Ёва 13 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017
Вось, усе бачыла вока мае, слухала вуха мае й зацеміла сабе.
Вось, усё гэта бачыла маё вока і чула маё вуха, і зразумеў я ўсё.
Колькі ведаеце вы, ведаю таксама я; не зваліўся я ніжэй за вас.
Паводле вашага ведання і я ведаю; не ніжэйшы я за вас.
Але я гукаў бы да Ўсемагучага, і даводзіць Богу жадаю.
Але ж, аднак, я буду прамаўляць да Усемагутнага, і прагну я паразважаць з Богам;
Але вы выдумляеце ману, бескарысныя лекары ўсі вы.
а вас буду выкрываць, як завадатараў хлусні, вас усіх — як марных лекараў.
О, каб вы сусім маўчэлі! гэта было б вам за мудрасьць.
Хоць бы вы памаўчалі, каб было гэта вам [залічана] за мудрасць!
Чуйце ж мае вымаўкі й паслухайце довадаў вуснаў маіх.
Дык паслухайце скаргу маю і зважце на дамаганні маіх вуснаў.
Ці вы будзеце гукаць хвальшыва Богу й гукаць манліва Яму?
Няўжо дзеля Бога вы гаворыце няпраўду і дзеля Яго прамаўляеце хітрыя словы?
Ці вы будзеце падлыгаваць відзеньню Ягонаму, ці будзеце сьперачацца за Бога?
Няўжо вы запабягаеце перад Ім і спрабуеце замест Бога выступаць у судзе?
Ці добра будзе, калі Ён прасоча вас? Ці ашукаеце Яго, як ашукуюць чалавека?
Ці добра, калі Ён вас адкіне? Ці пакпіце вы з Яго, як кпяць з чалавека?
Ён стродка пакарае вас, дарма што вы патай двудушнічаеце.
Ён вас будзе выкрываць, калі будзеце патаемна глядзець на аблічча.
Нягож вялічча Ягонае не лякае вас, і страх Яго не нападае на вас?
Няўжо веліч Яго не ўсхвалюе вас і павага да Яго не агорне вас?
Памяць вашая падобная да попелу; вышыні вашы як вышыні гліняныя.
Меркаванні вашы — гэта выслоўі з попелу; браня ваша — браня гліняная.
Замаўчыце перад імною, і я буду гукаць, што б ня стрэла мяне.
Памаўчыце крыху, каб я гаварыў, і хай што-колечы на мяне прыйдзе.
Нашто імне браць цела свае зубамі сваімі і душу сваю класьці ў даланю сваю?
Навошта мне кусаць цела сваё зубамі сваімі і душу сваю трымаць рукамі сваімі?
Вось, Ён забівае мяне, але я буду спадзявацца на Яго; я жадаў бы толькі абараніць дарогі свае перад відам Ягоным!
Нават калі Ён заб’е мяне, я буду ўскладаць надзею на Яго; аднак жа сцверджу перад абліччам Яго шляхі мае.
Таксама Ён будзе маім спасеньням, бо падлыжнік ня стане да яго.
І гэта будзе збаўленне маё, бо ніводзін бязбожнік не з’явіцца перад абліччам Яго.
Слухайце ўважліва словы мае і зьясьненьне мае вушамі сваімі.
Слухайце словы мае і ўспрымайце вушамі сваімі тлумачэнне маё.
Вось, я пачаў прававацца; ведаю, што будзе праўда мая.
Вось, наладзіў я суд; ведаю, што мяне знойдуць справядлівым.
Хто будзе сьперачацца з імною? бо тады я змоўк бы й сканаў.
Хто ёсць, хто б паспрачаўся са мной? Тады я замаўчу і скончу жыццё.
Адно дзьвюх рэчаў не рабі з імною, і тады я ня буду хавацца ад відзеньня Твайго:
Дзвюх толькі рэчаў не рабі мне, і тады я не буду хавацца ад Твайго аблічча:
Аддаль ад мяне даланю Сваю, і жах Твой няхай не калоце мяне.
прымі руку Сваю далей ад мяне і жах Твой хай мяне не палохае.
Тады гукай, і я буду адказаваць; альбо буду гукаць я, а Ты адказуй імне.
Пакліч мяне, і я адкажу Табе; або я буду гаварыць, а Ты мне адкажаш.
Колькі ў мяне бяспраўя а грахоў? выступ мой а грэх мой пакажы імне.
Якія правіннасці і грахі я маю? Пакажы мне мае ліхадзействы і злачынствы.
Чаму хаваеш відзеньне Свае і маеш мяне за непрыяцеля Сабе?
Чаму Ты хаваеш Сваё аблічча і лічыш мяне ворагам Сваім?
Ці не зарваны ліст Ты страшыш і перасьлядуеш сухое ўмецьце?
Ты сурова абыходзішся з лістком, што сарваны ветрам, і пераследуеш сухую саломінку.
Ты пішаш на мяне гарчыню й даеш імне на спадак бяспраўі маладосьці мае.
Бо Ты пішаш на мяне ўсякія горычы і хочаш апанаваць мяне грахамі маладосці маёй.
Ставіш у калодкі ногі мае й назіраеш усі сьцежкі мае, — значыш сьляды ног маіх.
Ты закаваў у кайданы ногі мае, і пільна сочыш за ўсімі сцежкамі маімі, і прыглядаешся да слядоў ног маіх.
А ён, як гнільлё гніець, як адзецьце, зьедзенае моляй.
І я спарахнею, як бурдзюк і як адзенне, што паточана моллю.
