1 да Карынфянаў 4 разьдзел

 

 

Гэтак чалаве́к павінен разуме́ць нас, як служак Хрыстовых і аканомаў тайнаў Божых;

 

Такім чынам хай (кожны) чалавек уважае нас за служак Хрыстовых і аканомаў тайнаў Бога.

ад аканомаў жа вымагаецца, каб кожны быў знойдзены ве́рным.

 

Ад аканомаў, да таго ж, патрабуецца, каб кожны (зь іх) быў верным.

Для мяне́ найме́ншая рэч, як судзіце аба мне́ вы, ці як судзяць людзі; я й сам ня суджу сябе́.

 

Для мяне вельмі мала што дае, як судзіце аба мне вы ці людзі; я і сябе самога ня ацэньваю.

Бо хоць і нічога ня ве́даю за сабою, але ў гэтым не апраўдываюся; судзьдзя-ж мне́ Госпад.

 

Хоць я нічога (благога) пра сябе ня ведаю, але я апраўданы ня гэтым; бо судзьдзя мне — Госпад.

Дзеля гэтага ня судзіце перадчасна, пакуль ня прыдзе Госпад, які і асьве́ціць схаванае ў це́мры і выявіць думкі сэрцаў; і тагды кожнаму будзе пахвала ад Бога.

 

Так што дачасна ні аб кім ня судзіце, пакуль ня прыйдзе Госпад, Каторы і прасьвеціць тайны ў цемры, і выявіць намеры сэрцаў, вось тады пахвала будзе кожнаму ад Бога.

Гэтае, браты, прыклаў я да сябе́ і Апалёса дзеля вас, каб вы на нас навучыліся ня думаць больш за тое, што напісана, ды каб не вывышаліся адзін над адным.

 

Гэта ж, браты, я прыклаў да сябе і Апалёса дзеля вас, каб вы навучыліся ад нас ня думаць больш за тое, што напісана, каб вы ня вывышшаліся адзін перад другім.

Бо хто адзначае цябе́? Што́ ты маеш, чаго-б ня ўзяў? А калі ўзяў, на што хвалішся, як быццам ня браў?

 

Бо хто цябе адзначае? Што ты маеш, чаго (б) ня атрымаў? Калі ж і атрымаў, чаго хвалішся, як бы ня атрымаў?

Вы ўжо сытыя, ужо разбагаце́лі, пачалі цараваць бяз нас. О, каб вы зацаравалі, каб і нам з вамі царыць!

 

Вы ўжо перанасычаны, ужо разбагацелі, вы (ужо) бяз нас запанавалі. О, каб жа вы (і сапраўды) запанавалі, каб і мы разам з вамі запанавалі.

Бо я думаю, што Бог нас, Апосталаў, за апошніх паставіў, як бы на сьме́рць засуджаных; бо мы сталіся як-бы відовішчам для сьве́ту, для ангелаў і для людзе́й.

 

Бо думаю, што Бог нас, Апосталаў, выставіў як апошніх (вартых ганьбы людзей) як бы прысуджаных на сьмерць, таму што мы сталіся відовішчам для гэтага сьвету і Ангелаў, і людзей.

Мы — дурныя дзеля Хрыста, а вы — мудрыя ў Хрысьце́; мы слабыя, а вы дужыя; вы слаўныя, а мы ў няславе.

 

Мы няразумныя дзеля Хрыста, а вы мудрыя ў Хрысьце; мы немачныя, а вы моцныя; вы ў пашане, а мы ў ганьбе.

Навет да цяпе́рашняе гадзіны мы це́рпім голад і смагу, мы нагія, і б’юць нас, і бадзяемся,

 

Нават да цяперашняга часу мы церпім і голад, і смагу, і галечу, і б’юць нас, і бадзяемся,

і працуем, робячы сваімі рукамі. Абмаўляныя, мы багаславім; перасьле́даваныя, мы це́рпім;

 

і працуем, робячы сваімі рукамі; ліхасловяць нас, (мы) багаслаўляем, (мы) перасьледаваны, (але) трываем;

зьняважа́ныя, мы молімся. Мы сталіся, як сьмяцьцё сусьве́тнае, як пыл для ўсіх да цяпе́р.

 

(мы) зганьбаваныя, (але мы) угаворваем; мы (сталіся) як сьмецьце для (усяго) сьвету, мы сталіся для ўсіх адкідамі аж дагэтуль.

Не на тое, каб пастыдзіць вас, пішу гэтае, але як умілаваных маіх дзяце́й перасьцерагаю.

 

Пішу гэта ня (для таго), каб пасароміць вас, але як маіх любасных дзяцей настаўляю вас на розум.

Бо, хаця-б вы тысячы настаўнікаў ме́лі ў Хрысьце́, але айцоў нямнога: бо я спарадзіў вас у Хрысьце́ Ісусе праз Эвангельле.

 

Бо хаця б вы настаўнікаў у Хрысьце мелі тысячы, але ня многа ба́цькаў; а я нарадзіў вас у Хрысьце Ісусе Добрай весткай.

Дык малю вас: будзьце маімі пераймальнікамі.

 

Таму вельмі прашу вас: будзьце маімі пераймальнікамі.

Дзеля гэтага я паслаў да вас Цімахве́я, які ёсьць дзіця мае́ ўмілаванае і ве́рнае ў Госпадзе, і ён напомніць вам шляхі мае́ ў Хрысьце Ісусе, як я ўсюды ў-ва ўсякай царкве́ навучаю.

 

Дзеля гэтага я паслаў да вас Цімахвея, які ёсьць сын мой любасны і верны ў Госпадзе, каторы напомніць вам пра мае шляхі ў Хрысьце, як я вучу ўсюды ўва ўсякай царкве.

Як быццам я ня маю прыйсьці да вас, гэтак некаторыя з вас загардзе́лі;

 

А як я ня прыходжу да вас, нікаторыя ўзганарыліся;

але я хутка прыйду да вас, калі захоча Госпад, і распазнаю ня словы гардуноў, а сілу,

 

але я хутка прыйду да вас, калі Госпад захоча, і распазнаю ня слова тых, што ўзганарыліся, але сілу,

бо Царства Божае ня ў слове, а ў сіле.

 

таму што Валадарства Бога ня ў слове, але ў сіле.

Чаго хочаце? з дубцом прыйсьці да вас, ці з любоўю і духам лагоднасьці?

 

Чаго вы хочаце? (Каб) я са ськіпетрам прыйшоў да вас, ці з любоўю і духам лагоднасьці?