Ёва 15 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Чарняўскага 2017
І адказаў Эліфаз з Тэману, і сказаў:
У адказ сказаў Эліфаз Тэманіт:
«Ці ж будзе мудры адказваць на словы пустыя, і ці напоўніць жывот свой ветрам палючым?
«Ці ж будзе мудры адказваць на словы пустыя і ці напоўніць жывот свой гарачым ветрам?
Ці будзе спрачацца словамі пустымі і словамі, якія нічым не дапамогуць?
Ці будзе спрачацца словамі пустымі, і словамі, якія нічым не дапамогуць?
Ты адкідаеш страх Божы і аслабляеш малітву да Бога.
Ты адкідаеш страх Божы і перашкаджаеш у малітве да Бога.
Вусны твае гавораць паводле сапсутасьці тваёй, і ты карыстаешся мовай хітруноў.
Твая сапсаванасць вучыць твае вусны, і ты карыстаешся мовай хітруноў.
Асуджаюць цябе вусны твае, але ня я, і губы твае сьведчаць супраць цябе.
Асуджаюць цябе вусны твае, але не я, і язык твой сведчыць супраць цябе.
Ці ты — першы чалавек, які нарадзіўся, і ці ты створаны раней за ўзгоркі?
Ці ты першы чалавек, які нарадзіўся, і ці ты створаны раней за ўзгоркі?
Ці ты слухаў на нарадзе з Богам і ўзяў сабе мудрасьць?
Ці ты раіўся з Богам і ўзяў сабе мудрасць?
Ці ты нешта ведаеш, чаго мы ня ведаем? Або нешта разумееш, чаго мы не разумеем?
Ці ты нешта ведаеш, чаго мы не ведаем? Або нешта разумееш, чаго мы не разумеем?
Паміж нас ёсьць і старыя, і сівыя, старэйшыя, чым дні бацькі твайго.
Паміж нас ёсць і старыя, і сівыя, шмат старэйшыя, чым твой бацька.
Ці табе мала пацяшэньня Божага і лагоднага слова, якое табе сказанае?
Ці табе мала Божых суцяшэнняў і лагоднага слова, учыненага з табою?
Чаму так абураецца сэрца тваё, і чаму так ганарліва глядзяць вочы твае,
Чаму так уздымаецца сэрца тваё, ды чаму так устрывожаны вочы твае?
што ты гневаешся на Бога і вырываюцца такія словы з вуснаў тваіх?
Што ты кіруеш супраць Бога дух твой і прамаўляеш з вуснаў тваіх такія словы?
Хто такі чалавек, каб быць яму беззаганным? І ці можа быць праведным народжаны жанчынаю?
Што ёсць чалавек, каб быў ён беззаганным, і каб аказаўся справядлівым народжаны ад жанчыны?
Ён сьвятым Сваім не давярае, і нябёсы нячыстыя ў вачах Ягоных.
Вось, святым Сваім не давярае, і нябёсы не чыстыя перад абліччам Яго.
Тым больш брыдкі і сапсуты чалавек, які, як ваду, п’е ліхоту.
Тым больш сапсаваны і брыдкі чалавек, які, як ваду, п’е несправядлівасць.
Паслухай мяне, і я распавяду табе, і тое, што бачыў, раскажу табе,
Я пакажу табе, паслухай мяне: што бачыў, раскажу табе,
што мудрыя чулі і ня ўтойвалі гэтага бацькі іхнія.
пра што мудрыя сведчаць і чаго не ўтаілі ад іх бацькі іх:
Ім толькі была дадзена зямля, і паміж іх не хадзіў чужынец.
ім толькі была дадзена зямля, і паміж іх не праходзіў чужынец.
Бязбожнік мучыцца праз усё жыцьцё сваё, і няпэўны лік гадоў злачынцы.
Бязбожнік мучаецца праз усе дні свае, і няпэўны лік гадоў для гвалтаўніка.
Ён заўсёды чуе крык жахлівы вушамі сваімі, і калі падаецца, што ўсё спакойна, на яго нападае нішчыцель.
Шум страху заўсёды ў вушах яго, быццам, нават калі супакой, на яго нападае нішчыцель.
Ён ня верыць, што можа вырвацца з цемры, яму прызначана ад мяча загінуць.
Ён не верыць, што можа вярнуцца назад з цемры, бо яму наканаваны меч.
Ён бадзяецца, [шукаючы] хлеба, і дзе ён? І ён ведае, што падрыхтаваны для яго дзень цемры.
Калі намагаецца ён прасіць хлеба, — дык дзе ж? Ён ведае, што ў руцэ яго прыгатаваны дзень цемры.
Палохае яго бяда, і мучэньне на яго нападае, як валадар, падрыхтаваны да бою.
Будзе баяцца ён бяды і нястачы, яны паваляць яго, як цара, які рыхтуецца да бітвы.
Выцягвае ён руку сваю на Бога і хоча працівіцца Усемагутнаму,
Бо ён выцягнуў руку сваю супраць Бога і ўздужаўся супраць Усемагутнага,
і бяжыць на Яго з выцягнутай шыяй пад заслонай тоўстага шчыта.
ён рынуўся на Яго з выцягнутай шыяй, узброены магутным шчытом.
Ён пакрыў твар свой тлушчам сваім, а з бакоў ягоных сала зьвісае.
Тлустасць пакрыла аблічча яго, а з бакоў яго сала звісае.
Ён жыве ў гарадах апусьцелых, і ў дамах неабжытых, даведзеных да заняпаду.
Ён пасяліўся ў гарадах апусцелых, і ў дамах пустых, што ў курганы ператварыліся.
Ён ня будзе багаты, і не захаваецца маёмасьць ягоная, і на зямлі ён не запусьціць каранёў.
Ён не будзе багаты, і не захаваецца маёмасць яго; і на зямлі ён не пусціць кораня свайго.
Ня выберацца ён з цемры, і сьпёка спаліць парасткі ягоныя, і вецер абаб’е першацьвет ягоны.
Не выйдзе ён з цемры; спёка спаліць парасткі яго, і вецер знясе квецень яго.
Няхай ня верыць марнасьці ашуканы, бо марнасьць будзе ўзнагародай ягонай.
Хай не верыць марнасці ўведзены ў аблуду, бо марнасць будзе яго ўзнагародай.
Перш, чым спыняцца дні ягоныя, ён зьвяне, і галіны ягоныя не зазелянеюць.
Дні яго адымуцца перш, чым споўняцца, і парастак яго не зазелянее.
Скіне ён, як вінаградная лаза, недасьпелыя гронкі, і, як аліўка, страсе кветкі свае.
Сапсаваная будзе, як вінаграднік у першай квецені, гронка яго, ці, як аліўка, што страсае кветкі свае.
Грамада бязбожніка будзе бясплоднай, агонь спаліць намёты хабарнікаў.
Бо сям’я бязбожніка няплодная, і агонь паглыне палаткі тых, якія ахвотна хабар прымаюць.
Бо ён зачаў ліхоту і нарадзіў марнасьць, і нутро ягонае падман рыхтуе».
Бо ён пачаў пакуту і нарадзіў несправядлівасць, і нутро яго хітрасці рыхтуе».
