Ёва 27 разьдзел
Кніга Ёва
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Чарняўскага 2017
І ўзноў рабіў Ёў свае адумысловае прыраўнаньне, і сказаў:
І дадаў Ёў, прцягваючы прыпавесць сваю, і сказаў:
«Жыў Бог, што адвярнуў суд мой, і Ўсемагучы, што зьнемарасьціў душу маю,
«Жыве Бог, Які пазбавіў мяне суда, і Усемагутны, Які прывёў да горычы душу маю,
Што, пакуль яшчэ дых мой у імне, і дух Божы ў ноздрах маіх,
бо, пакуль яшчэ трывае дыханне ўва мне і [пакуль] Дух Божы — у ноздрах маіх,
Ня будуць гукаць вусны мае несправядлівасьці, і язык мой ня выдумае маны!
не скажуць вусны мае несправядлівасці і язык мой не будзе гаварыць хлусні!
Далёка я ад тога, каб прызнаць вас за справядлівых; пакуль не сканаю, не адракуся ад беззаганнасьці свае.
Барані, Божа, каб я лічыў вас справядлівымі; пакуль не памру, не адступлюся ад сваёй невінаватасці.
Моцна дзяржаў я справядлівасьць сваю і ня скволю яе; ня ўпікнець імне сэрца мае ўсі дні мае.
Апраўдання свайго, якога пачаў я трымацца, не адкіну, не асуджае мяне сэрца маё за цэлае жыццё маё.
Хай непрыяцель мой будзе, як нягоднік, і паўстаючы на мяне, як несправядлівы;
Непрыяцель мой хай будзе, як бязбожнік, і праціўнік мой — як злачынца.
Бо што за надзея падлыжніку, як будзе ён адцяты, як Бог возьме душу ягоную?
Якая ж надзея бязбожніка, калі сцінае, калі забірае Бог душу яго?
Ці галашэньне ягонае пачуе Бог, як прыйдзе на яго бяда?
Ці выслухае Бог крык яго, калі прыйдзе да яго бяда?
Ці будзе мець пацеху ў Усемагучым? ці будзе гукаць Бога ў кажным часе?
Ці зможа ён цешыцца Усемагутным і прызываць Бога ўвесь час?
Наўчу вас, што ў руццэ Божай; што ў Усемагучага, не схаваю.
Я апавяшчу вам пра руку Божую, нічога не буду ўтойваць з таго, што мае Усемагутны.
Вось, усі вы сузіралі самы; дык нашто вам марнасьцяй марнавацца?
Вось жа, вы ўсё гэта бачылі, дык нашто пустая гаворка без прычыны?
Гэта дзель нягодніку ад БОГА, і спадак, што ўцісканьнікі ад Усемагучага возьмуць.
Такая вось доля грэшнага чалавека ў Бога і спадчына крыўдзіцеляў, якую атрымаюць ад Усемагутнага.
Калі памножацца сыны ягоныя, то пад меч; і патомкі ягоныя не насыцяцца хлебам.
Калі размножацца сыны яго, пад мечам будуць, і нашчадкі яго не насыцяцца хлебам.
Засталых па ім сьмерць зьвядзець да гробу, і ўдовы іх ня будуць плакаць.
Тыя, што застануцца ад яго, будуць пахаваныя ў згубе, і ўдовы яго не будуць плакаць.
Хоць ён назьбірае срэбра, як пылу, і на спраўляе адзецьця, як гліны;
Калі наносіць ён срэбра, як пяску, і нарыхтуе адзення, як гліны,
Дык ён наспраўляе, але адзявацца будзе справядлівы, і срэбра падзеле нявінны.
ён, сапраўды, прыгатуе, але апранецца ў іх справядлівы, і срэбра падзеліць бязгрэшны.
Як павучыньне, дом, што ён станове, як буда, якую вартаўнік робе.
Пабудаваў ён, як павук, дом сабе і, як вартаўнік, зрабіў сабе шалаш.
Кладзецца спаць багатыром, а гэткім ня ўстане; адчыне вочы, і ён ужо ня тый.
Багаты, калі засне, нічога з сабой не забярэ; расплюшчыць ён вочы свае і нічога не знойдзе.
Як воды, стрэнуць яго жахі; ночы ўхопе яго віхор.
Ахопіць яго нястача, як вада, ноччу прыцісне яго навальніца.
Падыйме яго вецер усходні, і ён пойдзе, і зь месца ягонага абура яго.
Падхопіць яго вецер гарачы і панясе, ды, быццам віхура, сарве яго з месца яго.
Пусьце на яго, і не пажалее; ад рукі Ягонае ён уцякае стрым галаву.
Ён нашле ўсё гэта на яго і не пашкадуе; і будзе ўцякаць, каб уцячы з рукі Яго.
Плясьне сваімі рукамі па ім, і засьвішча па ім зь месца свайго!
Будзе пляскаць над ім Сваімі рукамі і асвішча яго са Свайго месца.
