Ёва 5 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017
Гукай; ці ёсьць адказуючы табе? і да каго ізь сьвятых ты зьвернешся?
Дык крычы, калі ёсць той, хто табе адкажа! Да каго са святых звернешся ты?
Пэўне злосьць забівае дурнога, і завідасьць губе няцямлівага.
Бо бязглуздага забівае гняўлівасць, а неразумнага губіць зайздрасць.
Я бачыў дурнога, што пусьціў карэньне, і неўспадзеўкі пракляў гасподу ягоную.
Я бачыў бязглуздага, трывала ўкаранёнага, і пракляў я дом яго ў той жа час.
Далёкія сынове ягоныя ад спасеньня, і зьбітыя ў браме, і няма ратуючага.
Далёка будуць сыны яго ад збаўлення, і будуць іх штурхаць у браме, і не будзе таго, хто б выбавіў.
Жніво ягонае галодны зьядае, і зь церня выбірае яго, і ўсьмяглы жадае багацьця ягонага;
Ураджай яго з’есць галодны, а самога яго ўзброены схопіць, і прагныя вып’юць багацце яго.
Бо ня з пылу выходзе бяспраўе, і не ізь зямлі пушчае пагоны мука;
Бо не з пылу бярэцца няшчасце, і не з зямлі вырастае пакута,
Бо чалавек родзіцца на муку, як іскры, ляцець у выш.
але чалавек спараджае працу, як птушкі ўзнімаюцца ў палёт.
А я зьвярнуўся б да Бога, і Богу аддаў бы справу сваю,
З гэтай прычыны я буду прасіць Госпада і ўзнясу прамову сваю да Бога,
Каторы чыне рэчы вялікія, няўскуманыя, чудоўныя бязь ліку;
Які чыніць вялікае, і недаследнае, і дзівоснае без ліку;
Даець дождж на відзеньне зямлі, і пасылае воды на відзеньне палёў;
Які дае дождж на аблічча зямлі і абмывае водамі палеткі;
Станове на вышыню тых, што нізка, і гаротных падымае да спасеньня.
Які пакорлівых ставіць высока, а тужлівых падтрымлівае выратаваннем;
Ён разбурае думкі хітрых, так што рукі іхныя не выпаўняюць прадпрыемства.
Які разбівае намеры ліхадзеяў, каб не змаглі рукі іх выканаць тое, што пачалі;
Ён лове мудрых у іх собскай хітрыні і рады самадыйнікаў чыне пустымі:
Які ловіць мудрых у хітрасці іх і змову нягоднікаў разбівае.
Удзень сустракаюць цемнь і, бы ночы, ходзяць вошчупкам серадня.
Днём яны забягуць у цемру і, быццам уночы, будуць навобмацак ісці апоўдні.
Ён выбаўляе ад мяча, ад вуснаў іхных і беднага — ад рукі дужога.
Затое Ён выратуе няшчаснага ад меча вуснаў іх і ад рукі пераследніка — беднага;
І бывае беднаму надзея, і несправядлівасьць зачыняе вусны свае.
і будзе спадзяванне няшчаснаму, несправядлівасць жа закрые рот свой.
Вось, шчасьлівы чалавек, каторага зыра Бог; затым караньням Усемагучага ня грэбуй;
Шчасны чалавек, якога дакарае Бог; дык ушчуваннем Усемагутнага не пагарджай.
Бо Ён ране, Ён і завязуе; Ён б’ець, ягоныя ж рукі й лечаць.
Бо Ён раніць і лечыць, Ён б’е, і рукі Яго аздараўляюць.
Із шасьцёх бедаў Ён вывальне цябе, у сёмай не даткнецца да цябе ліха.
Ад шасці бед збавіць цябе, і ў сёмы раз не кране цябе няшчасце.
У галадоў выбаве цябе ад сьмерці й на вайне ад рукі мяча.
У голад Ён выбавіць цябе ад смерці, а ў час вайны — ад рукі меча.
Ад пугі языка ты схаваешся і не зьлякаешся спустошаньня, як яно прыйдзе.
Усцеражэшся ты ад бізуна языка і не збаішся спусташэння, калі яно прыйдзе.
Із спустошаньня а з галадові пасьмяешся і зьвяроў земных не зьлякаешся;
У час спусташэння і голаду будзеш ты смяяцца ды не будзеш баяцца звяроў зямных.
Бо з каменьням палявым змова ў цябе, і зьвяры палявыя ў згодзе з табою.
Але з камянямі палявымі дамова твая і звяры зямныя будуць да цябе прыязныя.
І даведаешся, што будан твой у бясьпечнасьці, і перагледзіш сялібу сваю, і не абмылішся.
І ты даведаешся, што палатка твая ў супакоі, і, наведваючы жытло сваё, не дапусціш памылкі.
І даведаешся, што шмат насеньня твайго, і патомкаў тваіх, як травы земнае.
І даведаешся таксама, што насенне тваё будзе шматлікае і нашчадкі твае — быццам зелле зямное.
Зыйдзеш да гробу ў глыбокай старасьці, як зыходзе стог збожжа ўпару.
І ўвойдзеш у магілу ў гадах саспелых, як ставіцца сноп пшаніцы ў час свой.
Во гэта мы скумалі; гэта так; паслухай гэтага і ведай сабе».
Вось, як мы даследавалі гэта, так і ёсць; паслухай гэта і сам зразумей для сябе».
