Ёва 23 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Васіля Сёмухі
І адказаў Ёў, і сказаў:
І адказваў Ёў і сказаў:
«І сёньня з горыччу жальба мая, бо рука Ягоная цяжэйшая за стагнаньне маё.
яшчэ і цяпер горкае слова маё: пакуты мае цяжэйшыя за стогны мае.
О, каб я ведаў, дзе знайсьці Яго, я пайшоў бы да месца жытла Ягонага!
О, калі б я ведаў, дзе знайсьці Яго, і мог падысьці да трона Ягонага!
Я б прынёс перад аблічча Ягонае справу маю і напоўніў бы вусны мае нараканьнямі.
Я выклаў бы прад Ім усё маё і вусны мае напоўніў бы апраўданьнямі;
І ведаў бы я словы, якімі Ён адкажа, і зразумеў бы, што Ён будзе казаць мне.
уведаў бы словы, якімі Ён адкажа мне, і зразумеў бы, што Ён скажа мне.
Ці з вялікім запалам Ён будзе спрачацца са мною? Не! Ён толькі зьверне ўвагу на мяне!
Няўжо Ён у поўнай магутнасьці пачаў бы спаборнічаць са мною? О, не! Няхай бы толькі даў увагі мне.
Там справядлівы прадставіць справу сваю перад Ім, і ад Судзьдзі майго выйду я вольным.
Тады праведнік мог бы спаборнічаць зь Ім, — і я назаўсёды атрымаў бы свабоду ад Судзьдзі майго.
Але вось, я іду на ўсход, і няма Яго, і іду на захад, і не знаходжу Яго.
Але вось, я іду наперад — і няма Яго, назад — і не знаходжу Яго;
На поўначы шукаю Яго, і ня бачу, і паварочваю на поўдзень, і не заўважаю.
ці робіць Ён што зь левага боку, я ня бачу; ці хаваецца з правага, не разгледжу.
А Ён ведае шлях мой, і няхай выспрабуе мяне, выйду я [чысты], як золата.
Але Ён ведае шлях мой; няхай выпрабуе мяне, — выйду, як золата.
Нага мая трымалася сьлядоў Ягоных, я пільнаваў шляхі Ягоныя і не зыходзіў з іх.
Нага мая цьвёрда трымаецца сьцежкі Ягонай; шляхі Ягоныя я захоўваў і ня ўхіляўся зь іх.
Ад загадаў вуснаў Ягоных не адступаюся, і захоўваю словы вуснаў Ягоных як пастанову.
Ад наказаў вуснаў Ягоных не адступаўся; словы вуснаў Ягоных захоўваў болей, чым мае правілы.
Ён адзін [вырашае], і хто заверне Яго? І што захоча душа Ягоная, Ён зробіць.
Але Ён цьвёрды; і хто ўхіліць Яго? Ён робіць, чаго хоча душа Ягоная.
Бо Ён зробіць, што прызначыў пра мяне, і шмат такога ёсьць у Яго.
Так, Ён выканаў тое, што належала мне, і падобнага на гэта многа ў Яго.
Таму я дрыжу перад абліччам Ягоным, разважаю [пра Яго], і ў страху вялікім перад Ім.
Таму я дрыжу прад абліччам Ягоным; разважаю — і баюся Яго.
Бог аслабіў сэрца маё, і Усемагутны настрашыў мяне.
Бог расслабіў сэрца маё, і Ўсеўладны напалохаў мяне.
Бо не ад цемры я гіну, і аблічча маё не пакрытае змрокам.
Чаму я ня зьнішчаны раней за гэтую цемру, і Ён не схаваў мораку ад твару майго!
