў на час гора і на дзень бою і вайны?
 
якія падрыхтаваў Я на час гора і на дзень бою і вайны.

Па якім шляху разьліваецца сьвятло і разыходзіцца вецер палючы па зямлі?
 
Па якім шляху разліваецца святло, разыходзіцца палючы вецер па зямлі?

Хто вызначыў пратоку для навальніцы і шляхі для маланкі і грымотаў,
 
Хто вызначыў накірунак самай гвалтоўнай навальніцы і шлях для грымотнай маланкі,

каб ліў дождж на зямлю бязьлюдную, на пустыню, дзе няма ніводнага чалавека,
 
каб ліў дождж на зямлю бязлюдную, у пустыні, дзе няма ніводнага са смяротных,

каб насыціць [вадою] пустыню і пушчу, і каб вырасьціць траву [на засохлай зямлі]?
 
каб насыціць бездарожжа і пустэчу і каб вырасціць траву на засохлай зямлі?

Хто ёсьць бацькам дажджу? Або хто нарадзіў кроплі расы?
 
Хто ёсць бацька дажджу? Або хто нарадзіў кроплі расы?

З чыйго нутра выйшаў лёд, і хто родзіць шэраш на небе?
 
З чыйго нутра нарадзіўся лёд, і хто нарадзіў іней на небе?

Як камень вада цьвярдзее, і аблічча бяздоньня замярзае.
 
Як камень, вада цвярдзее, і паверхня бяздоння сціскаецца.

Ці ты можаш зьвязаць зьвязы Стажар’я, і ці можаш разьвязаць вузел Касцоў?
 
Ці здолееш злучыць шэраг зорак Пляядаў або ці зможаш развязаць пояс Арктура?

Ці ты выведзеш зорку ранішнюю ў свой час, і ці Воз з сынамі ягонымі накіруеш?
 
Ці выведзеш Паўночную Карону ў свой час, і Мядзведзіцу з сынамі ты павядзеш?

Ці ты ведаеш законы неба, і ці можаш напісаць іх на зямлі?
 
Ці ведаеш ты законы неба і ці можаш напісаць іх на зямлі?

Ці можаш падняць голас твой да аблокаў і хвалямі вады накрыць сябе?
 
Ці ўздымеш свой голас да хмар, і каб хвалі вады накрылі цябе?

Ці можаш паслаць бліскавіцы, і ці пойдуць яны, і ці скажуць табе: “Вось мы!”
 
Ці пашлеш ты бліскавіцы, і ці пойдуць яны і скажуць табе: “Мы тут”?

Хто ўлажыў у нутро ібіса мудрасьць, і хто пеўню даў розум?
 
Хто ўклаў у нутро ібіса мудрасць, і хто пеўню даў розум?

Хто мудрасьцю лічыць хмары, і хто можа нахіліць начыньні нябесныя,
 
Хто з мудрасцю размяркуе хмары, і хто зрушыць бурдзюкі нябесныя,

калі пыл цьвярдзее ў камяні, замяняецца ў груды?
 
калі пыл становіцца цвёрдай зямлёй, а глеба зліпаецца?

Ці ты для ільвіцы наловіш здабычы, і голад ільвянятаў задаволіш,
 
Ці львіцы ты наловіш здабычы і душы львянят яе задаволіш,

калі яны вылежваюцца ў логвах сваіх, або ў гушчары цікуюць?
 
калі яны вылежваюцца ў логавах або ў гушчары пільнуюць у засадзе?

Хто гатуе крумкачу страву ягоную, калі дзеці ягоныя клічуць да Бога і блукаюць бяз ежы?
 
Хто гатуе крумкачу страву яго, калі дзеці яго, туляючыся, клічуць да Бога, бо не маюць ежы?