Лукаша 1 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Антонія Бокуна
Паколькі ўжо многія імкнуліся скласці апавяданне пра падзеі, якія адбыліся сярод нас,
Як ужо многія намагаліся напісаць аповесьць пра падзеі, якія ў нас адбыліся,
як перадалі нам тыя, што ад пачатку былі відавочцамі і слугамі слова,
як пераказалі нам тыя, што былі ад пачатку відавочцамі і сталіся паслугачамі Слова,
вырашыў і я дакладна даследаваць усё ад пачатку і апісаць табе ўсё па парадку, дастойны Тэафіле,
надумаў і я, прайшоўшы ўсё нанова, дакладна па парадку апісаць табе, вяльможны Тэафілю,
каб ты пазнаў праўдзівасць таго, чаму быў навучаны.
каб ты пазнаў надзейнасьць словаў, у якіх быў навучаны.
У дні Ірада, караля юдэйскага, быў адзін святар, па імені Захарыя, з роду Абія. Ён меў жонку з дачок Аарона, а імя яе было Альжбета.
Сталася ў дні Ірада, валадара Юдэйскага, [быў] сьвятар з Абіявае чаргі, на імя Захарыя, і жонка ягоная з дачок Аарона, і імя яе — Альжбета.
Абое былі справядлівымі перад Богам, жывучы беззаганна паводле ўсіх запаведзяў і наказаў Пана.
Былі яны абое праведныя перад Богам, ходзячы паводле прыказаньняў і пастановаў Госпада беззаганна.
Але не мелі дзіцяці, бо Альжбета была бясплоднай; і абое былі ўжо ў старым узросце.
І не было ў іх дзіцяці, таму што Альжбета была няплодная, і абое яны былі пажылыя ў гадах сваіх.
Калі Захарыя ў парадку сваёй чаргі выконваў святарскае служэнне перад Богам,
І сталася, калі ў парадку свае чаргі ён спаўняў сьвятарскі абавязак перад Богам,
яму паводле святарскага звычаю выпаў лёс увайсці ў святыню Пана, каб прынесці ахвяру каджэння.
выпала яму паводле звычаю сьвятароў кадзіць, увайшоўшы ў бажніцу Госпадаву.
Усё ж мноства народу малілася звонку падчас каджэння.
І ўсё мноства народу звонку малілася ў час каджэньня.
І з’явіўся яму анёл Пана, які стаяў з правага боку кадзільнага ахвярніка.
І зьявіўся яму анёл Госпадаў, які стаў з правага боку кадзільнага ахвярніку.
Захарыя збянтэжыўся, калі ўбачыў анёла, і страх ахапіў яго.
І стрывожыўся Захарыя, убачыўшы яго, і ахапіў яго страх.
Анёл жа сказаў яму: «Не бойся, Захарыя, бо выслухана просьба твая, і жонка твая Альжбета народзіць табе сына, а ты назавеш яго імем Ян.
Анёл жа сказаў яму: «Ня бойся, Захарыя; бо пачутая просьба твая, і жонка твая Альжбета народзіць табе сына, і дасі яму імя Ян.
Будзе табе радасць і весялосць, і шмат хто ўзрадуецца нараджэнню ягонаму.
І будзе табе радасьць і весялосьць, і многія ўзрадуюцца з нараджэньня ягонага.
Бо ён будзе вялікі ў вачах Пана, не будзе піць ні віна, ні сіцэры і напоўніцца Духам Святым яшчэ ва ўлонні сваёй маці.
Бо ён будзе вялікі перад Госпадам, і ня будзе піць віно і сікеру, і Духам Сьвятым напоўніцца яшчэ ва ўлоньні маці сваёй.
Многіх з сыноў Ізраэля наверне да іхняга Пана Бога.
І многіх з сыноў Ізраіля зьверне да Госпада, Бога іхняга.
І сам пойдзе перад Ім у духу і моцы Іллі, каб вярнуць сэрцы бацькоў да дзяцей, і непаслухмяных — да разважлівасці справядлівых, каб падрыхтаваць Пану народ дасканалы».
І будзе ісьці перад Ім у духу і сіле Ільлі, каб вярнуць сэрцы бацькоў дзецям, і непаслухмяным — лад думак праведнікаў, каб падрыхтаваць Госпаду народ падрыхтаваны».
Тады сказаў Захарыя анёлу: «Па чым я пазнаю гэта? Бо я стары і жонка мая ў старым узросце».
І сказаў Захарыя анёлу: «З чаго даведаюся я гэтае? Бо я — стары, і жонка мая ў гадах пажылых».
Анёл сказаў яму ў адказ: «Я Габрыэль, стаю перад Богам, і пасланы гаварыць з табою, і абвясціць табе добрую навіну пра гэта.
І, адказваючы, сказаў яму анёл: «Я — Габрыэль, які стаю перад Богам, і я пасланы гаварыць з табою і дабравесьціць табе гэтае.
І вось, ты будзеш маўчаць і не зможаш гаварыць да дня, калі гэта станецца, за тое, што не паверыў словам маім, якія збудуцца ў свой час».
І вось, будзеш ты маўчаць, і ня зможаш гаварыць да дня, калі гэта станецца, за тое, што не паверыў словам маім, якія споўняцца ў свой час».
Народ жа чакаў Захарыю і дзівіўся, што ён затрымліваецца ў святыні.
І чакаў народ Захарыю, і дзівіўся, што ён марудзіць у бажніцы.
А калі выйшаў, не мог гаварыць з імі; і яны пазналі, што ён бачыў з’яўленне ў святыні. А ён гаварыў з імі на мігах і заставаўся нямым.
А ён, выйшаўшы, ня мог гаварыць да іх; і зразумелі, што бачыў відзеж у бажніцы; і ён ківаў ім, і застаўся не́мы.
Калі скончыліся дні служэння ягонага, ён вярнуўся ў свой дом.
І сталася, калі скончыліся дні службы ягонай, ён вярнуўся ў дом свой.
І пасля гэтых дзён зачала Альжбета, жонка ягоная, і ўкрывалася пяць месяцаў, кажучы:
Пасьля гэтых дзён зачала Альжбета, жонка ягоная, і хавала гэта пяць месяцаў, кажучы:
«Так учыніў мне Пан у тыя дні, калі глянуў на мяне, каб зняць з мяне ганьбу перад людзьмі».
«Гэтак учыніў мне Госпад у дні, калі глянуў на мяне, каб зьняць з мяне ганьбу між людзьмі».
У шосты месяц Бог паслаў анёла Габрыэля ў горад галілейскі, называны Назарэт,
А ў шосты месяц быў пасланы анёл Габрыэль ад Бога ў горад Галілейскі, называны Назарэт,
да Дзевы, заручанай з мужам па імені Юзаф, з дому Давіда, а імя Дзевы — Марыя.
да дзяўчыны, заручанай з мужам на імя Язэп, з дому Давіда; а імя дзяўчыны — Марыя.
Анёл, увайшоўшы да Яе, сказаў: «Вітай, поўная ласкі, Пан з Табою».
І, увайшоўшы да яе, анёл сказаў: «Радуйся, дабрадатная! Госпад з табою; дабраслаўлёная ты між жанчынамі».
Яна ж збянтэжылася ад словаў ягоных і разважала, што гэта за прывітанне.
Яна ж, убачыўшы яго, устрывожылася ад словаў ягоных і разважала, што гэта было за прывітаньне.
І сказаў Ёй анёл: «Не бойся, Марыя, бо знайшла Ты ласку ў Пана.
І сказаў ёй анёл: «Ня бойся, Марыя; бо ты знайшла ласку ў Бога.
Вось зачнеш ва ўлонні сваім і народзіш Сына, і дасі Яму імя Езус.
І вось ты зачнеш ва ўлоньні і народзіш Сына, і дасі Яму імя Ісус.
Ён будзе вялікі і будзе названы Сынам Найвышэйшага, і дасць Яму Пан Бог трон Давіда, бацькі Ягонага,
Ён будзе вялікі, і Сы́нам Найвышэйшага назавецца, і дасьць Яму Госпад Бог пасад Давіда, бацькі Ягонага,
і валадарыць будзе над домам Якуба вечна, а валадарству Яго не будзе канца».
і Ён будзе валадарыць над домам Якуба на вякі, і Валадарству Ягонаму ня будзе канца».
І сказала Марыя анёлу: «Як станецца гэта, калі я мужа не знаю?»
А Марыя сказала анёлу: «Як гэта будзе, калі я не спазнала мужа?»
Анёл сказаў Ёй у адказ: «Дух Святы сыдзе на Цябе, і моц Найвышэйшага ахіне Цябе. Таму і Святое, што народзіцца, будзе названа Сынам Божым.
І, адказваючы, анёл сказаў ёй: «Дух Сьвяты зыйдзе на цябе, і сіла Найвышэйшага ахіне цябе. І дзеля гэтага тое, што народзіцца Сьвятое, Сы́нам Божым назавецца.
Вось і Альжбета, сваячка твая, і яна зачала сына ў старасці сваёй; і ўжо на шостым месяцы тая, якую называлі бясплоднай,
Вось і Альжбета, сваячка твая, і яна зачала сына ў старасьці сваёй, і вось ужо шосты месяц у яе, якую называюць няплоднай.
бо для Бога няма нічога немагчымага».
Бо ў Бога ніводнае слова ня будзе бяз сілы».
Тады Марыя сказала: «Вось я, слуга Пана. Няхай мне станецца паводле твайго слова». І адышоў ад Яе анёл.
І сказала Марыя: «Вось я — служка Госпада; няхай станецца мне паводле слова твайго». І адыйшоў ад яе анёл.
Сабраўшыся, Марыя ў тыя дні паспяшыла ў горную краіну, у горад Юды.
Устаўшы, Марыя ў тыя дні шпарка пайшла ў горную краіну, у горад Юдавы,
Яна ўвайшла ў дом Захарыі і прывітала Альжбету.
і ўвайшла ў дом Захарыі, і прывітала Альжбету.
Калі Альжбета пачула прывітанне Марыі, узварухнулася дзіцятка ва ўлонні яе, і напоўнілася Альжбета Духам Святым.
І сталася, калі Альжбета пачула прывітаньне Марыі, узварухнулася дзіцятка ва ўлоньні яе, і Альжбета напоўнілася Духам Сьвятым.
Яна ўсклікнула моцным голасам і сказала: «Благаслаўлёная Ты між жанчынамі і благаслаўлёны плод улоння Твайго.
І ўсклікнула яна моцным голасам, і сказала: «Дабраслаўлёная ты між жанчынамі, і дабраслаўлёны плод улоньня твайго.
Адкуль мне гэта, што Маці Пана майго прыйшла да мяне?
І адкуль гэта мне, што прыйшла маці Госпада майго да мяне?
Бо калі голас прывітання Твайго загучаў у вушах маіх, узварухнулася радасна дзіцятка ва ўлонні маім.
Бо вось, як голас вітаньня твайго дайшоў да вушэй маіх, узварухнулася вясёла дзіцятка ва ўлоньні маім.
І шчаслівая тая, якая паверыла, што споўніцца сказанае Ёй Панам».
І шчасьлівая тая, якая паверыла, бо зьдзейсьніцца сказанае ёй ад Госпада».
І сказала Марыя: «Велічае душа мая Пана,
І сказала Марыя: «Узьвялічвае душа мая Госпада,
і ўзрадаваўся дух мой у Богу, маім Збаўцу,
і ўзрадаваўся дух мой у Богу, Збаўцы маім,
бо глянуў Бог на пакору сваёй слугі.І цяпер благаслаўляць мяне будуць усе пакаленні.
бо Ён глянуў на паніжэньне служкі Сваёй. Бо вось, адгэтуль шчасьліваю будуць называць мяне ўсе пакаленьні,
Бо вялікае ўчыніў мне Усемагутны,а імя Яго святое.
бо вялікае ўчыніў мне Магутны, і сьвятое імя Яго,
І міласэрнасць Яго з пакалення ў пакаленненад тымі, хто Яго баіцца.
і міласэрнасьць Ягоная з пакаленьня ў пакаленьне для тых, якія баяцца Яго.
Паказаў моц сваёй правіцы,рассеяў тых, хто пыхлівы сэрцам.
Ён зьявіў уладу рамяном Сваім, расьсеяў ганарыстых думкамі сэрца іхняга;
Скінуў магутных з тронаі ўзвысіў пакорных.
скінуў моцных з пасадаў і ўзьвялічыў пакорных,
Дабром галодных насыціў,а багатых ні з чым адправіў.
галодных насыціў дабром, а багатых адпусьціў ні з чым.
Прыняў свайго слугу Ізраэля,памятаючы пра сваю міласэрнасць,
Падтрымаў Ізраіля, юнака Свайго, успомніў пра міласэрнасьць,
як абяцаў бацькам нашым,Абрагаму і яго патомству навекі».
як гаварыў адносна бацькоў нашых, адносна Абрагама і насеньня ягонага на вякі».
Прабыла Марыя ў Альжбеты каля трох месяцаў і вярнулася ў свой дом.
Прабыла ж Марыя з ёю каля трох месяцаў і вярнулася ў дом свой.
Альжбеце ж надышоў час нараджаць, і яна нарадзіла сына.
А Альжбеце настаў час нараджаць, і яна нарадзіла сына.
Калі пачулі суседзі і сваякі яе, што Пан учыніў вялікай міласэрнасць сваю да яе, радаваліся разам з ёю.
І пачулі суседзі і сваякі ейныя, што ўзьвялічыў Госпад міласэрнасьць Сваю над ёю, і цешыліся з ёю.
На восьмы дзень прыйшлі абразаць дзіця і хацелі назваць яго імем бацькі ягонага, Захарыем.
І сталася, у восьмы дзень прыйшлі абрэзаць дзіцятка і хацелі назваць яго паводле імя бацькі ягонага Захарыям.
Але, адказваючы, маці ягоная сказала: «Не, але будзе названы Янам».
І, адказваючы, маці ягоная сказала: «Не, але ён будзе называцца Янам».
Тады сказалі ёй: «Няма нікога з тваёй радні, хто б называўся такім імем».
І сказалі ёй: «Нікога няма ў родзічаў тваіх, хто называецца гэтым імем».
У бацькі ж ягонага пыталіся на мігах, як бы хацеў назваць яго.
І пыталіся на мі́гах у бацькі ягонага, як бы ён хацеў назваць яго.
Ён, папрасіўшы таблічку, напісаў: «Ян — імя яго». І ўсе здзівіліся.
І, папрасіўшы дошчачку, ён напісаў, кажучы: «Ян імя яму». І ўсе зьдзівіліся.
У гэты момант адразу адкрыліся вусны ягоныя і развязаўся язык ягоны, і ён загаварыў, праслаўляючы Бога.
І адразу расчыніліся вусны ягоныя і язык ягоны, і ён стаў гаварыць, дабраслаўляючы Бога.
Ахапіў страх усіх суседзяў іхніх, і па ўсёй горнай краіне Юдэі яны расказвалі пра ўсё гэта.
І стаўся страх на ўсіх, што жылі побач, і гаварылі адзін аднаму словы гэтыя па ўсёй горнай краіне Юдэйскай.
Усе, хто чуў, разважалі пра гэта ў сэрцах сваіх і казалі: «Што ж гэта будзе за дзіця?» Бо рука Пана была з ім.
І ўсе, якія чулі, складалі [гэта] ў сэрцы сваім, кажучы: «Што ж гэта будзе за дзіця?» І рука Госпадава была з ім.
А Захарыя, бацька яго, напоўніўся Духам Святым і прарочыў, кажучы:
І Захарыя, бацька ягоны, напоўніўся Духам Сьвятым, і прарочыў, кажучы:
«Благаслаўлёны Пан, Бог Ізраэля,бо наведаў і адкупіў народ свой,
«Дабраслаўлёны Госпад, Бог Ізраіля, што адведаў народ Свой і даў выбаўленьне [яму],
і ўзняў моц збаўлення для насу доме Давіда, слугі свайго.
і падняў рог збаўленьня нашага ў доме Давіда, слугі Свайго,
Як абвясціў спрадвекувуснамі сваіх святых прарокаў,
як абвясьціў вуснамі сьвятых прарокаў Сваіх, што былі адвеку,
што збавіць нас ад ворагаў нашыхі ад рук усіх, хто нас ненавідзіць.
збавіць [нас] ад ворагаў нашых і ад рукі ўсіх, якія ненавідзяць нас,
Каб праявіць міласэрнасць да айцоў нашыхі нагадаць пра святы запавет свой.
учыніць міласэрнасьць бацька́м нашым і ўзгадаць сьвяты запавет Свой,
Прысягу, якую даў Абрагаму, айцу нашаму,дасць нам.
прысягу, якой кляўся Абрагаму, бацьку нашаму, даць нам
Каб, выбаўленыя з рук ворагаў,мы без страху служылі Яму
бяз страху, выбавіўшы нас з рукі ворагаў нашых,
ў святасці і справядлівасці перад Імва ўсе дні нашыя.
служыць Яму ў сьвятасьці і праведнасьці перад Ім у-ва ўсе дні жыцьця нашага.
А ты, дзіцятка, прарокам Найвышэйшага будзеш названа,бо пойдзеш прад абліччам Пана падрыхтаваць шляхі Яму;
І ты, дзіцятка, будзеш названы прарокам Найвышэйшага, бо будзеш ісьці наперадзе перад абліччам Госпада падрыхтаваць шляхі Яму,
каб даць народу Ягонаму пазнаць збаўленнепраз адпушчэнне яго грахоў,
даць народу пазнаць збаўленьне ў адпушчэньні грахоў іхніх,
дзякуючы сардэчнай міласэрнасці нашага Бога,у якой наведаў нас Усход з вышыні;
праз унутраную міласэрнасьць Бога нашага, у якой адведаў нас Усход з вышыні́,
каб асвятліць тых, хто сядзіць у цемры і ў цені смяротным;каб накіраваць ногі нашыя на шлях спакою».
зьявіць [сьвятло] тым, што сядзяць у цемры і ў ценю сьмяротным, накіраваць ногі нашыя на шлях супакою».
А дзіця расло і ўзмацнялася духам, і заставалася на пустыні да дня свайго з’яўлення перад Ізраэлем.
А дзіцятка ўзрастала і ўмацоўвалася духам, і было ў пустыні да дня зьяўленьня свайго Ізраілю.
