Ёва 24 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017
Чаму ня вызначаны час [суду] Усемагутнага, і тыя, што ведаюць Яго, ня бачаць дзён Ягоных?
Чаму не ўтоены час ад Усемагутнага і тыя, што пазналі Яго, не ведаюць дзён Яго?
[Бязбожнікі] межы пераносяць, рабуюць статкі і пасьвяць іх,
Адны пераносяць межы, рабуюць статкі і пасвяць іх,
асла ў сіротаў адбіраюць, бяруць у заклад вала ў удавы,
у сірот адбіраюць асла, бяруць у заклад вала ўдавы,
убогіх спіхваюць з дарогі, і ўсе прыгнечаныя зямлі змушаныя хавацца.
убогіх збіваюць са шляху, і ўсе пакорлівыя зямлі змушаны хавацца.
Вось, як аслы ў пустыні, выходзяць [небаракі] на працу сваю, шукаючы хлеб для дзяцей у стэпе.
Другія, як аслы на пустыні, выходзяць яны на працу сваю, чуваючы дзеля здабычы, дзеля хлеба для дзяцей на пустыннай зямлі.
Жнуць яны траву на полі і зьбіраюць вінаград у бязбожнага,
Жнуць яны не на сваім полі і збіраюць вінаград у бязбожніка.
начуюць голыя, без адзеньня, і ня маюць чым накрыцца ў холад,
Начуюць яны голыя, без адзення, і не маюць чым накрыцца ў холад.
мокнуць у гарах ад дажджоў, і, ня маючы прытулку, туляцца да скалаў.
Мокнуць яны пад горным дажджом і, не маючы прыстанішча, туляцца да скал.
Адрываюць сіротаў ад грудзей, і ад убогіх бяруць заклад.
Адрываюць сірот ад грудзей і ўбогага бяруць у заклад.
Голыя ходзяць яны, без адзеньня, і галодныя носяць снапы.
Голыя ходзяць яны, без адзення, і галодныя зносяць снапы.
У мурах выціскаюць алей, і ціснуць віно ў тоўчні, і смагнуць.
Сярод муроў выціскаюць алей і, тупаючы ў выціскальнях, смагнуць.
У гарадах, паміраючы, стогнуць; душа калечаных крычыць, але Бог не зважае на зло.
У гарадах, паміраючы, стогнуць; і душа зраненых крычыць, ды Бог не забараняе гэтага.
Яны бунтуюцца супраць сьвятла, і ня ведаюць шляхоў Ягоных, і не сядзяць на сьцежках Ягоных.
Яны былі супраць святла, і не ведалі шляхоў Яго, і не затрымліваюцца на сцежках Яго.
На сьвітаньні ўстае забойца, забівае ён беднага і ўбогага, і ноччу ходзіць як злодзей.
На світанні ўстае забойца, забівае ён няшчаснага і беднага, а ноччу ён будзе, быццам злодзей.
Вока чужаложніка чакае цемры, кажучы: “Ня ўбачыць мяне вока”, і хавае твар свой за заслонай.
Вока чужаложніка чакае цемры, кажучы: “Не ўбачыць мяне вока”, і хавае ён твар свой.
У поцемках падкопваюцца пад дамы, а днём замыкаюцца, і ня ведаюць яны сьвятла.
У поцемках падкопваюцца яны пад дамы, а днём яны хаваюцца і не ведаюць святла.
Бо раніца для іх усіх — цень сьмерці; бо ведаюць яны жудасьці цемры.
Калі ж нечакана заззяе зараніца, яны лічаць яе ценем смерці; калі нават развіднее — [для іх] гэта страхі ценю смяротнага.
Лёгкі ён на абліччы вады, і праклятая доля ягоная на зямлі, і ня вернецца ён на шлях да вінаградніку.
Лёгкі такі на паверхні вады, і праклятая доля яго на зямлі, і няма нікога, хто б накіраваў яго да вінаграднікаў.
Суш і сьпякота высушылі воды сьнегавыя, і гэткая адхлань для тых, што саграшылі.
Суш і спякота занадта высушылі воды, і гэтак пекла — тых, што зграшылі.
Няхай забудзецца пра яго ўлоньне [маці], і няхай смакуюць цела ягонае чэрві, няхай не застаецца памяці пра яго, але як дрэва няхай зломіцца беззаконьнік.
Хай забудзецца пра яго ўлонне маці, хай станецца ён асалодай чарвям, хай не застаецца аб ім успаміну, але, як дрэва, хай зломіцца злачыннасць.
Ён пасьвіцца з бясплоднай, якая не нараджала, і ўдаве ня робіць дабра.
Ліха ўчыніў ён бясплоднай, якая не нараджае, і ўдаве не ўчыніў ён дабра.
Ён здужвае сілай сваёю магутных, ён устае, і [ніхто] ня мае пэўнасьці ў жыцьці сваім.
Ён здужвае сілай сваёю магутных, і калі ён падымецца, то не будзе верыць жыццю свайму.
[Бог] дае яму месца бясьпекі, і ён на гэта абапёрся, але вочы Ягоныя — на шляхах іхніх.
Але Бог даў яму месца бяспечнае, на якое ён абапёрся, але вочы Яго на шляхах яго.
Падняліся яны трохі, і няма іх, і паніжаны, і прападаюць, і зрэзаныя яны як каласы.
Падняліся яны невысока і не ўтрымаюцца, і паніжаны будуць, як усе, і прападуць, і, як вярхі каласоў, будуць зрэзаны.
Калі гэта ня так, хто зможа мяне аспрэчыць і марнотай палічыць словы мае?»
Калі гэта не так, хто можа мяне аспрэчыць, што я схлусіў, і нікчэмнасцю палічыць мае словы?»
