Ёва 20 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017
І адказаў Цафар з Наамы, і сказаў:
У адказ сказаў Зафар Нааматыт:
«Вось, разважаньні мае прынукаюць адказваць, і неспакой у-ва мне.
«Таму разважанні мае зноў абуджаюць мяне, што разуменне заззяла ўва мне.
Упіканьне, якім мяне зьневажаў, я выслухаў, і дух розуму майго паказвае мне.
Павучанне, якім ты мяне папракнуў, я выслухаю, а дух разумення майго адкажа мне.
Ці ня ведаеш ты, што ад пачатку, як нарадзіўся чалавек на зямлі,
Ці не ведаеш ты гэтага ад пачатку, з часу, калі з’явіўся чалавек на зямлі,
радасьць злачынцаў кароткая, і пацеха бязбожных на момант толькі.
што радасць несправядлівых кароткая і весялосць бязбожнікаў — быццам імгненне.
Калі пыха ягоная падымецца да неба, і галава ягоная дакранецца хмараў,
Калі пыха яго падымецца да неба, і галава яго дакранецца да хмар,
як гной прападзе ён, і тыя, што бачылі яго, спытаюцца: “Дзе ён?”
як гной, канчаткова прападзе ён, і якія бачылі яго, спытаюцца: “Дзе ён?”
Як сон прамінае ён, і не знайсьці, пралятае, быццам марыва начное.
Як сон, што адлятае, ён не знойдзецца, праміне ён, як начное марыва.
Вока, якое бачыла яго, ужо ня ўбачыць яго, і месца ягонае ня ўбачыць яго болей.
Вока, якое бачыла яго, ужо не ўбачыць, і яго месца больш не будзе глядзець на яго.
Сыны ягоныя прасіць будуць ласкі ва ўбогіх, і рукі ягоныя аддадуць маёмасьць сваю.
Сыны яго будуць імкнуцца спадабацца ўбогім, і рукі іх аддадуць яму маёмасць яго.
Косткі ягоныя, поўныя сілы маладосьці, разам з ім будуць спаць у парахне.
Косці яго, што былі поўныя [сілы] маладосці, разам з ім будуць спаць у парахне.
Калі салодкае ў вуснах ягоных зло, схаванае пад языком ягоным,
Калі салодкае будзе ў вуснах яго зло, ён схавае яго пад языком сваім,
і будзе ён шкадаваць яго, і ня кіне яго, але будзе трымаць у вуснах сваіх,
будзе ён шкадаваць яго, ды не кіне яго і будзе трымаць у горле сваім,
тады хлеб у жываце ягоным пераменіцца ў жоўць зьмяіную.
хлеб яго ва ўлонні яго пераменіцца ў жоўць змяіную знутры.
Багацьці, якія ён праглынуў, вырыгае, выцягне іх Бог з жывата ягонага.
Багацці, якія ён праглынуў, званітуе, і выцягне іх Бог з жывата яго.
Праглыне ён атруту зьмяіную, і заб’е яго язык гадзюкі.
Піў ён атруту змяіную — і заб’е яго язык гадзюкі.
Ня ўбачыць ён ручаёў алею, рэк, якія мёдам і малаком ацякаюць.
Не ўбачыць ён ручаёў алею, рэк мёду і масла.
І верне ён здабытак з чужой працы, і не праглыне яго, і ня будзе цешыцца з багацьцяў набытых.
Верне ён здабытак свой; не праглыне [яго], не будзе цешыцца з багаццяў ад продажу.
Бо ён крыўдзіў і не зважаў на ўбогіх, рабаваў дамы, якія не будаваў.
Бо, выдаткуючы, ён пакрыўдзіў убогіх, абрабаваў дом, а не збудаваў яго.
Ніколі не наядаўся жывот ягоны, і ніколі ня мог ён дагадзіць прагавітасьці сваёй.
Ніколі не насычаўся жывот яго і ў жаданнях сваіх не мог ён здаволіцца.
Нічога не заставалася з-за абжорства ягонага, і таму не застанецца нічога з маёмасьці ягонай.
Нічога не заставалася ад спажывання яго, і таму не застанецца нічога з маёмасці яго.
Калі наесца, цесна яму будзе, і ўсякая бяда будзе нападаць на яго.
Калі ён наесца, цесна яму будзе, і ўсякая пакута будзе нападаць на яго.
Калі будзе напаўняць жывот свой, Бог спашле на яго ярасьць гневу Свайго, і вылье на яго кару Сваю.
Хай напоўніць ён жывот свой: спашле на яго Бог гнеў абурэння Свайго і вылье на яго вайну Сваю.
Будзе ён уцякаць ад зброі жалезнай, і патрапіць пад лук мядзяны.
Будзе ўцякаць ён ад жалезнай зброі ды патрапіць пад медны лук.
Страла паб’е цела ягонае і пячонку ягоную, і нахлынуць на яго рэчы страшныя.
Страла праб’е цела яго, а маланка — печань яго; прыйдуць да яго і апануюць яго жахі,
Цемра захаваная для яго, і будзе паліць яго агонь, які ніхто не разьдзьмухвае, і тое, што засталося ў намёце ягоным, будзе зьнішчана.
уся цемра, скрытая ў сховішчах яго; паглыне яго агонь, якога не запальваюць; будзе знішчаны ён, калі застанецца ў палатцы сваёй.
Нябёсы аб’явяць бязбожнасьць ягоную, і зямля паўстане супраць яго.
Нябёсы абвесцяць несправядлівасць яго, і зямля паўстане супраць яго.
Будзе зьнішчаны ўраджай дому ягонага, і разальецца ў дзень гневу Божага.
Будзе знішчаны род дому яго, будзе зрынуты ён у дзень гневу Божага.
Такая доля перад Богам чалавека бязбожнага і спадчына, прызначаная для яго Богам».
Такая доля чалавека бязбожнага ад Бога і спадчына, вызначаная яму Госпадам».
