Ёва 33 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Яна Станкевіча
Дык выслухай, Ёве, прамову маю і прыхілі вуха на ўсе словы мае.
Слухай, адылі, калі ласка, Ёве, мову маю і на ўсю гутарку маю ўважай.
Вось, я адкрываю вусны свае, і язык мой гаворыць у вуснах маіх.
Вось жа, я адчыніў вусны свае; язык мой гукае ў паднябеньню маім.
Ад шчырага сэрца плывуць словы мае, і яснае веданьне кажуць вусны мае.
Словы мае ад шчырасьці сэрца майго, і веданьне вусны мае ясна вымаўляюць.
Дух Божы ўчыніў мяне, і дыханьне Усемагутнага ажывіла мяне.
Дух Божы ўчыніў мяне, і дых Усемагучага ажывіў мяне.
Падрыхтуйся і стань перад абліччам маім, і прадстаў справу тваю.
Калі можаш, адказуй імне, прыгатуйся перад імною і стань.
Вось, я, як вусны твае перад Богам, таксама я з гліны ўфармаваны.
Вось я, бы вусны твае перад Богам; з гліны ўхармаваны я.
Вось страх [перада] мною няхай цябе не палохае, і рука мая няхай ня будзе цяжкаю над табою.
Вось, страх мой хай не палохае цябе, даланя мая на табе хай ня будзе цяжкая.
Тое, што ты гаварыў — у вушах маіх, і я чуў голас словаў тваіх:
Але, ты гукаў у вушы мае, і голас словаў тваіх я чуў.
“Чысты я, бяз грэху, беззаганны, і няма віны ў-ва мне.
Ты кажаш: "Я чысты, бяз выступу, нявінны я, і няма бяспраўя ў імне.
Але [Бог] знайшоў абвінавачваньне супраць мяне, і лічыць мяне ворагам Сваім.
Вось, Ён знаходзе прычыны непрыязьньства да мяне, Ён мае мяне за непрыяцеля Свайго.
Ён закаваў у кайданы ногі мае, пільнуе ўсе сьцежкі мае”.
Пастанавіў у калодкі ногі мае, цікуе на ўсі сьцежкі мае".
Вось, у гэтым ты няправедны. Я адкажу табе, бо Бог большы за чалавека.
Во ў гэтым не твая праўда, я адказую табе, бо Бог большы за людзіну.
Чаму ты спрачаешся з Ім, што Ён не адказвае табе ніводнага слова?
Чаму ты сьперачаешся зь Ім, што Ён не здаець табе лічбы з усіх справаў Сваіх?
Бог прамаўляе і адзін раз, і другі, а [чалавек] не зважае на гэта.
Бо Бог гукае адным парадкам і другім, ня цяміцца гэта:
У сьне і ў відзежы начным, калі моцны сон агартае людзей і ў дрымоце на ложку,
У сьне, у ночнай відзені, як нападае глыбокі сон на людзёў, як яны дрэмяць на ложках, —
адкрывае Ён вуха людзям, і палохае іх у зьявах,
Тады Ён адкрывае вушы людзкія і пячатавае навуку, даную ім,
каб адвярнуць чалавека ад учынкаў [ліхіх], і вызваліць яго ад пыхлівасьці,
Каб адвярнуць чалавека ад учынку, і гордасьць ад чалавека Ён хавае,
каб захаваць душу ягоную ад магілы, і жыцьцё ягонае, каб не загінула ад дзіды.
Ён узьдзержуе душу ягоную ад загубы й жыцьцё ягонае ад зьнішчэньня мячом.
Ён дакарае яго хваробаю на ложку ягоным і болем безупынным у костках ягоных.
І навучае болям на ягоным ложку і болям у ягоных касьцёх, —
І жыцьцё ягонае брыдзіцца хлебам, і душа ягоная — страваю найлепшаю.
І жыцьцё ягонае збрыдзе хлеб, і душа ягоная ласую ежу.
Цела яго зьнікае на вачах, і косткі, звычайна ня бачныя, адкрываюцца.
Чэзьне цела ягонае, ажно яго ня відаць, і адкрываюцца косьці ягоныя, каторыя ня былі відаць.
Набліжаецца душа ягоная да магілы, і жыцьцё ягонае — да памёршых.
І бліжыцца да ямы душа ягоная, і жыцьцё ягонае — да забіўцаў.
Калі пры ім анёл-абаронца, адзін з тысячы, які распавядзе чалавеку, у чым праведнасьць ягоная,
Калі будзе ў яго Ангіл-прычынца, адзін із тысяча, азнайміць людзіне пасьцівасьць ейную;
тады зьлітуецца [Бог] над ім і скажа: “Выратуй яго, каб не ішоў ён у магілу, бо Я знайшоў выкуп [за яго]”.
І ён міласэрны да яго, і скажа: "Вывальні яго ад зыходу да долу; Я знайшоў выкуп".
Тады цела ягонае стане, як у маладосьці, і вернецца ён у дні юнацтва свайго.
Сьвежшае за дзяцюцкае стане цела ягонае, ён зьвернецца да дзён маладосьці свае.
Ён будзе маліць Бога, і [Бог] будзе спагадны яму, і ўбачыць аблічча ягонае радасным, і верне чалавеку праведнасьць ягоную.
Моле Бога, і Ён прыйме яго, і Ён абача від ягоны з гуканьням, Ён зьверне людзіне справядлівасьць яе.
І ён паглядзіць на людзей і скажа: “Я грашыў і чыніў няправасьць, і не аднагароджана мне.
І ён будзе глядзець на людзёў, і скажа: "Ізграшыў я, і скрывіў простае, і бескарысна было імне".
Ён выкупіў душу маю, каб не трапіла ў магілу, і будзе бачыць сьвятло жыцьцё маё”.
Ён вывальне душу ягоную ад зыходу да долу, і жыцьцё ягонае будзе аглядаць сьвятліню.
Вось, усё гэта робіць Бог два, і тры разы з чалавекам,
Вось, усе гэта робе Бог разы два, тры з мужчынам.
каб адвесьці душу ягоную ад магілы, і прасьвятліць яго сьвятлом жывых.
Каб адвярнуць душу ягоную ад долу, каб ён сьвяціў у сьвятліні жыцьця.
Уважай, Ёве, паслухай мяне, і памаўчы, і я прамоўлю.
Уважай, Ёве, слухай мяне, маўчы, і я буду гукаць.
Калі маеш словы, адкажы мне. Прамоў, бо хачу, каб ты аказаўся праведным.
Калі маеш што сказаць, адказаць імне, кажы, бо я зычу апраўленьня твайго.
Калі ж ня маеш, паслухай мяне. Маўчы, і я навучу цябе мудрасьці».
Калі не; ты слухай мяне, маўчы, а я наўчу цябя мудрасьці».