Ёва 38 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Яна Станкевіча
І адказаў ГОСПАД з віхуры, і сказаў:
І адказаў СПАДАР Ёву зь віхру, і сказаў:
«Хто гэта, што неразумнымі словамі зацямняе задумы Мае?
«Хто гэты, што зацямняе раду словамі бязь веданьня?
Падперажы, як мужчына, паясьніцу тваю, і Я буду пытацца ў цябе, і ты тлумач Мне.
Паперажы ж сьцёгны свае, як муж: Я буду пытацца ў цябе, а ты азнаймі Імне.
Дзе ты быў, калі Я закладваў падваліны зямлі? Адкажы Мне, калі маеш веды?
Ідзе быў ты, як Я клаў под зямлі? Кажы імне, калі цяміш.
Хто даў меру ёй, ці ты ведаеш? Або хто працягнуў над ёй вяроўку мерную?
Хто прызначыў меру ёй, калі ты ведаеш? альбо хто расьцягнуў павароз па ёй?
На чым замацаваны падваліны яе? Або хто залажыў кутні камень яе,
На чым поды яе занураныя, альбо хто палажыў вугольны камень яе,
калі гаманілі з радасьцю зоркі ранішнія, і калі радасна ўсклікалі ўсе сыны Божыя?
Як пяялі разам ранічныя гвезды, і ўсі сынове Божыя гукалі з радасьці?
Хто зачыніў мора брамамі, калі вырывалася яно, [нібы] з улоньня выходзіла;
І зачыніў мора дзьвярмі, як яно чханула з улоньня й вышла,
калі апранаў у хмары яго, і ў імглу, як у пялёнкі, спавіваў?
Як Я булакі ўчыніў адзецьцям яго й мыглу полкамі яго,
Я паставіў мору межы ейныя, і паставіў загарадкі і брамы,
І азначыў права Свае яму, і пастанавіў завалы а дзьверы.
і сказаў: “Дасюль дойдзеш, а далей не пяройдзеш, і тут спыніш узбураныя хвалі твае”.
І сказаў: "Дагэтуль дойдзеш, а не далей, і тут запынена гордасьць хваляў тваіх".
Ці ты загадваў у дні твае сьвітаньню і ці вызначаў зараніцы месца яе,
Ці можаш расказаць ты раніцы за дзён жыцьця свайго і паказаць месца золку,
каб ахапіла яна канцы зямлі, і каб вынішчаны былі на ёй бязбожнікі,
Каб ён ахапляў канцы зямлі й страсануў зь яе нягодных,
каб [зямля] зьмянілася як гліна пад пячаткай, і сталася, як адзеньне каляровае,
Каб яна абярнулася, як гліна пад пячацяй, сталася, як адзецьце;
каб забранае было ад бязбожных сьвятло іхняе і зламанае рамяно ўзьнесенае?
І адняць ад нягодных сьвятло іхнае, і высокае плячо зламіць?
Ці ты даходзіў да крыніцаў мора, і ці ты хадзіў па дне бяздоньня?
Ці дайшоў ты да жаролаў мора, скумаць глыбіню ці хадзіў ты?
Ці адкрытыя былі табе брамы сьмерці, і ці бачыў ты дзьверы цемры сьмяротнай?
Ці аб’явіліся табе брамы сьмерці, і брамы сьценю сьмерці ці бачыў ты?
Ці аглядаў ты абшары зямлі? Раскажы Мне, калі ведаеш усё гэта.
Ці спатачаеш ты шырыню зямлі? Скажы, калі ведаеш, усе гэта.
Пры якой дарозе жыве сьвятло, і дзе месца цемры,
Кудэй дарога, ідзе перабывае сьвятло? а цемра, ідзе месца яе?
каб завесьці яе да межаў ейных, і ведаць сьцежкі да дому яе?
Ці можаш ты ўзяць яе да граніцы яе й можаш спатачыць сьцежкі да дому яе?
Ты ведаеш, бо тады ты быў ужо народжаны, і лік дзён тваіх вельмі вялікі!
Ты ведаеш, бо ты быў нарадзіўшыся тады, і лік дзён тваіх чысьлены!
Ці ты даходзіў да сховішча сьнегу і ці бачыў сховішча граду,
Ці дайшоў ты аж да скарбаў сьнегу, і скарбы граду ці бачыў ты,
які Я падрыхтаваў на час гора і на дзень бою і вайны?
Каторыя Я хаваю на час бяды, на дзень бітвы а вайны?
Па якім шляху разьліваецца сьвятло і разыходзіцца вецер палючы па зямлі?
Кудэй дарога да месца, ідзе разьдзяляюць сьвятло, усходні вецер разганяецца па зямлі?
Хто вызначыў пратоку для навальніцы і шляхі для маланкі і грымотаў,
Хто апрычыў латак дзеля паводкі і дарогу маланкам пяруноў,
каб ліў дождж на зямлю бязьлюдную, на пустыню, дзе няма ніводнага чалавека,
Каб ішоў дождж на зямлю, ідзе няма людзіны, на пустыню, ідзе няма чалавека,
каб насыціць [вадою] пустыню і пушчу, і каб вырасьціць траву [на засохлай зямлі]?
Каб учыніць досыць пустой а бязьлюднай зямлі і прычыніць рост кунежнае травы?
Хто ёсьць бацькам дажджу? Або хто нарадзіў кроплі расы?
Ці ё ў дажджу айцец? альбо хто радзіў каплі расы?
З чыйго нутра выйшаў лёд, і хто родзіць шэраш на небе?
З чыйго жывата вышаў лёд, і хто нарадзіў шэрань нябёсную?
Як камень вада цьвярдзее, і аблічча бяздоньня замярзае.
Як камень, воды схаваліся, і зьверх глыбіні замерз.
Ці ты можаш зьвязаць зьвязы Стажар’я, і ці можаш разьвязаць вузел Касцоў?
Ці зьвяжаш ты ланцугі Сітцаў альбо разьвяжаш паварозы Касцом?
Ці ты выведзеш зорку ранішнюю ў свой час, і ці Воз з сынамі ягонымі накіруеш?
Ці вывядзеш сузор’і ўпару і павядзеш Воз ізь яго дзецьмі?
Ці ты ведаеш законы неба, і ці можаш напісаць іх на зямлі?
Ці Ведаеш уставы нябёсаў, можаш устанавіць уладу іх на зямлі?
Ці можаш падняць голас твой да аблокаў і хвалямі вады накрыць сябе?
Ці ўзьнімеш голас свой да булакоў, каб множасьць вады пакрыла цябе?
Ці можаш паслаць бліскавіцы, і ці пойдуць яны, і ці скажуць табе: “Вось мы!”
Можаш паслаць маланьні, каб яны пайшлі й сказалі: "Тут мы"?
Хто ўлажыў у нутро ібіса мудрасьць, і хто пеўню даў розум?
Хто ўлажыў мудрасьць у нутр, альбо хто даў розуму кемнасьць?
Хто мудрасьцю лічыць хмары, і хто можа нахіліць начыньні нябесныя,
Хто можа палічыць булакі мудрасьцяй, альбо вадзяныя мяхі нябёсныя хто можа нахінуць,
калі пыл цьвярдзее ў камяні, замяняецца ў груды?
Як ссыпаецца пыл у кучу, і груды зьліпаюцца?
Ці ты для ільвіцы наловіш здабычы, і голад ільвянятаў задаволіш,
Ці можаш упаляваць лявіцы здабытак і жыр левянят папоўніць,
калі яны вылежваюцца ў логвах сваіх, або ў гушчары цікуюць?
Як яны корчацца ў норах сваіх, жывуць у сховах, каб цікаваць?
Хто гатуе крумкачу страву ягоную, калі дзеці ягоныя клічуць да Бога і блукаюць бяз ежы?
Хто прыгатуе ґруґану здабытак яго, як птушаняты ягоныя гукаюць да Бога й туляюцца, бо нястача жыру?
