2 да Карынфянаў 11 разьдзел

 

 

Каб жа вы хоць крыху былі паблажлівыя да маёй неразважлівасці. Але вы і так паблажлівыя да мяне!

 

О, каб вы крыху пацярпелі маю неразумнасьць! Але вы і церпіце мяне!

Бо я руплюся пра вас рупнасцю Божаю. Я заручыў вас з адзіным мужам, каб паставіць вас перад Хрыстом як чыстую дзеву.

 

Бо я руплюся пра вас руплівасьцю Божай, бо я заручы́ў вас з адным Мужам, каб паставіць побач з Хрыстом чыстую дзеву.

Аднак баюся, каб так, як змей хітрасцю сваёй падмануў Еву, не былі зведзеныя думкі вашыя ад прастаты і беззаганнасці, што ў Хрысце.

 

Але баюся, каб, як зьмей зьвёў Еву подступам сваім, гэтак і вашыя думкі не папсаваліся, [адыйшоўшы] ад шчырасьці, якая ў Хрысьце.

Бо вы ахвотна прымаеце таго, хто прыходзіць і прапаведуе вам іншага Езуса, якога мы не прапаведавалі, прымаеце іншага духа, а не таго, якога ўжо атрымалі, ці іншае Евангелле, а не тое, якое ўжо прынялі.

 

Бо калі хто, прыйшоўшы, будзе абвяшчаць другога Ісуса, якога мы не абвяшчалі, ці калі вы атрымаеце іншага духа, якога ня атрымоўвалі, ці іншае Эва́нгельле, якога не прыймалі, дык вы будзеце вельмі цярплівымі.

Але думаю, што я зусім не ніжэйшы за найвышэйшых Апосталаў.

 

Але я лічу, што я ні ў чым ня горшы ад найпаважнейшых апосталаў,

Хоць я і невук у красамоўстве, але не ў пазнанні. Урэшце, усяляк і ва ўсім мы адкрыліся вам.

 

бо, хоць я просты ў слове, але ня ў веданьні, бо мы ў-ва ўсім выявілі гэта сярод вас.

Ці зграшыў я тым, што прыніжаў сябе, каб узвысіць вас, бо бескарысліва прапаведаваў вам Божае Евангелле?

 

Ці ўчыні́ў я грэх, што паніжа́ў сябе, каб узвысіць вас, бо задарма́ дабравесьціў вам Эва́нгельле Божае?

Я абіраў іншыя Касцёлы, прымаючы плату, дзеля служэння вам.

 

У другіх цэркваў я браў, атрымліваючы плату дзеля служэньня вам, і, прысутны ў вас і маючы нястачу, нікога не абцяжарваў,

Будучы ў вас ды церпячы нястачу, нікому не дакучаў, бо патрэбы мае пакрылі браты, якія прыйшлі з Македоніі. Ды і ва ўсім я стараўся і стараюся не быць для вас цяжарам.

 

бо нястачу маю дапоўнілі браты, якія прыйшлі з Македоніі; і ў-ва ўсім я пільнаваўся і буду пільнавацца, каб ня быць вам цяжарам.

Як ёсць ува мне праўда Хрыстовая, так гэтая пахвала мая не сціхне ў землях Ахаі.

 

Ёсьць праўда Хрыстовая ў-ва мне, што пахвала́ гэтая ня будзе забраная ў мяне ў краях Ахаі.

Чаму? Ці таму, што не люблю вас? Бог ведае!

 

Дзеля чаго? Ці што не люблю вас? Бог ведае!

Але тое, што раблю, буду рабіць далей, каб не даць жадаючым нагоду хваліцца тым, чым хвалімся мы.

 

Але гэта раблю і буду рабіць, каб адсекчы нагоду тым, якія хочуць [мець] нагоду, каб у тым, чым яны хваляцца, былі знойдзены такімі, як і мы.

Бо гэта фальшывыя апосталы, крывадушныя працаўнікі, якія ўдаюць з сябе апосталаў Хрыста.

 

Бо гэтакія фальшывыя апосталы, падступныя работнікі, якія робяць выгляд апосталаў Хрыстовых.

І не дзіва, бо паколькі сам сатана ўдае з сябе анёла святла,

 

І ня дзіва, бо і сам шата́н робіць выгляд анёла сьвятла.

то і слугі яго ўдаюць слугаў справядлівасці. Канец іх будзе паводле іх учынкаў.

 

Дык не вялікая рэч, калі і служыцелі ягоныя робяць выгляд служыцеляў праведнасьці; канец іхні будзе паводле ўчынкаў іхніх.

Ізноў кажу, каб ніхто не палічыў мяне неразумным. А калі не, то прыміце мяне як неразумнага, каб і мне крыху чым пахваліцца.

 

Ізноў кажу: няхай ніхто ня лічыць мяне неразумным, а калі не, дык прыйміце мяне хоць як неразумнага, каб і мне крыху нечым пахваліцца.

Што кажу, тое кажу не паводле Пана, але як бы ў шаленстве, маючы падставу для пахвалы.

 

Што кажу, тое кажу не паводле Госпада, але як у неразумнасьці, у гэткай пэўнасьці пахвальбы́.

Паколькі многія хваляцца паводле цела, я таксама буду хваліцца.

 

Калі многія хва́ляцца паводле цела, і я буду хвалі́цца.

Бо вы, будучы разумнымі, ахвотна церпіце неразумных.

 

Бо вы [людзі] мудрыя, ахвотна церпіце неразумных.

Церпіце, калі хтосьці вас знявольвае, калі хтосьці аб’ядае, калі хтосьці выкарыстоўвае, калі хтосьці ўзвышаецца, калі хтосьці б’е вас па твары.

 

Бо вы церпіце, калі хто вас зьневаляе, калі хто аб’ядае, калі хто абірае, калі хто вывышаецца, калі хто б’е вас па абліччы.

Кажу з сорамам, што мы як быццам знясіленыя. Калі хто адважваецца нечым хваліцца, то, кажучы неразважліва, адважуся і я.

 

На сорам кажу, што мы быццам саслабелі. А калі хто адважваецца ў чым, кажу ў неразумнасьці, адважваюся і я.

Яны габрэі? Я таксама. Яны ізраэльцяне? Я таксама. Яны патомства Абрагама? І я.

 

Яны Гебраі? І я. Яны Ізраільцяне? І я. Яны — насеньне Абрагама? І я.

Яны слугі Хрыста? Нібы шалёны кажу, я больш: больш у працы, больш у цямніцах, у ранах празмерных і шмат разоў пры смерці.

 

Яны — служыцелі Хрыста? Здурэўшы кажу: я больш! Шмат больш у працы, бязьмерна ў ранах, шмат больш у вязьніцах, часта пры сьмерці.

Ад юдэяў атрымаў я пяць разоў па сорак удараў без аднаго.

 

Ад Юдэяў пяць разоў атрымаў сорак [удараў] без аднаго;

Тройчы мяне білі кіямі, аднойчы каменавалі, тройчы я цярпеў караблекрушэнне, ноч і дзень прабыў я ў марской глыбіні.

 

тройчы білі мяне кія́мі, аднойчы каменава́лі; тройчы разьбіваўся карабель, ноч і дзень быў я ў глыбіні́.

Часта быў у падарожжах, у небяспецы на рэках, у небяспецы ад разбойнікаў, у небяспецы ад суайчыннікаў, у небяспецы ад язычнікаў, у небяспецы ў горадзе, у небяспецы на пустыні, у небяспецы на моры, у небяспецы сярод фальшывых братоў,

 

Часта ў падарожжах, у небясьпеках на рэках, у небясьпеках ад разбойнікаў, у небясьпеках ад свайго народу, у небясьпеках ад паганаў, у небясьпеках у горадзе, у небясьпеках у пустыні, у небясьпеках на моры, у небясьпеках між фальшывымі братамі,

у працы і знямозе, часта ў недасыпанні, у голадзе і смазе, часта ў посце, у холадзе і галечы.

 

у працы і ў стоме, часта ў чуваньнях, у голадзе і смазе, часта ў пастах, у сьцю́жы і галізьне́.

Акрамя іншых рэчаў, на мне штодня ляжыць клопат аб усіх Касцёлах.

 

Акрамя выключных [здарэньняў], у мяне штодня зграмаджэньне, турбота пра ўсе цэрквы.

Калі хто знемагае, ці я не знемагаю? Калі хто зазнае згаршэнне, ці я не пакутую?

 

Хто зьнемагае, і я не зьнемагаю? Хто горшыцца, і я не пала́ю?

Калі трэба хваліцца, то буду хваліцца сваёю слабасцю.

 

Калі мушу хвалі́цца, буду хвалі́цца маёй слабасьцю.

Бог і Айцец Пана Езуса, благаслаўлены навекі, ведае, што я не хлушу.

 

Бог і Айцец Госпада нашага Ісуса Хрыста, Які дабраслаўлёны на вякі, ведае, што я не хлушу́.

У Дамаску намеснік караля Арэты пільнаваў горад дамаскійцаў, жадаючы мяне схапіць,

 

У Дамаску намесьнік валадара Арэты ахоўваў горад Дамаск, хочучы схапіць мяне;

але ў кашы мяне спусцілі праз адтуліну ў муры, і я ўцёк ад ягоных рук.

 

і я ў кашы́ быў спушчаны з вакна праз мур, і ўцёк ад рук ягоных.