Ёва 11 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017
І адказаў Цафар з Наамы, і сказаў:
І сказаў у адказ Зафар Нааматыт:
«Ці ж таму, хто шмат гаворыць, нельга адказаць, або ці чалавек гаваркі апраўдаецца?
«Ці ж таму, хто шмат гаворыць, нельга адказаць? Або ці чалавек гаваркі апраўдаецца?
Ці ж пустая гаворка твая прымусіць людзей маўчаць, і ня будзе каму асароміць цябе?
Ці ж твая пустая гаворка прымусіць людзей маўчаць і не будзе каму спыніць цябе, калі ты пасміхаешся з іншымі?
Бо ты сказаў: “Слушная рада мая, і чысты я ў вачах Тваіх”.
Бо ты сказаў: “Шчырае слова маё, і чысты я ў вачах Тваіх”.
Але калі б Бог прамовіў слова, і адкрыў вусны Свае да цябе,
Няхай бы Сам Бог пагаварыў з табою і адкрыў вусны Свае для цябе;
і адкрыў табе таямніцы мудрасьці, што вышэй за ўсякае разуменьне! І ты даведаешся, што Бог забыўся пра беззаконьні твае.
каб паказаў Ён табе таямніцы мудрасці і патаемныя рады Яго, — ты б зразумеў, што многа менш Ён патрабуе ад цябе, чым заслугоўвае правіннасць твая.
Ці можаш ты сьцяміць глыбіні Божыя, і ці можаш дайсьці да межаў Усемагутнага?
Хіба заўважыш ты сляды Божыя і хіба спасцігнеш дасканала Усемагутнага?
Бо Ён — вышэйшы за неба, і што ты зробіш? Ён — глыбейшы за пекла, і як ты нешта будзеш ведаць?
Ён вышэй за неба, і што ты зробіш? Ён глыбей за пекла, і што ты спасцігнеш?
Даўжэйшая за зямлю мерка Ягоная і шырэйшая за мора.
Даўжэйшая за зямлю мерка Яго і шырэйшая за мора.
Калі Ён праходзіць, хто Яго спыніць? Калі ставіць на суд, хто запярэчыць Яму?
Калі Ён руйнуе або закрывае і сціскае, хто запярэчыць Яму?
Бо Ён ведае марнасьць чалавечую і бачыць злачынствы, і ўсё заўважае.
Бо Ён ведае марнасць чалавечую; і няўжо ж не заўважае правіннасць, бачачы яе?
І чалавек пусты стане разважлівым, хоць і нараджаецца ён, як асёл дзікі.
Але і чалавек пусты робіцца разважлівым; а нараджаецца ён, як дзікае асляня.
Калі ты ўмацуеш сэрца тваё і да Яго ўзьнясеш рукі твае,
Ты ж, калі сэрца сваё ўмацуеш і да Яго ўзнімеш свае рукі,
калі беззаконьне, што ў руцэ тваёй, ты адкінеш і ня будзе месца няпраўдзе ў намёце тваім,
калі несправядлівасць, што ў руцэ тваёй, ты адкінеш ад сябе і не застанецца няпраўды ў тваёй палатцы,
тады ты падымеш аблічча тваё без правіны, і будзеш моцны, і ня будзеш баяцца.
тады ты зможаш падняць аблічча тваё без заганы, і будзеш сталы, і не будзеш баяцца.
Бо ты забудзешся на гора тваё, і ўзгадаеш пра яго, як пра дождж, што мінуў.
Бо забудзешся ты на сваё гора і ўзгадаеш яго, як воды, што сплылі.
І жыцьцё тваё будзе як сьвятло апоўдні, і цемра заясьнее, як сьвітаньне.
І быццам бы святло паўдзённае ўзыдзе для цябе пад вечар, і, калі ты падумаеш, што цябе пакрыла цемра, заззяеш, як зараніца.
І будзеш ты пэўны, бо маеш надзею, і глянеш наўкола, і будзеш спаць спакойна.
І будзеш ты мець надзею, паклаўшы перад сабою спадзяванне, і, пахаваны, будзеш спаць спакойна.
Будзеш адпачываць, і ніхто ня будзе палохаць цябе, і многія будуць шукаць аблічча твайго.
Будзеш адпачываць, і не будзе каму цябе палохаць, і многія будуць запабягаць перад тваім абліччам.
А вочы бязбожных сасьлепнуць, і ня будуць яны мець прытулку, і надзея іхняя — стогн душы».
А вочы бязбожных аслепнуць, і прыбежышча знікне ад іх, і надзея іх — знікненне».
